Hemen hemen Almanya’nın bütün kentlerinde yapılan bağış kampanyalarından birinin adresi de Waltrop oldu.

Şehir Meydanında açılan 8 metrelik bir çadırda, geleneksel Türk yemekleri, tatlıları ve içeceklerinin satışı yapıldı. Bu satıştan elde edilen gelirin tamamı depremzedelere gönderilecek.

Yardım etkinliğine Waltrop belediye başkanı Marcel Mittelbach da destek verdi.

Yağmurlu bir hava olmasına rağmen Yardım Organizasyonu Çadırını farklı milletlerden yüzlerce insan ziyaret etti. Bağışçılar arasında üzüntülerini belirten bazı Almanlar, depremzedeler için gözyaşı döktü.

Bu arada Gökhan Bozkurt tarafından çizilen günün anlam ve önemini belirten ‘Hatıra Kartı’, Bağışçılara hediye edildi.

Hizmet Hareketi Gönüllüleri Almanya’da Yüzlerce Yardım Etkinliği Gerçekleştirdi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Sağar, 3 Aralık 2021’de Türkiye’den yapılan iade talebi sebebiyle Brezilya’da tutuklanmıştı. Kısa süre sonra serbest kalan Yakup Sağar’ın 6 Nisan 2022 tarihinde çıkartıldığı mahkemede oy birliğiyle iadesi reddedilmişti. Bu karar, Brezilya’da yaşayan Hizmet gönüllülerinin kendilerini daha güvende hissetmelerini sağladı. Yakup Sağar, Türkiye’ye iadesi başta olmak üzere süreçte yaşadıklarını anlattı.

“Aktif Hizmet hayatım Zonguldak’ta başladı”

8 Temmuz 1966 tarihinde İzmir’de dünyaya gelen Yakup Sağar, Hizmet ile doğduğu şehirde tanıştığını fakat aktif hizmet hayatının esnaf olarak Zonguldak’ta başladığını belirtti. Ticari gayelerle Zonguldak’a taşındığını ve İzmir’de ürettiği malları burada satarak iş yaptığını aktaran Sağar, şunları ifade etti: “1996’da evlendim, 1999’da kızım dünyaya geldi. Tek çocuğum var. Önceden sadece satışını yaptığım tişörtlerin üretimine 1999’da başladım. 2 sene içinde istihdamı 8-10 çalışandan 100 çalışana yükselttim. Ticaretteki başarım 2016 yılına kadar devam etti. 2016’da 130 çalışanı olan bir fabrikam olmuştu. Orada tanınan bir insandım. Günde 20 bin tişört üretiyorduk. Yurtiçi ve yurtdışına toptan ve perakende satış yapıyorduk. 17/25 Aralık süreciyle birlikte durumlar değişmeye başladı.”

“Ekim 2015’te polis baskını”

Kendisiyle ilgili soruşmanın 2014 yılında başlatıldığını kaydeden Sağar, yaşadıklarını şöyle anlattı: “2015 yılının ekim ayında polis fabrikaya baskın yaptı. Ayrıntılı arama yapıldı ama gözaltı olmadı. Etrafımdaki çemberin daralmaya başladığını hissetmeye başladım. Hocaefendi’nin de telkinleriyle yurtdışında gidecek yer aramaya başladım. Gidebileceğim yerler arasında Avrupa ülkeleri, ABD, Kanada, Fas, Güney Afrika ve Brezilya vardı. İş yaptığım bu ülkeler arasında ticaretimi daha da geliştirebileceğimi düşündüğüm Fas, Güney Afrika ve Brezilya ön plana çıkıyordu. Önce Fas’a gittim, 3 ay kaldım. Hayatımın en güzel Ramazanını orada geçirdim diyebilirim. Ticari ve Hizmet olarak düşündüğümde Brezilya öne çıkıyordu. Hocaefendi’nin de Brezilya ve Güney Afrika tavsiyeleri vardı. Bunlardan dolayı 6 Nisan 2016’da tek başıma İstanbul’dan uçakla Sao Paulo’ya geldim. Bir sene önce geldiğimde (2015) burada şirketimi kurmuştum. Buradaki arkadaşlarla da tanışıklığım vardı. Bu yüzden çok yabancılık çekmedim. Ama yine de zorluklar yaşanıyor. İş konusunda belirli bir ilerleme sağladık. Benden 1 ay sonra eşim de buraya geldi. Kızım lise 2’yi Hizmet’in kolejinde okuyordu. Son sınıfı da orada okusun ondan sonra yanımıza gelsin istiyorduk.”

