Bu kitap, sadece bireysel bir biyografi değil, bir dava insanının Kur’ân hakikatleri ışığında nasıl bir neslin manevi inşasına öncülük ettiğini gözler önüne seriyor. Genç yaşlarda Risale-i Nur’un rehberliğiyle çıktığı bu yolda, ilmi, samimiyeti ve gayretiyle pek çok insana dokunan Halil Şimşek Hoca, hem Türkiye’de hem de Avrupa’da gönüllerde iz bırakmış bir rehber olarak karşımıza çıkıyor.

İlk sayfasından itibaren okuyucusunu derinden etkileyen bu eser, yokluk ve zorluklarla şekillenen bir mücadelenin, hicretlerin ve sabırla kazanılan zaferlerin izini sürüyor. Halil Şimşek Hoca’nın dostlukları, fedakârlıkları ve hikmet dolu rehberliği, hizmet yolunda yürüyen herkes için ilham kaynağı olmaya devam ediyor.

Bu kitap, bir insanın değil, bir neslin gayretle ve ihlasla yazdığı bir hizmet tarihidir. Okuyucularını, sevgiyle örülen ve hakikatle aydınlanan bir yolculuğa davet ediyor.

Kİtabı aşağıdaki link üzerinden temin edebilirsiniz.

Halil Şimşek Hoca

Bir Hayat, Bir Nesil, Bir Hizmet: Halil Şimşek Hoca’nın Örnek Mücadelesi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

 hizmet etmeyi başarmış

ilim, iman ve hizmet insanı

Halil Hocam’ın aziz hatırasına…

Halil Hocam’ı 2 Şubat 2021 tarihinde ebed yurduna yolcu etmiştik. Aradan yaklaşık dört yıl geçti. Çok özledik. Hatıraları, tavsiyeleri, sohbetleri tüm canlılığı ile hayal elbisesini giyip zihnimizin baş köşesinde yaşamaya devam ediyor.

Onun hayatını bir kitaba sığdırmak zor olsa da yaklaşık iki yıldır üzerinde çalıştığımız eser Süreyya Yayınlar’ında “İlim, iman ve Hizmet Yolcusu: Halil Şimşek Hoca” adıyla yayınlandı… Onu bir kitabın dar kalıplarına sığdırmak zor ama yine sağlığında ondan aldığımız cesaret ve motivasyonla deryadan bir katreyi sunmaya gayret gösterdik.

Halil Hocamın da ismini aldığı Hz. İbrahim (aleyhisselam) Rabbine şöyle yalvarır: “Gelecek nesiller içinde iyi nam bırakmayı, hayırla anılmayı nasib eyle bana…” (Şuara suresi, 84) Evet okuyacağınız hatıralarda göreceksiniz ki o, kendi adına bu duanın kabul olduğu bir hayat yaşamıştır. Bu kitap, onun hayatını ve hizmetini tam olarak anlatamasa da kendisine ve sevenlerine çam sakızı çoban armağanı ve onun hayırla anılmasına vesilece olacağı ümidindeyiz.

Kitabın giriş kısmı şöyle:

Halil Hocam 22 Ekim 2000 tarihli günlüğüne şöyle bir not düşmüş: “…Allah’ım seni sevmek istiyorum. Sana kul olmak istiyorum. İnsanlara-insanlığa hizmet etmek istiyorum. Bir sadaka-i cariye bırakmak istiyorum. Amel defterimin kapanmasını istemiyorum. Çoluk çocuğumu İslam ahlakıyla yetiştirmek istiyorum. Ne olur bana yardım et Allah’ım!” İnşallah bu kitap onun adına sadaka-ı cariye olur. Sizler okudukça o, sohbetine ve hizmeti- ne devam eder, amel defterinin bu kısmına sevaplar yağmaya devam eder.

