*Hazreti Şu’be bin Haccâc’ın rivayet ettiği binlerce hadis ve yetiştirdiği binlerce talebe var. O insanlar nasıl bir bast-ı zaman yaşıyorlar anlamak mümkün değil. Adeta onlar için dakika saat oluyor, saat günler oluyor, günler de haftalar oluyor. Bast-ı zaman hakikati sofilerce çok malum bir hakikattir. Bize gelince, biz bir kabz-ı zaman yaşıyoruz. Yirmi dört saati 24 saat kadar bile değerlendiremiyoruz. Yirmi dört saati 24 gün gibi değerlendirmişler adamlar ve mübarek bir miras bırakmışlar arkadan gelenlere. Her şeyi hazırlamışlar, paketlemişler; zümrüt, zebercet ve yakutla süslü ambalajlarla ambalajlamışlar. Tepkiye, reaksiyona sebebiyet vermeyecek şekilde arkadan gelen nesillere bırakmışlar; “Alın bunu, biraz daha öteye götürün; biz bir yere kadar getirdik, öteye siz götürün.” demişler.

*Bir örnek olması için Şu’be bin Haccac’ı söyledim. Bu konuda yüzlerce binlerce misal göstermek mümkündür. İbadet ve ubudiyette fani olmuş kulların başında da Ashab-ı Kiram gelir. Onlardan da bir örnek vermek istiyorum ama önce hadiseyi nakleden Urve bin Zübeyr’den (radıyallahu anh) bahsedeyim. Kesilen Bacağına “Allah’a yemin ederim ki seninle hiç harama yürümedim!” Diyebilen Kahraman

*Büyük sahabi Hazreti Zübeyr’in oğlu olan Urve’nin annesi, mü’minlerin anası Hazreti Aişe validemizin kız kardeşi, yani Hazreti Ebu Bekir’in diğer kızı Esma’dır. Gerek baba, gerekse ana tarafından iman abidesi bir ailenin çocuğu olan Hazreti Urve, teyzesi Hazreti Aişe validemizin terbiyesiyle büyümüştür.

*Urve bin Zübeyr, o seferden sonra hep şöyle hamd edermiş: “Allahım! Sen bana yedi oğul verdin, birisini alsan da altısını bana bıraktın; bana dört âzâ verdin birisini aldın ama üçünü bana bıraktın. Sana hamd ü sena ederim!” “Acaba, kıyamet günü ailenizi hatırlar mısınız?”

*İşte bu büyük insan, Urve hazretleri anlatıyor: “Sabahları evden çıkınca teyzem Hazreti Aişe’nin evine uğrar ve ona selam verirdim. Yine bir gün erkenden ona uğradım. Baktım ki, namaz kılıyor, Cenâb-ı Hakk’ı tesbîh u tazimde bulunuyor; sürekli “Biz dünyada, ailemiz içinde iken sonumuzdan endişe ederdik. Ama şükürler olsun ki Allah bize lutfetti ve bizi, o kavuran ateşten korudu” (Tur, 52/26-27) mealindeki ayetleri okuyor (bazı rivayetlerde ve belki başka zamanlarda farklı ayetleri sürekli okuduğu da nakledilir); bu ayetleri durmadan tekrar ediyor, Rabbine dua dua yalvarıyor, ağlıyor ve adeta gözyaşlarıyla yüzünü yıkıyor. Onu o halde görünce, ben de kalkıp namaza durdum. Fakat o okumasını bir türlü bitirmeyince daha fazla dayanamayıp bir ihtiyacımı görmek için çarşıya gittim. Döndüğümde ne göreyim; Hazreti Aişe yine namazda ve kıyamdaydı; aynı ayetleri tekrar ediyor, ağlıyor ağlıyordu.”

*Günah, Hazreti Aişe validemizin rüyasına bile girmemiştir. Bir kadın olduğunu hissettiği an İnsanların En Şirini’yle yüz yüze gelmiştir. Vahy-i semavî sağanağı altında ömrünü geçirmiştir. Hicreti müteakip Efendimiz’le (aleyhissalatü vesselam) on sene beraber kalmıştır. Sahabe-i kiram arasında en çok hadis rivayet edenlerden olmuş; hususiyle kadınlık âlemine ait, aşağı yukarı beş bin kadar hadis rivayet etmiştir. Din-i İslam adına yaptığı budur, fakat annemiz, bunları hiç kıymetli görmemiş; kulluğunu çok yetersiz bulmuş ve hep haşyetle gözyaşı dökmüştür.