“Her şeye el koydular”

Yurtdışına çıktıktan 3 gün sonra, yani 9 Nisan 2016 tarihinde fabrikasına kayyum atandığını ve 3 ay içerisinde fabrikayı batırdıklarını dile getiren İş insanı Sağar, şöyle devam etti: “Her şeye el koydular. Kayyumlar 2 ay boyunca fabrikayı çalıştırdılar. 15 Temmuz’dan hemen önce kayyumlar beni arayıp ‘Biz burayı yönetemiyoruz, yetki bizde kalmak kaydıyla oradan yönetebilir misin?’ dediler. Çok güzel bir sistem kurmuştum. Her şey tıkır tıkır işliyordu. 2016 yılı için net 1 milyon dolar net kar hedefim vardı. 15 Temmuz’dan 3 ay sonra kayyumlar fabrikayı batırdılar. O zamanın parasıyla 290 bin TL’ye birine satmışlar. Alan kişi 2 tane makine sattı ve fabrikanın parasını çıkarttı. Fabrikada çalışan işçilerin tazminatlarını, fabrikayı ben batırmışım gibi, benim ödemek zorunda olduğumu söylemiş ve ödememişler.”

“Küçük bir atölye ile başladım”

Türkiye’den çıkarken kurtarabildiği 250 bin dolarlık bir sermaye ile dilini, kültürünü, ortamını bilmediği Brezilya’da küçük bir atölye açtığını ifade eden Sağar, “Brezilya’daki arkadaşlar birçok konuda bana çok yardımcı oldular ama benim işimi bilemediklerinden iş yönünden çok yardım edemediler. Türkiye’deki arkadaşlarımdan da süreçten dolayı yardım alamadım. 2 – 2,5 yıl çok zorluk yaşadım. İş yaptığım, mal verdiğim insanları çok bilmediğimden dolayı kaptırdığım mallar dahil 350 bin dolar batırdım. 2018 yılında buradaki yerimi kapattım ve değişikliğe gittim. Burada Sao Paulo’da, İstanbul Merter’deki gibi bir tekstil merkezi var. Burada bir yer tutmak istedim. Burada size biri kefil olmadan size yer vermiyorlar.” dedi.

“Allah’ın yardımı geldi”

Hizmet insanı Sağar, Allah’ın yardımıyla Lübnanlı bir vatandaşın dükkanını kefilsiz vermesiyle işlerin birden değiştiğini, üretimi burada farklı şekilde yapmaya başladıklarını belirterek şöyle devam etti: “Türkiye’de üretimden satışa her şeyi kendimiz yapıyorduk. Burada sadece dikim işi yapan atölyeler bulduk. Tuttuğumuz işyerinde büyük bir kesim masası kurduk. Malları kesip, baskılarını yapıp, dikim atölyelerine teslim ediyorduk. Onlar da kısa sürede tişört olarak bize teslim ediyorlardı. Bu da bizim işlerimizi kolaylaştırdı. Kısa sürede işi tutturduk ve yükselişe geçtik. Önce Brezilya içine, sonra da komşu ülkelere ve ABD’ye mal satmaya başladık. Burada ciddi bir iş potansiyeli var ve işlerimiz şimdi çok iyi bir durumda.”