Evet Halil Hocam günlük tutmuş, bazen kısa bazen de uzun yazmış. Hanımı, bu notları bana ulaştırdığında yitiğini bulmuş bir insan gibi sevindim. Okumaya başladım. Günlüklerinin başına ‘Gurbet’ yazısını koymuş. Yüreğim titredi. Hele son cümlesi kalbime saplandı: “Sonunda şöyle diyecekler: O gurbette öldü. Şöyle garip bencileyin.” Halil Hoca yaşadığı gibi vefat etti. Tıpkı yazdığı gibi gurbet ellerde.

Şunları yazmıştı günlüğünün başına ve bu, kitapta anlatılacak olan o bereketli hayatının özeti gibiydi:

“Gurbette doğdum.
Gurbette okudum.
Gurbette çalıştım.
Bayramları gurbette kutladım.
Gurbette ölüm haberleri aldım.
Gurbette düğün haberleri geldi.
Gurbette dava arkadaşlarım oldu.
Onlarla hizmet etmeye çalıştım.
Gurbetten askere gittim. ‘Asker oğlum! Güle güle git!’ diyen ve arkamdan

dua okuyan annem olmadı. ‘Uğurlar olsun asker oğlum!’ diyen babam bulunamadı. Çünkü gurbette idim. Gariptim. Askerden döndüğüm yer yine gurbetti. Ankara tren garından beş kişilik cami cemaati uğurladılar. Yine asker dönü- şüm Ankara idi. Gurbetten gurbete. Allah nasip etti 1992 Haziranında hacca gittim. Yine gurbette idim. Ne gidişte ne dönüşte annem, babam akrabalarım vardı. Yozgat’tan gittim yine oraya döndüm. Yurt dışına gittim. Yozgat’tan Ankara’ya oradan Almanya’ya giderken yine gurbetten gurbete gidiyordum. Ve gurbette evlenmek kısmet oldu. El âlem gülüyordu ben ağlıyordum. Annem ve babam mürüvvetimi görmeyi ne kadar arzu ediyorlardı ama olmadı. Gurbette tek başına düğün. Gurbet düğünü…

Sonunda şöyle diyecekler: O gurbette öldü… Şöyle garip bencileyin…”

Bu kitapta Halil Hoca’nın gurbetlere sığdırdığı bereketli bir ömrü okuyacaksınız. Eksik kusur yazana, güzellikler ise insanı ve insanlığı yaşatmaya ömrünü vakfetmiş Halil Hocama aittir.

Kitaba, https://kitapdunyasi.eu/products/halil-simsek-hoca?srsltid=AfmBOoogUvfigH-L94HwFafbtMrD7Tv1v-tr5uUVGi0JQgJIA4vEkSDB adresinden ulaşabilirsiniz…

YAZARIN TÜM YAZILARI İÇİN TIKLAYIN

İlim, İman Ve Hizmet Yolcusu: Halil Şimşek Hoca yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

O, bir Şubat soğuğunda Rabbine yürüdüğünde sevenlerinin yürekleri ayrılığın ateşi ile yangın yerine dönmüştü. Onu tanımakla, birlikte hizmet etmekle müftehirim. Bu tarafta “kardeşim” diye hitap ettiği gibi ötelerde de sahip çıkması yürekten duamdır.

İlk sesini duyduğum ve tanıştığımda takvim yaprakları 1997 senesini gösteriyordu. Konya’da kendisini daha Yozgat yıllarından tanıyan İbrahim Abinin dükkânından aramıştık. O vakitler Konya’da yaşıyordum. Halil abi Almanya’nın Stuttgart şehrindeydi. Almanya’dan nişanlandığımı söyleyince “sende mi milli damat oldun” diyerek espri yapmıştı. Sesindeki sıcaklık ve samimiyetten daha ilk konuşmamızda etkilenmiştim. Sanki bir ailenin içinde beraber büyümüştük de o bir öz abi gibi tavsiyelerde bulunuyordu. Oysa ilk görüşmemizdi ve birbirimizi tanımıyorduk.

