Yaşanan zulümler o kadar çoğaldı ki delilleriyle bir müze kuruldu. Adı da Tenkil.“Tenkil” kelimesi sözlüklerdeki karşılığı aslında soykırım…Tenkil Müzesi Belçika’dan sonra kapılarını Almanya’nın Kassel şehrinde açtı.

Basında da çok fazla yer alan Tenkil müzesinde neler var?

Müzenin ilk girişinde bulunan temsili cezaevi maketi insanı oldukça ürpertiyor.

Cezaevine beton zemin üzerinde emekleyen bebklerin yırtılan pantolonları dikkat çeken ayrı bir bölüm.

Ve cezaevi imkanlarıyla yapılan oyuncaklar…

Cezaevinde mektuplaşmanın yasak olduğu Olağanüstü Hal Uygulaması’nın ilk döneminde eşine olan sevgisini kağıda dökemeyince, hapishanede giydiği atletinin üzerine işlemiş bir mağdur…Kendisini ziyarete gelen eşine kirli çamaşırlarının arasında verdiği atletiyle yasakları zor bir yolla delerek sevgi cümlelerini iletebilmiş

Bir tutsak, renklerin ve boyaların bulunmadığı hücresinde, temizlik için bulunan çamaşır suyuyla rengini değiştirdiği tişörte yazdıklarıyla, eşine sevgisini anlatıyor.

Tenkil Müzesinden izlenimler yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Meriç Nehrini geçtikten sonra Yunanistan’ın başkenti Atina’da hayatını kaybeden Esma Uludağ’ın eşi Mehmet Ali Uludağ yaşadığı zor günleri Almanya’nın Kassel şehrinde bulunan Tenkil Müzesi’nde anlattı. Uludağ’ın konuşması öncesinde yaşadıklarını anlatan bir belgesel katılımcılara izletildi. Belgesel ve Uludağ’ın konuşması salondakilere duygu dolu anlar yaşattı.

Mehmet Ali Uludağ’ın konuşmasından satır başları:

“EŞİM DÖRDÜNCÜ ÜNİVERSİTESİNİ OKUYORDU, EĞİTİM AŞIĞI İDİ”

Size burada güzel şeylerden bahsetmek isterdim ama maalesef son 4 yılda Türkiye’de birçok insan gibi ben,eşim ve çocuklarım, acı ve ızdırap ile karşılaştı. Ben ve eşim Esma,  üniversite ve master eğitimlerimizi tamamladıktan sonra İzmir’de memur olarak çalışıyorduk.İşimizdeki başarılardan dolayı birçok kez ödüllendirdik. Esma Hanım eğitim aşığı idi. Bu yüzden 3 çocukla birlikte 3 üniversite bitirdi. Ve sonra 4’ncü üniversitesi olan hukuk fakültesini kazanmıştı.Hukuksuzluklara karşı gelmek istiyordu.

“POLİSLER EVİMİZİ BASTILAR”

Bir gün  polisler evimizi bastılar ve hiçbir somut delil olmadan eşimi hapse attılar, ikimiz de çok sevdiğimiz işlerimizden sorgu sual yargılama olmadan ihraç ettiler.Ardından biz evde yokken polisler birçok kez evimizi bastı ve son gelişlerinde beni almaya gelmişlerdi. Esma Hanım gözaltında ve işkencelerde yaşadıklarından dolayı benim teslim olmamı istemiyordu. Ben de 8 ay boyunca kaçtım en sonunda benim yurtdışına çıkmamın doğru olacağına karar verdik. Ben Almanya’ya çıkmaya karar vermiştim ama aklım onlarla birlikte kalmıştı.Beni almaya gelen polisler eşimi bir türlü bırakmıyordu ve çocuklarımı sürekli rahatsız ediyorlardı ve son günlerde eşini bulamadıkları bayanları gözaltına alıyor, işkenceler yapıyor, onları rahatsız ediyorlardı. En iyisi Onların da yurt dışına çıkmalıydı.