“2017’de iadem talep edilmiş”

Zonguldak’ta bulunduğu süre zarfında Hizmet’e ait kolejde yönetim kurulu başkanlığı, iş adamları derneğinde de başkan yardımcılığı yaptığından dolayı çevrede tanınan biri olduğuna dikkat çeken Yakup Sağar, “İnsanlar bizi biliyorlardı. Önde bizi görüyorlardı. Akla gelen 3-5 kişiden biriydim. Dolayısıyla Zonguldak’tan ilk yurtdışına çıkan ben oldum. Buradaki iade davası da o şekilde başladı. Darbeden 2 ay önce polis operasyon yaptı. Biz yurtdışında olduğumuz için yakalanmadık. Ama Zonguldak ve ilçelerinden 84 arkadaşım darbeden önce gözaltına alındı. Hepsi tutuklandı. Ocak 2017’de mahkeme Brezilya’dan iademi talep etmiş. Ben sonradan öğrendim. Tutuklanan arkadaşlara ismimi verebileceklerini söyledim. Onlar da vermişler. İade talebi sürecim bu şekilde başlamış.” dedi.

“Boş dosya 5 kez Türkiye’ye geri gönderildi”

Dosyanın eksiklerinden dolayı 5 defa Türkiye’ye geri gönderildiğini ve bundan da 2018’de Levent Kenez’in sitesindeki (Nordic Monitor)  haber sayesinde bilgilerinin olduğuna dikkat çeken Sağar, şöyle devam etti: “Psikolojik olarak kendimizi bazı şeylere aile olarak hazırlamaya başladık. 3 Aralık 2021’de 3 federal polis beni evimden aldı ve 19 gün istirahat etmemiz gerekti. Dosya da boş olduğu için bizi bıraktılar.”

“Siz katalog bir suç oluşturmuşsunuz”

Mahkemede yaşanan durumu özetleyen Sağar, “Türk Elçiliğinin avukatını hakim rezil etti demek istemiyorum ama bizi mutlu eden şu sözü çok manidardı: “Siz katalog bir suç oluşturmuşsunuz. Bu suç ne zaman işlendi, suç nerede işlendi, sonucunda ne oldu? Somut hiçbir deliliniz yokken iade talebinde bulunuyorsunuz. Bundan sonraki gelecek dosyalara da biz tutuksuz ve dikkatli bir şekilde bakacağız.”

“Ben artık Brezilyalıyım”

Türkiye’ye artık dönmek istemediğini belirten Hizmet gönüllüsü ve iş insanı Yakup Sağar, “Kızım liseyi burada bitirdi. Uluslararası ticaret konusunda lisans eğitimini tamamladı. Beraber çalışacağız inşallah. Eşim ev hanımı. Amacımız işimizi çok daha ileriye götürmek ve buradaki arkadaşlarla hizmetlerimize sahip çıkmak. Ben artık Brezilyalıyım. Türkiye’ye dönmeyi düşünmüyorum. Mahkeme vesilesiyle oturum meselesi de çözüldü. Bir ay içinde oturum almış olacağım. Her şey düzeldiğinde Türkiye’ye sadece ziyarete gideriz. Çünkü akrabalarımız, sevdiklerimiz, hatıralarımız var. Ama biz yine Brezilya’ya döneriz.” ifadelerini kullandı.

Ne olmuştu?

Hizmet Hareketi gönüllüsü iş adamı Yakup Sağar, 3 Aralık 2021’de Türkiye’den yapılan iade talebi sebebiyle Brezilya’da tutuklanmıştı. 6 Nisan 2022 tarihinde görülen ve canlı yayında tüm Brezilya’ya izlettirilen duruşmada, 6 Nisan 2016’dan beri Brezilya’da yaşayan Sağar’ın iade talebi 5 hâkimin oy birliğiyle reddedilmişti.

Brezilya’nın iadesini reddettiği Hizmet gönüllüsü iş insanı Yakup Sağar yaşadıklarını anlattı: Ben artık Brezilyalıyım yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’deki yaşamınızdan bahseder misiniz? 15 Temmuz öncesi nerede çalışıyordunuz, sonrası neler yaşadınız?

15 Temmuz öncesi Ankara’da Samanyolu Kolejinde resim öğretmeni olarak çalışıyordum. 15 Temmuz’dan önceki eğitim dönemini hemen hemen her gün gelen müfettişlerin baskın teftişleriyle geçirdik.   Bundan sonraki dönem herhalde okula kayyım atanır diye düşünüyorduk. Bayram için memlekete gittiğimizde maalesef talihsiz bir 15 Temmuz yaşandı ve herkesin hayatı alt üst oldu. Bir gecede okullarımız kapandı, çalışma diplomalarımız iptal oldu. Hem kurumlar hem de bizler ‘terörist’ ilan edildik. Daha sonrasında da özgürlüğümüz elimizden alındı.