Aradan yıllar geçmiş kader bizi Stuttgart’a sürüklemişti. 1999’da bu şehre geldiğimde Halil Hocam buradan ayrılalı yaklaşık iki yıl olmuştu. Yedi yıl kaldığım bu şehirde Halil Hocamın çok derin izler bıraktığını fark ettim. Gelişimin üzerinden dört ay kadar bir süre geçmişti ki kendisiyle yüz yüze orada tanıştım. Kendisine dedim ki: “Abi burada birçok kimse söze başlarken “kâle Halil Hoca” (Halil Hoca dedi ki) diye başlıyor ve sizi çok seviyorlar” deyince bana orada ilk dersimi verdi: “Bende onları seviyorum ondandır.” Anladım ki bir beldede Hizmet, sevgi ile mayalanınca inkişaf ediyordu ve Halil Abi bunu başta Stuttgart olmak üzere gittiği tüm beldelerde başarmıştı.

Halil Hocamın birçok gönle tesir etmesinin sırrı burada idi… Gittiği beldeyi ve o beldenin insanlarını seviyordu. O sevgi inikas ediyor ve sevdiği insanlar da kendisini seviyordu. Böyle olunca elifler sevgi ve uhuvvet ipinde omuz omuza veriyor, binler kuvvet kazanıyordu. Evet O, hizmet ettiği beldelerde sevilmiş, her türlü sıkıntıda aranmış, gittiğinde özlenmiş ve vefat ettiğinde ise sanki cenazesi tüm sevdiklerinin evlerinden aynı anda çıkıyor gibi üzülmüşlerdi.

Doğup büyüdüğü Çorum’dan, Hizmet’i tanıdığı Tokat’a oradan imam-hatip olarak vazife yaptığı ilk tayin yeri olan Alaplı’ya sonra Ankara’ya arkasından Avrupa’ya… Hayatını yorulma bilmeyen bir küheylan gibi yaşayan Halil Hoca vazife yaptığı yerlerde birçok hizmete vesile olmuş ve Avrupa’da bir nesle sahip çıkma adına ölesiye gayret etmişti.

Vefatının üzerinden bunca yıl geçmesine rağmen sanki hayattaymış gibi karşımda zekâ fışkıran gözleriyle bana bakıp sağ kaşını kaldırıp hafifçe tebessüm ettiğini görüyor gibi oluyorum.

Kime kulak verseniz söze “Halil Hoca başkaydı” diyerek başladı. Onun tarzı ile yorumlayayım Halil Hocam başka değil bambaşka idi. Halil Hoca insandı. Hatta insanlığa mana veren bir insandı. Dostluğa yol arkadaşlığına değer veren bir tarafı vardı ki bir babaya, anneye, öz abiye sığınıp atmosferlerinde rahatladığınız gibi rahatlardınız.

Onun için Hizmet her şeyin merkezindeydi. Hayatında kurduğu tüm münasebetlerde esas olan Hizmet idi ve diğer tüm ilişkilerini bu ipe dizerek dizayn ederdi. “Hizmet varsa yaşamaya değer” sözünün mücessem haliydi Halil Hoca. Hal ile meselelerini halleden, Kur’an ve sünnet tezgahında yapılmış Hizmet düsturlarından taviz vermeyen, öğrendiğini ve anladıklarını insanlara intikal ettirmek için çırpınan bunu yaparken de nevi şahsına mahsus bir tarz geliştirmişti.

Tatlı, latif, hangi yaş gurubuna hitap ediyorsa ona göre misaller veren, espriyi bir ilaç gibi zamanında, yerinde ve yeterince kullanan güldürürken sulandırmayan, latife yaptığına o elmas hakikatlerin değerini düşürmeyen her sohbeti zihinlerde derin izler bırakan tam bir mürşit idi.