*Hazreti Âişe Validemiz, yine bir gün Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) yanında hıçkıra hıçkıra ağlar. Allah Rasûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem) kendisine niye ağladığını sorduğunda da “Cehennem’i hatırladım da onun için ağladım! Acaba, kıyamet günü ailenizi hatırlar mısınız?” der. Onun bu sorusuna karşılık, o sevgi ve şefkat insanı Nebiler Serveri (sallallâhu aleyhi ve sellem) şu cevabı verir: “(Yâ Âişe!) Üç yerde kimse kimseyi hatırlayamaz: 1) Mizan esnasında, tartının ağır mı hafif mi geldiğini öğreninceye kadar. 2) Amel defterlerinin tevzî edildiği zaman, defterin sağdan mı soldan mı yoksa arkadan mı geleceğini göreceği âna kadar. 3) Sırat’ı geçme esnasında ve geçinceye kadar.”

“Acaba, kıyamet günü ailenizi hatırlar mısınız?” | M.Fethullah Gülen Hocaefendi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Cemaatle namaz kılınırken bir bebek ağladığında annesinin üzüntüsünü kalbinde hissedip namazı hızla bitiren peygamberin, nasıl olur da bebekleri canavarca annelerinden ayıran ‘ümmeti’ olur?

Ordusu Mekke’ye ilerlerken yolda yavrularını emziren bir köpek gördüğünde ezilmesinler diye başına bir sahabiyi nöbetçi diken peygamberin, nasıl hem annesini hem de babasını tutuklayarak lösemi hastası 6 yaşındaki çocuğu ortada bırakan ümmeti olur?

Hakim namazını kılıp kürsüye oturuyor, gözleri kan çanağına dönmüş anneyi bir aylık bebeğinden ayırıyor.

Ağzında besmele aileleri bölüyor, genç çocuklara müebbet veriyor, kanserli hastaları hücreye tıkıyor.

Polis oruçlu olarak işkence yapıyor.

Ağzından zifos saçarak tehditler savuruyor.

MUHBİR VE MÜFTERİ HÂFIZ

Başı örtülü kadın polis, kadın tutukluların başörtüsüne saldırıyor.

Umreden dönen savcı aylarca koğuşa Kur’an verdirmiyor.

Ümmet ne kelime? Peygamber, müslüman, mü’min…

Hepsinin içi boşaltıldı.

Ama kafamızı kurcalıyor işte!

Bu goriller, çakallar, sırtlanlar, vampirler, yılanlar nerden türedi?

Tek gıdası acı ve göz yaşı olan bu yaratıklar nerden çıktı?

Sadece yargıda, poliste mi?

Hâfız hanım, muhbirlik ve müfterilik peşinde.

Baba, kırk yıldır tanıdığı evladını terörist diye ihbar ediyor

Dede, gelin ve torunlarını sokağa atıyor.

Kadın, kocasını; ağabey, kız kardeşini ihbar ediyor.

“DÜNYA CANAVARLIK İNDEKSİ”

Bir Çingene hikâyesinde geçer, “Geceleri dua eden, kalbi temiz bir insan bile kurt boğan otu açtığında veya gökte dolunay yükseldiğinde bir kurda dönüşebilir.”

Yaşadığımız böyle bir şey.

Veya Charles Bronson’un “Telefon” isimli eski bir filminde vardı. Hipnoz edilmiş KGB ajanları  Amerika’nın çeşitli eyaletlerine yerleştirilir ve yıllar sonra kendilerine telefonda söylenen tek bir cümleyle sorgulamadan terör eylemlerine başlar.

Tam da böyle oldu. ‘Dört harfli bir hipnoz kelimesiyle’ on binlerce normal insan, trans halinde birer canavara dönüştü masumlara saldırdı ve hala her sabah saldırıyor.

Belki her şey ilk ‘zâlim’le başladı fakat bu akıl almaz zulüm ve işkencelerin sorumlusu tek kişi değil.

Bir fitne karanlığı çöktü ve bir anda on binlerce kurt adam peydahlandı.

Çetenin başındaki diyor da sadece o yüzden işkence ve zulüm yapmıyorlar.

Uygun zemin ve ortamı buldukları için yapıyorlar.

Ülke sınırları dahilinde sadece bir tane Haccac veya Yezit yok.

Yezid’in seyyiatına denk gelecek zulüm yapmış ve yapan binlerce “yezit” var.

“Dünya canavarlık indeksi” çıkarılsa sanırım ilk ikiden biri bizim milletimiz alacak. Diğeri malum.

7 YIL ÖNCE KIYAMET KOPSAYDI…

7 yıl önce kıyamet kopsaydı ne olurdu?

Pek çoğu hırsızlık, yolsuzluk benzeri “adi” suçlarla ahirete gideceklerdi.

Yaşanan 7 yıl, onların ruhlarında çekirdek olarak bulunan “firavuncuk” veya “zakkum” çekirdeğinin yeşereceği bir ortam ve zaman dilimi oldu.

Şimdi önde gelen zâlimlerin pek çoğu bu gidişle onlarca, yüzlerce insanın hatta bebeğin “kâtil”i olarak ölecek.