Yurt dışına çıkma kararını nasıl verdiniz?

Her gün memur ve öğretmenlere operasyonlar yapılıyor, arkadaşlarımızın gözaltı ve işkence haberini alıyorduk. Ayrıca kamu spotu olarak televizyonlar da halk, ‘vatandaşlık görevi’ adı altında ihbar etmeleri yönünde teşvik ediliyordu. Daha sonra ben, büyük kızım ve eşim hakkında arama ve yakalama kararıyla kapana sıkışmış gibi olduk.  Evimizi ve adreslerimizi değiştirmek zorunda kaldık. Fakat bu da çözüm olmadı. Çünkü sağlık problemi olduğunda doktora gidemiyor, sürekli yapılan kimlik kontrollerinden dolayı dışarı çıkamaz olmuştuk. Kayıtlar adrese dayalı olduğu için, kızımın kazandığı Fen lisesine kayıt yaptıramıyorduk. Bunu adı sosyal soykırımdı.

Bütün bu psikolojik baskı sonucu birkaç kez yurtdışına çıkmayı düşündük ama normal yoldan çıkmanın imkanı yoktu. O tarihlerde Meriç’te çocuklarıyla birlikte ailelerin boğulma acı haberleri geliyordu. Ailecek beraber çıkacağımız bu tehlikeli yolculuğu her düşündüğümüzde vazgeçiyorduk. En son arama kararımızla birlikte bir itirafçının da olduğunu avukatımız söyleyince, bir gecede karar verip apar topar bir sırt çantasına geçmişimizi koyarak yola çıktık. On binler gibi biz de ülkemizi terk etmek zorunda kaldık. Bu pek çok arkadaşımızın yaşadığı bir hikâye aslında.

Almanya yeni bir ülke yeni bir kültür. İlk izlemininiz ne oldu?

Almanya benim için ikinci vatan gibi, kültürüne aşina olduğum bir ülke. Şöyle ki; bir gurbetçi çocuğu olarak, çocukluğum hep Almanya’da 20 yıl çalışan babamı özlemekle geçti. Sonrasında kader tersine döndü. Maalesef şimdi de ben Almanya’da, babam Türkiye’de, ben ise yine babasını özleyen bir evlat olarak bulunuyorum.

Almanya’da kamp döneminde Alman çalışanların bize karşı yaklaşımı çok samimi ve içtendi. Kampta yaklaşık Türkiye’den gelen on kadar aileydik. Herkesin yaşadığı ağır travmalar, hikayeler var . Kamp dönemi belki uzun, sıkıcı bir süreç ama birbirimizin yaralarını sarma adına çok güzel bir zaman dilimi. Bunun yanında kampta bulunduğumuz sürece bize karşı güler yüz ve samimiyetini esirgemeyen, doktorundan, Almanca öğretmenine, müdürüne kadar onlara resim yaparak teşekkür etmek istedim ve sonrasında çok güzel dönüşler aldık.

Eski Almanya başbakanı Merkel’e yazdığınız mektup ve yaptığınız resmi gündem oldu. Bu fikir nerden geldi? Merkel’in cevap vermesini bekliyor muydunuz?

Alman Başbakanı Merkel’in geçen yıl görev süresi doluyordu. Bizlere kapılarını açıp, kabul eden bu ülke başbakanına bir resim yapıp aynı şekilde teşekkür etmek istedim. Dilini bilmediğim bir ülkede en güzel teşekkürü sanatın diliyle ifade edeyim dedim. Üstelik 8 Mart Dünya Kadınlar Günü tarihi de yakındı. Bunu fırsat bilip Angele Merkel’in portresini yaptım, kısa bir mektup yazıp gönderdim. Bir geri dönüş falan beklemiyordum aslında, ama teşekkür mektubu benim için küçük bir hatıra olarak kaldı. Mektubumda “Sizi kalben selamlıyorum, ben Ümmü Körkü resim öğretmeniyim. Türkiye’den iki yıl önce geldim. Politik sebeplerden dolayı Almanya’ya sığındım. Ülkeniz ve siz, demokrasi ve insan haklarına verdiğiniz önemden dolayı Almanya’da yaşamayı tercih ettim. Dünya Kadınlar Gününüz kutlu olsun. Demokrasiyi temsil adına bütün dünya liderlerine örneksiniz. Bir kadın olarak sizinle gurur duyuyorum. Umarım bu küçük hediyemi kabul edersiniz.” İfadelerini kullandım. Kendisine gönderilen her mektuba cevap veren Angela Merkel,15 Mart tarihli bir mektup yazdı. Almanya Başbakanlığı antetli teşekkür mektubunu Merkel’in izniyle kaleme aldığını belirten Sebastian Bebel, Körkü ailesine sevgi, saygı ve bağlılıkları için teşekkür etti.