Onun nasıl bir hal ehli olduğu şu duasında tebellür ediyor: “…Allah’ım seni sevmek istiyorum. Sana kul olmak istiyorum. İnsanlara-insanlığa hizmet etmek istiyorum. Bir sadaka-i cariye bırakmak istiyorum. Amel defterimin kapanmasını istemiyorum. Çoluk çocuğumu İslam ahlakıyla yetiştirmek istiyorum. Ne olur bana yardım et Allah’ım…”

Yazdığı diğer bir not o bereketli hayatının özeti gibi:

“Gurbette doğdum.
Gurbette okudum.
Gurbette çalıştım.
Bayramları gurbette kutladım.
Gurbette ölüm haberleri aldım.
Gurbette düğün haberleri geldi.
Gurbette dava arkadaşlarım oldu.
Onlarla hizmet etmeye çalıştım.

Gurbetten askere gittim. “Asker oğlum! Güle güle git” diyen ve arkamdan dua okuyan annem olmadı. Uğurlar olsun asker oğlum diyen babam bulunamadı. Çünkü gurbette idim. Gariptim. Askerden döndüğüm yer yine gurbetti. Ankara tren garından 5 kişilik cami cemaati uğurladılar. Yine asker dönüşüm Ankara idi. Gurbetten gurbete…Allah nasip etti 1992 haziranında Hacca gittim. Yine gurbette idim. Ne gidişte ne dönüşte annem, babam akrabalarım yoktu. Yozgat’tan gittim yine oraya döndüm. Yurt dışına gittim. Yozgat’tan Ankara’ya oradan Almanya’ya giderken yine gurbetten gurbete gidiyordum. Ve gurbette evlenmek kısmet oldu. El alem gülüyordu ben ağlıyordum. Annem ve babam mürüvvetimi görmeyi ne kadar arzu ediyorlardı ama olmadı. Gurbette tek başına düğün…gurbet düğünü…

Sonunda şöyle diyecekler: O gurbette öldü… Şöyle garip bencileyin…”

Halil Hoca yaşadığı ve yazdığı gibi “gurbet ellerde” vefat etti… Ettiği dualar gerçekleşti. Hayatı ve yaptığı hizmetler sadaka-ı cariye olarak kendisinden sonraki nesillere yad-ı cemil olarak kaldı…

Fatihalarınızı bu insan güzelinden esirgemeyin olur mu?

Bugün Almanya’nın Essen şehrindeki kabri dua ve Fatiha sağanağı ile ıslansın…

YAZARIN TÜM YAZILARI İÇİN TIKLAYINIZ

Halil Hocam… yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

NBA’de Portland Trail Blazers, 6 maçlık deplasman yolculuğunu 5 galibiyetle taçlandırmasının ardından kendi evi Moda Center’da Los Angeles Lakers maçına çıktı. Bu sezon iki takım arasında oynanan iki karşılaşmada takımlar arasında 1-1’lik eşitlik vardı. Normal sezonun bitimine 6 maç kala karşılaşmayı kazanan Portland Trail Blazers eşitliği bozarak 6.sıraya çıktı ve play-off’lara direk katılabilmek için büyük bir avantaj sağladı. Pandemi sürecinin ardından ilk kez sınırlı sayıdaki taraftarının huzuruna çıkan Portland’da Damian Lillard 38 sayı ile yıldızlaşırken, başarılı temsilcimiz Enes Kanter 16 dakika süre aldığı karşılaşmayı 10 sayı, 10 ribaundla double-double yaparak tamamladı. Bu sezon 33. double-double’ına imza atan Enes Kanter Portland’ın geride olduğu dakikalarda benchden gelerek takımına ekstra katkı sağladı. Los Angeles Lakers’da LeBron James sakatlığı nedeniyle kadroda yer almazken, Anthony Davis ise maçı 36 sayı, 12 ribaundla tamamladı.

Portland Lakers’ı devirdi Enes Kanter galibiyeti akademisyen Halil Şimşek’e adadı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Hizmetten | Mehmet Güven

Kıymetli bir dost, Halil Ağabey’in ardından… | Mehmet Güven yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

NİÇİN HİZMET ETMELİYİZ?

