Günler geçti, acı hep aynı kaldı,

Gülerek gidişi beni avuttu,

Melekler kıskandı ömrünü çaldı..

Bir yiğit var idi, göçtü dünyadan,

İç içe gurbetten cennete döndü..

Tertemiz uyandı kirli rüyadan,

Yağ bitti kandilde ışıklar söndü..

Azim ne, duruş ne? Gösterdi bize,

Çıtayı başların üstüne koydu…

Gayreti vasiyet eyledi bize,

Her anında Kur’an, sünnete uydu..

Şahin bakışları, hala aklımda,

Peşinde herşeyi ruhsuz bıraktı.

Hala çınlar sesi kulaklarımda,

Durmadan koşmayı miras bıraktı..

Murad’ı tertemiz yolcu eyledik,

Şimdi biz aynaya tekrar bakalım.

Garip nasıl yaşar seyir eyledik,

Gelin dualara başlık yapalım…

Ahmet’in kalbine hançer saplandı,

Her nefes acıyı solumak zormuş…

Bulutlar sözleşmiş, hüzün toplandı,

Ölüm değil, beni, ölümün yormuş…

….

Dünyaya tohumlar ekti azimle,

Allah için gece gündüz çalıştı.

Bir orman bıraktı, küçük hacimle,

Genç yaşta, cennetliklere karıştı..

Çok çile çekse de, sabır, elbette,

Cennetlik olanda gördük heyecan.

Cennete açıldı kapı gurbette,

Hasretle toprağa düştü Muratcan..

Ne sitem işittik, ne de ahını,

Metanet içinde, sabır yoğurdu.

Kanserle yıkadı tüm günahını,

Hangi ana böyle yiğit doğurdu !..

Hüzüne hüzünü sarıp ağladık,

Gırtlaklar düğümlü, gözyaşı sessiz..

Musalla önünde beş saf bağladık,

Nutkumuz tutuldu, kaldık nefessiz…

Son engeli temiz aştığında,

Geride kalanda mutlu bir telaş…

Emanet yerine ulaştığında,

Göklerden boşaldı sıcacık bir yaş…

Gayri müslim komşu elini açtı,

Tanrıdan merhamet diledi duyduk.

Bir el üstümüze sekine saçtı,

Gökler inim inim inledi duyduk..

Mekanın cennetin firdevsi olsun,

Ötede bizleri unutma abi..

Nebiler serveri elini tutsun,

” Kardeşler ! ”  demeyi unutma abi…

*Rahmetli Murat Şahin abiye ithafen…

Gurbetten Cennete… | AHMET SELİM yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.