Yaşanan mağduriyetleri anlatma adına sanatın gücünü daha aktif kullanmak nasıl mümkün olur?

Sanatın evrensel bir dili var. Üstelik dilini bilmediğiniz insanlara sanatınızla söylemek istediğiniz pek çok şeyi anlatmış ve aktarmış oluyorsunuz . Bizim de anlatacak bir derdimiz var. Ülkemizde hala devam eden, yaşanan bir sosyal soykırım var. Bunu olabildiğince çok insana duyurma adına sanatın bu dilini kullanmalıyız. Sesimizi duyurma adına bu müzikle, resimle olur, edebiyat , sinema yine aynı şekilde ve bunu daha aktif nasıl kullanabiliriz diye düşünmek, kafa yormak, projeler üretmek lazım. Bu konuda bence çocukları ve gençleri mutlaka yönlendirmek gerek ,yaşanan süreçte yetişkinler kadar hatta daha çok onlar etkilendi ve yaralarını sarma adına sanat bir ilaç.

Yunanistan’da gözaltı sürecinde tanıştığım bir arkadaş, resim öğretmeni olduğumu söyleyince “Hocam buranında resmini çizsenize” dediğinde etrafıma bakıp ‘bütün bunları unutmak istiyorum’ demiştim o zamanki ruh halimle. Daha sonra Almanya’da kamp süresince dinlediğim, Türkiye’de bizzat şahit olduğum ve hala devam eden bütün bu acı hikayelerin anlatılmayı, kayıt altına alınmayı beklediğini fark ettim ve hepsini not almadığıma çok pişman oldum. Ne kadar unutmaya çalışsanız da, yaşanmış o kadar ağır trajik hikayeler var ki, üstelik hala yaşanıyor. Bütün bunların gelecek nesillere aktarılması, unutulmaması gerekiyor. Almanya’da yaşadığımız şehre yakın dernekteki bir arkadaşın teşvikiyle ilk mağduriyet temalı resimleri  “Heim” dönemi yapmaya başladım.  30’a yakın resim Ramazan ayında belediye başkanı, kilise görevlileri ve basının katıldığı bir yemekte sergilendi.

Katıldığınız iki yarışmada birinci oldunuz. Yarışmadan derece bekliyor muydunuz?

Bu resimlerden biriyle katıldığım AST’nin yarışmasında birinci oldum. Yarışmanın birincilik beklentisinden ziyade mağduriyetleri duyurma adına bir fırsat olacağını düşünmüştüm.  Daha sonra Almanya’da iki yarışmaya katıldım. Bu yarışmalarda da birincilik ödülü aldım. Bunlar sanatla yol alma adına önemli adımlar oldu benim için. Ülkemizde daha önce de hukuksuzluklar sonucu mağduriyetler yaşayan (gerek Alevi gerekse Kürtlerin ) yurtdışında sanatla seslerini duyurup, sanatla ayakta kaldıklarını ve yaşadıkları toplumda hatırı sayılır bir saygınlık kazandıklarına da şahit oldum .

Ne tür çalışmalar yapıyorsunuz? Bir çalışmayı yaparken duygularınız nasıl oluyor?