Rahmetli Halil Şimşek Hoca’nın ders notlarından derlenmiştir…

Hizmet adına, bin bir türlü imkânlar içinde yüzüyoruz. Bu Hizmet’in, bizden önce geçen çilekeş temsilcileri, bizim sahip olduğumuz imkân ve fırsatlara sahip olsalardı, herhalde 25 yıllık işi 10 yıla sığdırabilirlerdi.

Biz ücretimizi almışız, hizmet gibi çok şerefli bir vazifeyi yapmak zorundayız.

• Her şeyden önce, biz kuluz ve kulluğun hakkını yerine getirmek için de hizmet etmek mecbûriyetindeyiz. Hizmet de kulluk gibi ölünceye kadardır. Oluncaya kadar değ
• Emr-i bi’l-ma’rûf, ve nehy-i ani’l-münker, günümüzde her zamankinden daha çok zimmetimize terettüp eden bir farz-ı ayndır.
• Bize kadar kusursuz gelen bu hizmeti, bizden sonrakilere aynı şekilde kusursuz, ârızasız ve noksansız intikal ettirmek sorumluluğu altındayız. Arkamızdan lanet değil, dua etsinler.
• Bu yol, başta Allah Rasûlü (sav) olmak üzere, bütün selef-i sâlihînin yoludur ve bu yolda yürümek bizim için bir vecîbedir. Üstadın başlattığı hizmet de çağa uygun bir yoldur. (KZT2 /283)

• İnsan olduğumuz için: İnsan, yaratılışı gereği başkasının derdiyle müteellimdir. İnsan kardeşlerimize yardım etmeliyiz. (Hz. Ali)
• Mazhar olduğumuz nimetlere nimetin cinsinden şükürle mukabelede bulunmak da, hizmet etmeyi gerektirmektedir.Böyle bir cemaata, güzel arkadaşlara şahs-ı maneviyeye mensup olduğumuz için hizmet etmeliyiz. Her şeyin şükrü kendi cinsindendir.

HIZMET İNSANI

Bediüzzaman, Allah’ın büyük davasına sahip çıkma gayretine Hizmet-i İmaniye ve Kur’aniye demiştir. Ona göre Hizmet insanının vasıfları şunlardır:

• Vazifesini yapıp Cenab-ı Hakk’ın vazifesine karışmamak..
• Benlik, enaniyet, şan ve şeref perdesi altında makam sahibi olmaktan, öldürücü zehirden kaçar gibi kaçmak.. Hıllet, haliliye, uhuvvet ve tefani düsturlarını göz ardı etmemek..
• Önce kendi imanı kurtarmak ve tahkiki hale getirmek..
• Sonra başkalarının imanının kurtulmasına çalışmak…
• Nazikane ve kavl-i leyyin ile muamelede bulunmak..
• Bu zamandaki hayat şartlarına ve insanların ahval-i ruhiyelerine göre en selametli, en kısa ve en umumi bir cadde-i Kur’aniye açmak..
• Zihinlerde bir iz bırakmamak için, sair ulemaya muhalif olarak, muarızların şüphelerini zikretmeden öyle bir cevap vermek ki, daha vehim ve vesveseye yer bırakmamak..
• Azami ihlası kazanmaya çalışmak..
• Mübareze etmemek ve yalnızca iman ve Kur’an hizmetiyle meşgul olmaktır.

Hizmette misal olma mevkiinde bulunanlar, her şeyleriyle “hizmet insanı” olmak zorundadırlar.  Bunlar gece-gündüz durmadan koşturmalı, hatta onları kimse uyurken görmemeli. Kabilse günde 3 saat uyku bir iki saat diğer ihtiyaçlar, bunun dışında hep hizmet etmelidirler. Evet onlar, ancak bu şekilde etraflarına numune olabilirler. Bu ölçüde hizmete kendini adamış bir insan, zaman zaman evinin yolunu unutur zannediyorum. Ayrıca, hizmet insanı, kendisini davasından alıkoyacak her şeyi elinin tersiyle itmesini bilmelidir.