Soru şuydu:

Bu insanlar başlarına takke takıyor, eşarp bağlıyor, ön safta namaz kılıyor.

“Müslüman” kılıklı bu canavarlar mü’min olabilir mi?

Yani vampir, hacca gitse ‘hacı’ olur mu?

Çakal, namaz kılsa ona ‘müslim’ denir mi?

Bu mahlukat bir gün günahlarından kurtulup cenneti kazanabilir mi?

İMAN UCUZ DEĞİLDİR, BEDEL İSTER

“Allah’ın senin vasıtanla bir kişiye iman lutfetmesi üzerine güneşin doğup-battığı her şeyden hayırlıdır.” hadisi imanın emsalsiz değerini gösterir. Mektubat’ta “Kâbe hürmetinde olan iman” denirken Allah’ın imana atfettiği kıymet ifade edilir.

İman, cami kubbelerinden bahçedeki kalabalıklara fırlatılıp dağıtılan bedava mesir macunu değildir.

“Cennet ucuz değildir.”

Cennete kefalet ifade eden iman da ucuz değildir. Bedeli çok ağırdır.

“İman”, Bediüzzaman Hazretlerinin ifadesiyle bir “nur”dur.

Ve Allah bu kadar değer atfettiği “nur”u yani “imân”ı zâlim insanlara vermez.

Verdiyse alır.

Bamteli’de dinlediğim ve not ettiğim çok önemli bir söz var:

“İnsanın imandan nasibi, mahlûkata muhabbeti ve şefkati ölçüsündedir.”

“Yani bir kalpte hem zulüm hem iman yer alabilir mi?” sorununun cevabı bellidir.

Güzel bir söz var: “Rüşvet kapıdan girince iman bacadan çıkar.”

Zulüm, cinayet gibi amellerin işlendiği yerde iman bulunmaz.

İmanın olmadığı yerde zaten müslümanlık kalmaz.

Bu zıtlıklar bir arada bulunamaz.

RİSALELERİ EZBER BİLSENİZ

Müslüman olmak için önce mü’min olmak gerekiyor.

Mü’min olmak için ise “iman” gerekiyor.

İman nedir?

İman bilgi değildir.

Öğrenilmez.

Bir ruh aydınlığıdır, bilinç düzeyidir.

Farkındalık ve ‘yakin’dir.

Kendi varlığından çok O’nun varlığını hissediştir.

Dini bilgileri bilince imanlı olmazsınız.

Risaleleri ezber bilseniz dahi Allah, o meşaleyi içinizde yakmamışsa iman taşımış olmazsınız.

Gözün anatomisi ve fizyolojisi üzerine tuğla büyüklüğünde kitap yazsanız ama Allah içinize iman nuru atmadıysa iman sahibi olamazsınız.

Cübbeli olsanız. Sarık takıp Diyanet reisi olsanız.

“Onbinlerce taylasan”lı ile binlerce kubbede sedanız çınlasa ama Allah bu nuru içinize atmadıysa iman taşıyamazsınız.

Her insanın kalbinde ruhunun genişliği nispetinde bir “nur” avizesi vardır.

Bu avizenin varlığı ışık demek değildir.

Elektrik gerekir.

Yani iman “nur”u olmayınca avize yanmaz.

“Nur” Allah’tandır.

KİMLER KENDİNDEN EMİN OLABİLİR?

Bu nedenle de hiçbir insan imanla öleceğini garanti edemez.

O ‘ışık’ Allah’ın sevmediği tek bir amelle bile sönebilir.

Işığın düğmesi elimizde değil.

Şu an yanıyor olması bizi yanıltmamalı.

Her an, herkes kaybedebilir.

Kimler kendilerinden emin olabilir?

Kendilerinden emin olabilecek olan tek bir grup vardır.

Cevabı Kur’an’da:

“İman edip imanlarına zulüm bulaştırmayanlar var ya, işte korkudan emin olma onların hakkıdır, doğru yolda olanlar da onlardır.”(En’am 82)

“İman” düğmesini kapattıracak amellerin en önemlileri zulüm ve cinayettir.

İhlas Risalesindeki “Her bir günah içinde küfre gidecek bir yol var.” cümlesi bunu anlatır.

Yani gorilleşerek veya “hınzırlaşarak” mesh olmuş bir zavallının ne mü’minliğinden, ne haccından ne de namazından söz edilebilir.

-Zulmü bizzat yapmadıkları halde zulmü önleyebilecek olanlar,

-İtiraz etmeyenler,

-ve verdikleri her rey ile zulmün katlanmasını onaylayanlar için de aynı tehlike tabii ki söz konusudur.

Kaynak: Tr724 | Veysel Ayhan

Vampir hacca gitse; çakal namaz kılsa… yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.