Yaşanan zulümleri üç yıldır resmetmeye çalışıyorum, bu zamanın bir tanığı olarak. Zulüm resimlerini yaptıkça bu topraklarda zulüm hikayelerinin hiç bitmediğini görüyorsun. Bu yüzden yelpazeyi biraz daha genişletip ülkede yaşanan diğer grupların da zulüm hikayelerini resmetmeye çalışıyorum. Örneğin Hrant Dink, Ali İsmail Korkmaz bunlardan biri. İlk zulüm resimlerine başladığımda nasılsam şimdi de yaptığım resimlerde aynı duygu yoğunluğunu yaşıyorum. Zulüm sonucu hayatını kaybeden her kurban için ayrı gözyaşı döküyorum desem doğrudur. Hatta 14 yaşındaki kızım ilk zamanlar “bu kadar üzüyorsa seni bu resimler, yapma o zaman” diyordu. Aslında resim yapmak insanı mutlu eder. Mutlu da etmeli ama siz zulümle anılacak bir döneme tanıklık ediyorsunuz. Bunu da resimlerinize yansıtınca ortaya “hüzün kokulu hikayeler “çıkıyor.

Zor bir süreçten geçtiniz. Resim yapmak sizin ruh halinizi nasıl etkiliyor?

Özellikle mağduriyetler sonucu yaşamını kaybeden kurbanların el ve gözlerinin çizimini yaparken çok fazla etkileniyorum. Çünkü, gözlerinde hayat var yaşanmışlık var. Elleri de yine aynı şekilde hayata dokunmuş ama hukuksuz bir şekilde bu dünyadan koparılmış. Bu durum duygusal olarak beni en çok etkileyen bir gerçek.

İlk Almanya’daki sergimde Amnesty’den (Af Örgütü) bir görevli arkadaş “yaşadığınız travmalardan dolayı yaptığınız resimler bir rahatlama, terapi gibi geliyordur değil mi“ demişti. Düşünüyorum zulümler bitmiş, içerdeki masumların hepsi çıkmış özgürlüğüne kavuşmuş, hakları da iade edilmiş olsa, ülkeye barış ve kardeşlik gelse, belki gerçekten benim için terapi olur yaptığım resimler. Ama ben bu zulüm resimlerini yaptıkça o zulümler maalesef hala devam ediyor, yerini hüzünlere bırakıyor. Bugün geldiğim noktada barışın resmini yapayım desem inanın ne yapacağıma karar veremem. Ama ne yazık ki, zulmün bin bir çeşit konusu var . Sonuç olarak Hocaefendi’nin “Ateş nereye düşerse düşsün beni de yakar” sözüne binaen ben de şunu söylemek isterim “Zulüm kime yapılırsa yapılsın, ben her türlü zulmün karşısındayım “

Merkel’in teşekkür ettiği resim öğretmeni Ümmü Körkü zulmü çizgileriyle duyuruyor yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Arifoğlu’nun ölüm yıldönümü vesilesiyle hazırlanan “Bingöl’ün Yiğit Evladı: Medeni Arifoğlu” adlı belgeselde dünden bugün Türkiye’nin insan hakları karnesi ve Medeni Arifoğlu’nun hem kendisinin hem ailesinin yaşadığı hukuksuzluklar gündeme getiriliyor.

Medeni Arifoğlu, Bingöl’ün sevilen önemli işadamlarından biriydi. Bingöllü İşadamları Derneği (BİNGİAD) Başkanı olarak uzun yıllar görev yaptı. Çalışmalarıyla şehrin ekonomisine katkıda bulundu. Yemeğini yemeyen, çayını içmeyen siyasetçi neredeyse yoktu. 2012 yılında Erdoğan tarafından bu dernek çatısı altında yaptıkları çalışmalardan dolayı ödüllendirilmişti.

15 Temmuz’dan sonra ise sırf bu dernek başkanlığı ve Bank Asya hesabı gerekçe gösterilerek 25 Temmuz 2016’da gözaltına alındı ve üç gün sonra tutuklandı. Bütün mallarına da tedbir konuldu. Medeni Arifoğlu, Malatya E Tipi Cezaevine gönderildiğinde sağlık durumu iyi değildi. Karaciğer nakli yapılmıştı, günde 19 ilaç kullanıyordu. Malatya Turgut Özal Üniversitesi Hastanesi’ndeki doktoru bu şartlarda cezaevinde kalamayacağını, çoklu organ yetmezliği nedeniyle hayatını kaybedebileceğini söyledi.