Hocaefendi Ölçü veya Yoldaki Işıklar yazısında Hizmet İnsanı’nın özelliklerini şöyle sayıyor:

• Hizmet insanı, gönül verdiği dâvâ uğrunda kandan-irinden deryaları geçip gitmeye azimli ve kararlı..
• varıp hedefine ulaştığında da her şeyi sahibine verecek kadar olgun ve Yüce Yaratıcı’ya karşı edepli ve saygılı..
• Hizmet adına her ses ve soluğu zikir ve tespih, her ferdi mübeccel ve aziz bilip, muvaffakiyetlerinden ötürü alkışlayacağı kimseleri de, putlaştırmayacak kadar Rabb’in iradesine inanmış ve dengeli..
• Hizmet insanı ortada kalmış herhangi bir iş için herkesten evvel kendini mes’ûl ve vazifeli addedip, hakkı tutup kaldırmada, yardıma koşan herkese karşı hürmetkâr ve insaflı..
• Hizmet insanı müesseseleri yıkılıp plânları bozulduğu ve birliği dağılıp kuvvetleri târumâr olduğunda fevkalâde inançlı ve ümitli; yeniden kanatlanıp zirvelerde pervaz ettiği zaman da mütevâzi ve müsamahalı..
• Hizmet insanı bu yolun sarp ve yokuş olduğunu baştan kabul edecek kadar rasyonel ve basiretli..
• Hizmet insanı önünü kesen cehennemden çukurlar dahi olsa, geçilebileceğine inanmış ve himmetli..
• Hizmet insanı uğruna baş koyduğu dâvânın kara sevdalısı olarak, cânı-cânânı feda edecek kadar vefalı ve geçtiği bu şeylerin hiçbirini bir daha hatırına getirmeyecek kadar da gönül eri ve hasbî…

Rabbim şu Hizmet nimetinin şükrünü hakkıyla ifa edenlerden eylesin!…

Hizmetten | Halil Şimşek

Niçin hizmet etmeliyiz? | İsmet Macit-Halil Şimşek yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

CANLI | Halil Şimşek Ağabeyi anma ve taziye programı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Halil Şimşek Ağabey Almanya’da bugün son yolculuğuna uğurlandı.
Korona tedbirleri sebebiyle Cenaze törenine katılım 25 kişi ile sınırlandırıldı. Ancak sanal ortamdan Halil abiyi binlerce seveni dualarla, Amerrasulüler ile hüzünle uğurladı.

Çok sevilmişti. Bir derviş gibi ömür boyu atını oradan oraya sürmüş, genç nesillerin imanını kurtarmak için hayatını ortaya koymuştu.

Halil Ağabey, NRW eyaletinin Essen şehrinde dualarla toprağa verildi.

Bu dünyadan bir Halil Ağabey geçti. Hem de unutulmayacak izler bırakarak.

NOT: Son günlerine kadar bütün ciddiyetiyle Hizmetten.com sitemiz için koşturan, yazılarıyla değer katan ve istikamet gösteren  değerli Ağabeyimize, Hizmetten.com Yayın Grubu ve sevenleri olarak kendisine Mevla’dan rahmet kederli ailesine başsağlığı diliyoruz.