BANA FELÇ OLDUĞUNU SÖYLEYEREK ATİNA’DAN MESAJ ATTI VE BİR SAAT İÇİNDE VEFAT ETTİ

3 defa çıkış denemesi yapıp ölümle burun buruna geldiler, dolandırıldık ama buna rağmen yılmadı. 4. defa da malum bu görüntüler eşliğinde Atina’ya ulaştı. Tabii buradaki çıkış sürecinden önce gözaltına alınmış ciddi anlamda işkencelere maruz kalmıştı. Geçtikten sonra şartlar O Kadar kolay değildi, hiç dilini bilmediğimiz bir yerde 3 çocukla yüksek ev kiraları, yabancı bir çevre ve bu zorlu mücadeleye dayanamadı. 28 Nisan 2018 tarihinde  çocukları duş aldırıp uyuduktan sonra bana mesaj attı, felç olduğunu söyledi ardından da bir saat içerisinde beyin kanaması teşhisiyle vefat etti.”

“ÇOK FAZLA ŞEY ANLATMAK İSTERDİM AMA …”

Mehmet Ali Uludağ “Ben burada daha fazla şey anlatmak isterdim ama kızım ve çocuklarım burada şu anda ağlıyorlar yarım bırakmak zorundayım” diyerek konuşmasını tamamlayamadı.

Mehmet Ali Uludağ’ın anlattıkları yerli ve yabancı pekçok konuğu derinden etkilerken, salondakiler gözyaşlarına hakim olamadı.

M.Ali Uludağ:Çok şey anlatmak isterdim ama… yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Eşi ve iki çocuğunu Meriç nehrinde kaybeden Murat Akçabay yaşadığı zor günleri anlattı.

Almanya’nın Kassel şehrindeki Tenkil müzesinin açılışında konuşan Akçabay, salondakilere duygu dolu anlar yaşattı.Akçabay konuşmaya başlamadan önce salondaki topluluğa, Murat Akçabay’ın  Meriç’in soğuk sularında hayatını kaybeden ailesinin bulunduğu klip izletildi. Salondakiler gözyaşlarına hakim olamadı. Murat Akçabay ise bir müddet konuşmaya başlayamadı.

Daha sonra yaşadıklarını katılımcılarla paylaştı ve şunları söyledi:

“Ben Murat Akçabay. 1982 yılında Hatay ilinde dünyaya geldim. Üniversite bittikten sonra hizmet hareketinin kurumlarında öğretmenlik yaptım. Eşim Hatice Akçabay da benim gibi hizmet kurumlarında öğretmenlik yapıyordu. 15 Temmuz darbe girişiminden sonra  bizim de hayatımızda değişiklikler meydana geldi.Görev yaptığımız eğitim kurumları kapatıldı, arkadaşlarımız gözaltına alındı.Gözaltına alınan arkadaşlarımıza işkenceler yapıldı.Dünyanın hiçbir yerinde suç sayılmayan gazete aboneliği, banka hesapları, sigorta kayıtları,dernek üyelikleri, sudan sebeplerle insanlar hapishanelere atıldı.”

“İNSANLAR KAÇIRILDI, HABER ALINAMADI”

Hapishanelere atılan bu insanların bir kısmının haber alınamadı kaçırıldı. Bugün bile bulunamayan insanlar var. Bu insanlar ortaya çıktıklarında işkence yapılmış zayıflamış ve önlerine konulan kağıtlara zorla imza attırılmıştı.Sıranın bize geleceğini tahmin ettiğimiz için eşimle birlikte saklanmaya karar verdik. Tabii bunun kendi içinde zorlukları vardı. Oğlumu okula yazdırmıştık ama bu yüzden okuldan almak zorunda kaldım. Çünkü okuldan çocuklarını almayan arkadaşlar çocukları üzerinden yakalanıp hapse atılıyordu. Ev tutmamız gerekiyor ama kendi üzerimize tutamıyorduk, hapse atılabilirdik, çocuklarımız hastalanırsa bile biz hastaneye gidemiyorduk, sigorta kayıtlarından hastaneye gittiğimiz anlaşıldığında yakalanıp hapse atılabilirdik.