Eşi Nuran Arifoğlu’nun elindeki raporlarla başvuru yapmadığı resmi kurum kalmadı. Hiçbir kurum raporları dikkate almadı. Cezaevinde, apandisiti patlayınca bile hak ihlalleriyle karşı karşıya kaldı. Cezaevi doktorunun verdiği antibiyotikle ayakta durmaya çalışan Arifoğlu üç hafta doktora götürülmedi. Bir akşam demir kapılara vurup sürüne sürüne revire çıktı ve “Ölüyorum” diyerek yardım istedi.

Arifoğlu’na tutuklandıktan iki sene sonra da böbrek kanseri teşhisi konuldu. Bu süreç onun için çok sancılı geçti. Hastanelerde mahkum odası olmadığı için Malatya ve Elazığ cezaevleri arasında, saatlerce süren yolculuklar yapmak zorunda kaldı.

Bir gün artık çok kötü olduğunda “Beni rahat bırakın, ölmek istiyorum” diyerek bütün tedavileri reddetti. Mart 2019’da tahliye edildiğinde ise hastalığı 4. evreye gelmişti. HDP Milletvekili ve insan hakları savunucusu Ömer Faruk Gergerlioğlu’nun ifadesine göre “Ona özel bir zulüm” yapılıyordu.

‘Karanlık bir devrin mazlumu, Bingöl’ün yiğit evladı Medeni Arifoğlu’ belgeseli yayında yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bir başarı öyküsü daha! Dilara Özdemir 4 yılda 5 dil öğrendi, ABD’de “yılın öğrencisi” seçildi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Öğretmen ve idarecilerden oluşan PAKTÜRK temsilcileri, hukuk mücadelesine kaynak sağlamak ve seslerini daha geniş kitlelelere duyurmak amacıyla da GoFundMe üzerinden bağış kampanyası başlattı: www.gofundme.com/f/pakturkfile2021

11 Ekim Pazartesi günü itibarıyla bağışa açılan kampanyada 30.000 Sterlin toplanması hedefleniyor. GoFundMe sayfasında, kampanyadan sağlanan gelirle hayata geçirilecek projeler detaylarıyla açıklanıyor. Pakistan yönetimi, Türkiye’deki Erdoğan rejiminin baskısı ile 23 yıldır hizmet veren PATÜRK Okulları’nın bağlı olduğu Uluslararası Çağ Eğitim Vakfı’nı hiç bir hukukî gerekçe göstermeden ‘teröre destek veren kurumlar’ listesine dahil etmiş ve okulları Türk hükümetinin güdümündeki bir vakfa vermişti.

Pakistan’da verilen itiraz dilekçesinin ardından kamuoyu oluşturma çalışmalarını hızlandırdıklarını anlatan PAKTÜRK Okullları eski yöneticisi Murat Ercan, önemli bir bölümü internet sitesi ve sosyal medya hesapları üzerinden gerçekleştirilecek projeler hazırladıklarını kaydetti ve şunları söyledi: “Detaylarını internet sitemizde de paylaştığımız projeleri 2022 sonuna kadar hayata geçirmeyi düşünüyoruz. Bu noktada PAKTÜRK’ün eski çalışanları ve gönüldaşlarımızın desteğine ihtiyacımız var. GoFundMe kampanyamızı da çok önemsiyoruz. Bunu, mücadelemizi dünya kamouyuna yaymanın, vicdanlara duyurmanın bir yolu olarak görüyoruz. GoFundMe kampanyalarında bağışın miktarından ziyade bağışçı sayısı önemlidir. Dolayısıyla eğitime gönül vermiş herkesin mütevazı miktarlarla da olsa bağışta bulunmasını ve çevresini bu konuda teşvik etmesini bekliyoruz.”