Halil Şimşek ağabey toprağa verildi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

5 Şubat Cuma 2021
Avrupa: 11.50
Türkiye: 13.50
Newyork:05.50
Yer: Hizmetten YouTube Kanalı

CANLI (Cuma Günü) | Halil Şimşek Ağabey son yolculuğuna uğurlanıyor yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Beklenen bir sondu dedim yukarıda. Evet öyleydi. Günde üç-dört defa haberleştiğimiz dostlar söylemişti bunu. Ama sebepler üstü müsebbibü’l esbaba müracaatın adı olan dua ile her şey belki de değişirdi. Ümidimiz, beklentimiz, niyazımız, duamız oydu. Yaklaşık son 30 yılını geçirdiği ve Stuttgart’dan Köln’e, oradan Frankfurt’a kadar belki de her bir karışında hizmet adına alın terinin olduğu Almanya’daki vefalı dostları başta olmak üzere dünyanın dört bir yanında kendisine ismen sağlık, sıhhat ve afiyet bulması için dualar ediliyordu. Allah mutlak kudreti ve külli iradesi ile bu duaları ayniyle kabul edebilirdi. Haşa ve kella, vefat ettiğine göre bu duaları kabul etmedi demem. Üstad’ın yaklaşımı ile belki de duaları ayniyle kabul etmemek suretiyle kabul etti derim. Belki o dualara çok daha güzel bir biçimde icabette bulunacak derim. Kim bilir? Evet, nihai hüküm O’na ait. Son söz O’nun. O’ndan geldik O’na gideceğiz. Ne zaman geleceğimizi de ne zaman Kendisine döneceğimizi de sadece O bilir. Kur’an’ın ifadesiyle ecel geldiğinde ne bir saat ileri ne de bir saat geri.

Yapmakta olduğu şeyi bırakmış ölüm haberinin üzüntüsü ile adeta yarı felç bir vaziyette iken Hocaefendi’nin oradan bir arkadaş aradı. Vefat haberini kendisine vermişler. O da “Ahmet Hoca’nın sınıf arkadaşı. Buraya gelse gıyabi cenaze namazını beraber kılsak” demiş. Ne düşüneceğimi bilemedim. Zaten yıkık gönlüm, paramparça hissiyatım, zihnimde bölük pörçük, kare kare medcezir yaparcasına gelip giden hatıralarım beni benden aldığı bir zamanda gelen bu teklif karşısında şaşırmıştım. Sevindim ve üzüldüm. Her iki duyguyu bir anda yaşadım. Bir vefa örneği olarak değerlendirdiğim Hocaefendi’nin Halil Hoca’ya gıyabi cenaze namazı kılacak olması ve o namaza kendisi tarafından çağırılıyor olmam beni sevindirmişti. Ama gel gör ki o sevincin izi ve emaresini bende bulmanız mümkün değildi. Değildi zira vefat haberinin şokunu henüz atlamamıştım ve üzüntüm sevincime galip geliyordu.

Bir saat sonra tebessümünden gül rayihaları ortaya saçılan hafız bir arkadaşımla yola çıktık. Salona girdiğimizde Hocaefendi benden daha atik davranarak “Başın sağ olsun, başımız sağ olsun” dedi. Ben de mukabelede bulunarak “Sizin başınız sağ olsun” dedim. “Hepimizi bekleyen mukadder akıbet. Allah iman-ı kâmil ile gitmeyi nasip etsin” diye devam etti. Sonra hastalığı ve vefatı ile alakalı kendisine verilen bilgileri paylaştı. Şu an Almanya’da yaşayan arkadaşım Cuma Hocamın adını zikrederek “Sizler sınıf arkadaşıydınız değil mi?” sorusunu sordu. Ve muhabbet Halil Hoca ekseninde uzadı. Yatsı namazını müteakip de “Efendimiz Habeş Kralı Necaşi’nin gıyabi olarak cenaze namazını kılmış. Nezdi uluhiyette ne anlam ifade ettiğini bilemeyiz. Hafife almamalıyız,” dedi ve gıyabi cenaze namazını eda ettik.