“HASTANEDEN TUTUKLANMA KORKUSUYLA KAÇTIK”

Unutamadığım günlerden biri 19 Nisan 2017 küyük çocuğumun doğduğu gündü. Her insan için anlamlı bir gündür çocuklarının doğduğu gün. Bizler için öyle değildi , çünkü doğum için hastaneye giden anneler doğumdan sonra bebekleri ile birlikte tutuklanıp hapiste atıldıklarına şahit oluyorduk.Bu ruh haleti içerisinde eşim doğuma girdi, doğumdan hemen sonra hastaneden ayrılmak istedik, hapise atılmaktan korkuyorduk. Doktorlar uyardılar  anne için bu durumun tehlikeli olacağını gitmememiz gerektiğini söylediler. Ama biz hastaneden kaçtık.

“ÇOCUKLARIMIN ARKADAŞLARI OLSUN DİYE YURTDIŞINA ÇIKMAYA KARAR VERDİK AMA ÇOCUKLARIM GÖZLERİMİN NÜNDE VEFAT ETTİ”

Bugün yarın biter diye bekledik  ama karanlıkların daha da koyulaşacağını düşünerek çocuklarımız okula gidebilsin diye, hastalandıklarında hastaneye gidebilsin diye, arkadaşları olsun diye, özgürlüklerine kavuşsun diye yurt dışına çıkmaya karar verdik Temmuz 2018 günü yurt dışına çıkmak için yola çıktık Meriç Nehri’nden geçerken botun batması sonucunda mücadele ettik ama çocuklarım gözlerimin önünde vefat etti, eşim ve oğlum Mesut bulunup Türkiye’ye defnedildiler ama küçük oğlum hala kayıp, Ahmet Esat kayıp.

“BUGÜNLER GEÇECEK VE BİRGÜN SUÇLULAR CEZASINI ÇEKECEK”

“Bir gün bu hususlar geçecek, suçluların cezasını çekeceğini yürekten inanıyorum. Bir gün bu hukuksuzluklar geçecek , suçluların cezasını çekeceğini yürekten inanıyorum. Hukuksuzlukların yaşandığı bir alanda insanlığın birgün haksızlıklara karşı çıkacağını  insanlık Onur’u adına ümit ediyorum .”

Murat Akçabay belgeselini izlemek için tıklayın.

Murat Akçabay:Çocuklarımın arkadaşları olsun diye… yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

15 Temmuz sonrası hukuksuz operasyonlarla tutuklanan gazeteci Yüksel Durgut, geçirdiği bypass ameliyatı sonrası 3 damarının değişmesine ve 2 damarına stent takılmasına rağmen tahliye edilmemişti.Gazeteci Durgut yaşadıklarını şöyle anlattı.

BENİ İHBAR EDENİN AKRABAM OLDUĞUNU ÖĞRENDİM

“Birileri bana terörist diye seslendiği için kötü adam olmadım.Ben Gazeteci kimliğimle cezaevine konuldum.10280 sayfalık iddianamede bir paragrafta geçen isimden dolayı 3 defa müebbet ve 15 yıl ile yargılandım. 13 ay cezaevinde hürriyetim elimden alındı, baypass ameliyatı olmama rağmen yeniden cezaevine konuldum.Evime çocuklarımın gözü önünde polis baskını yapıldığı için çocuklarım hala polis gördüklerinde korku yaşıyor.O tarih zaten bizim içinde dönüm noktası oldu. 30 Ağustos tarihinde gözaltına alındığım da beni ihbar edenin bir akrabam olduğunu öğrendim.”