PAKTÜRK ekibinin hayata geçirmeyi planladığı projeler:

1. Başlatılan idari ve hukuki mücadeleyi sonuna kadar götürmek. Pakistan Yüksek Mahkemesi (High Court) ve Anayasa Mahkemesi’nde (Supreme Court) davalar açmak.
2. Hali hazırda Türkçe ve İngilizce olarak iki dilde yayın yapan pakturkfile.org sitesine üçüncü dili, Urducayı eklemek.
3. Halen tashih aşamasında olan 5 kitabın (Bizdeki Pakistan, Bende Kalan, Pakasya’dan Manzaralar, Pakistan’da Kalbim Kaldı, Pakistan Aha Şurası!) Türkçe versiyonunu bu yıl sonunda kadar yayınlamak. Gelecek yıl en az 5 kitap daha çıkarmak.
4. Yapılan çalışmaları duyurmak, kamuoyu desteğini arttırmak için sosyal medya kampanyaları düzenlemek. Sosyal medya hesaplarının takipçi sayılarını arttırmak.
5. YouTube kanalında her ay 3-4 yeni video yayınlamak. İnternet sitesindeki uygun içerikleri buraya taşımak.
6. PakTurk’ün başarıları ve sosyal faaliyetlerini anlatan nitelikli belgesel ve kısa filmler hazırlamak.
7. PakTurk Okulları’nın Pakistan’a ve eğitime kazandırdığı değerler ile dünya barışına sağladığı katkıların müzakere edileceği akademik ve yarı-akademik, panel, konferans ve çalışma toplantıları düzenlemek.
8. PakTurk Eğitim Kurumları’nın tarihiyle ilgili fotoğraf albümü ve albümdeki fotoğrafların gösterileceği online sergiler açmak.
9. PakTurk’te okumuş, çalışmış, velisi ve mütevellisi olmuş Pakistanlı dostlarla kurulmuş gönül bağını yeniden tesis etmek.

Hukuk mücadelesi veren PAKTÜRK’e bağışlarınızla destek olun yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Almanya son 200 yılın sel felaketini yaşıyor. Şu ana kadar 133 kişi hayatını kaybetti, yüzlerce kişi kayıp. Afetten dolayı binlerce kişi evsiz kaldı. Mağdurlara yardımda ön saflarda Hizmet Hareketi gönüllüleri de yerini aldı. Yardımları Time To Help Almanya çatı kurumu olarak organize ediyor. Gönülleri ve işbirliği yaptıkları derneklere çağrıda bulunan Time To Help Almanya, ilk etapta acil ihtiyaçların mağdurlara ulaştırılmasını istedi. Temiz su ve yiyecek ilk kalemde mağdurlara ulaştırıldı. Time To Help Almanya, felaketin gerçekleştiği bölgelerdeki resmi kurumlara e-posta göndererek, her türlü yardıma hazır oldukları belirtildi.

Yardımların toplanma adresi Merida Derneği oldu. Hizmet Hareketi gönülleri, ihtiyaç listesinde yer alan ürünleri ellerinde poşetlerle derneğe getirdi. Dernekte toplanan yardımlar, yine gönüllüler tarafından ihtiyaç sahiplerine ulaştırıldı. Dernekte, çay, kahve ve kahvaltı ikram edildi. Gün boyunca, Alman, Türk ve diğer milletlerden ihtiyaç sahipleri derneğe geldi. Bir kısmı yiyeceklerden tadarken, bazıları ise ellerinde yardım poşetleriyle geldi. Kadınların yaptıkları poğaçalar ise hem derneğe gelenlere hem de arama kurtarma çalışmasını yürüten itfaiyeci ve polislere ikram edildi.

Felaketten dolayı evsiz kalanların kaldıkları yerlere ise sıcak yemek servisi yapıldı. Akşam yemeği saatinde 20 kişilik üç çeşit yemek götürüldü. Bu hizmet çarşamba gününe kadar devam edecek. Merida Derneği ise, afetten dolayı sabah 09:00, akşam 21:00 arasında açık olacak. Dernekte ikramlar devam edecek. Biriken yardınmlar ise kurumlarla koordineli şekilde ihtiyaç sahiplerine ulaştırılacak. Sel afeti gönül köprülerinin de kurulmasını sağladı. Bölgede yaşayan Hizmet Hareketi gönülleri, evsiz kalanlara kapılarını açıp evlerinde misafir etti.

Time To Help Almanya: ‘Şimdi felaketin yaralarını sarma zamanı’ yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.