“HAKİM TEK SORU SORDU,KAÇ ÇOCUĞUN VAR DEDİ ARDINDAN HEMEN TUTUKLADI”

“1 Eylül Barış Günü tutukluluğuma karar verildi, tutukluluğuma karar veren hakim tek bir soru sordu. Kaç çocuğun var dedi. İki oğlumun olduğunu söylememin ardından başka hiçbir soru sormadan beni tutukladı. 13 ay cezaevinde kaldım başka hiçbir gerekçe bulamadan bana 7,5 yıllık ceza verdiler ve en son adresim Silivri Cezaevi idi, sadece yöneticisi olduğum Cihan Haber ajansında çalışmak suçlandım kurumumuzun mallarına Haramiler gibi konular Ayrıca hayatlarımızı da çaldılar ajansa kayyım atandığında beni çağırdılar satılan malların nerede olduğunu sordu söylemezseniz sizi tutuklu atarım dedi ve gereğini yaptı.Evime ve banka hesaplarına el konuldu oksijen kaynağım olan fotoğraf makinalarım ve kameralarım hepsi elimizden alındı”

UYUŞTURUCU SATICISINA REFAKATÇİ İZNİ VERİLDİ BANA İZİN VERİLMEDİ

Cezaevindeki rahatsızlığım sürecinde cezaevi aracı içerisinde hastane hastane gezdirildim, sıcak havada cezaevi aracının içerisinde saatlerce elleri kelepçeli bekletildim. Baypass ameliyatı oldum ameliyat sürecinin ardından yeniden cezaevine gönderildi mi asla unutmayacağım ve hala bir kabus gibi geçen günler oldu ameliyattan 6 gün sonra yeniden Silivri’ye götürüldüğümde göğsümün kesik olması ve  hala ayakta duramam onlar için hiçbir şey ifade etmiyordu.Hastaneden verilen ve göğsümde tutmam gereken bir yastık verdiler, bypass ameliyatından sonra normalde kendiniz bile yataktan kalkmamanız gerekiyor. Cezaevi sayımlarında zorla yataktan hasta halimle kaldırılmak istendim.Hastanede ameliyat olduğunda yanımda bir uyuşturucu satıcısı vardı. Savcı bu tutuklunun ailesinin onu hastanede görmesine izin verirken bana izin vermedi, sonra beni Hepatit B hastalarının kaldığı odaya koydular. 3 gün bana pansumana kimsenin bilerek gelmemesini asla unutmayacağım. Koğuş arkadaşım beni bir daha geri dönmeyeceğim diye  düşünerek bütün eşyalarımı siyah bir poşete koymuşlar, arkadaşlarımın beni orada gördüğünde senin bu haline ne işin var burada demelerini asla unutmayacağım.

“TÜRKİYE’DEN BİR SIRT ÇANTASI İLE AYRILDIM, BANA ÇOK AĞIR GELDİ O ÇANTA”

22 Nisan 2018’de Zaman Gazetesi karar duruşmasının yapıldığı gün Türkiye’den bir sırt çantası ile ayrıldım. O sırt çantası bana çok ağır gelmişti , sırtımda dünyayı taşıdım, cezaevi’nde bulunan arkadaşlarımızı taşıdım, onların ailelerin taşıdım, iki oğlumu taşıdım, borcunu bitirdiğim halde içinde asla oturmanın nasip olmadığı evimi taşıdım. Gazetecilik hayatım, eğitimim, ailem, çocuklarım, bir süre daha o çantadan çıkmamak üzere orada kalacaklar.”

Gazeteci Durgut’un yaşadıkları salondaki misafirler için Almancaya çevrilerek aktarıldı.Tüm konuklar gazetecinin başına gelenleri dehşet içinde dinlediler.

Hakim kaç çocuğun var dedi ve tutukladı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.