Dünden beri Twitter platformunda eş, dost, akraba, arkadaş, kardeş Halil Hocayı tanıyan birçok kişi onun hakkında hüsnü şehadette bulunuyorlar. Hatıralarını paylaşıyorlar. Düşüncelerini dile getiriyorlar. Başta ailesi olmak üzere sık dokulu temasının bulunduğu herkes ve her kesim için büyük bir kayıp olduğunu söylüyorlar. Doğru söylüyorlar. Hatta ben bir ilavede bulunabilirim, Halil Hoca yakın dairede fiziki olarak birlikte olduğu aynı şehirde, aynı ülkede beraber yaşadığı insanlarla değil YouTube yayınlarını dinleyen dünyanın dört bir köşesindeki insanlar için de kayıptır ve yeri kolay kolay doldurulamayacak bir kamettir.

Twitter paylaşımlarından birisi çok dikkatimi çekti. “Ölüme imrenilir mi? Ben imrendim” diyor ve gerekçe olarak da vefat haberi duyulur duyulmaz sosyal medyada yapılan hüsnü şehadetleri gösteriyor bir dost. İmrenilecek bir hayat yaşayanların ölümüne elbette imrenilir. Evet ben de katılıyorum imrenilen ölüme gerekçe olarak dile getirilen hüsnü şehadetlere. Çünkü 41 yıllık arkadaşlığımız içinde ben de öyle gördüm, öyle bildim, öyle tanıdım Halil Hocamı.

Benim tanıdığım Halil Hoca, her şeyden önce insandı. Kâmil bir insanda olması gereken vasıfları yukarıdan aşağıya sıralasanız, onların tamamını veya tamamına yakınını kendisinde müşahede edebilirdiniz.

Benim tanıdığım Halil Hoca, samimi, candan, içten bir mü’min ve Müslümandı. İnandığı hükümleri hayatına eksiksiz ve tavizsiz bir biçimde tatbik etmeyi Allah’a karşı bir vazife olarak addederdi. Riya, gösteriş değil, O’nun için, O’nun rızasına kavuşabilmek için yapardı.

Benim tanıdığım Halil Hoca, karısına karşı sadık bir eş, çocuklarına karşı iyi bir babaydı. Eşinin geçtiğimiz yıllarda geçirdiği ciddi hastalığı esnasında kendisini evinde ziyaret etmiştim. İsmi bile ölümü hatıra getiren o hastalığı ve tedavi sürecini anlatırken sesinin nasıl titrediğini hala hatırlarım. O titrek ses şu an kulaklarımda çınlıyor. Onun gibi Allah’a, ahirete, kadere iman ve teslimiyeti tam bir insanın sesini titreten şey eşini kaybetme korkusu ve endişesinden başka bir şey değildi.

Benim tanıdığım Halil Hoca, Hizmet’e, Hizmetin teorik değerlerine, o değerlerin pratik hayata yansıtılmak için bekleyen projelerine adeta ölürcesine sahip çıkardı. Onların ete kemiğe büründürülmesi için gece-gündüz bilmez, evinin yolunu unuturcasına yurt içi, yurt dışı nereye denildiyse ve nerede ihtiyaç varsa oraya koşardı.

Benim tanıdığım Halil Hoca, inandığı ve doğru bildiği şeyleri seslendirmede müthiş bir özgüvene sahipti. Düşüncesini açık ve net bir dille kimseden çekinmeden söyler, sonuna kadar da müdafaa ederdi. Ama bunu yaparken esasa dokunmadan, usulü çiğnemeden ve üslubunu ayarlayarak kimseyi kırmamaya özen gösterirdi. Yerine göre edebiyatın şiir, hikâye, fıkra her türlü enstrümanını kullanırdı ve adeta kelimelerle dans ederdi.

Benim tanıdığım Halil Hoca, arkadaş canlısı çok cömert bir insandı. 1985’te Ankara İlahiyat yıllarından mezuniyetimizle başlayan ayrılığımız dün itibariyle tam 36 yıl olmuş. Ama bu 36 yıl içinde birbirimizle irtibatımız hiç kopmadı. Ankara İlahiyat yıllarında Köşe camisinin hemen yanındaki evi fakülteye çok yakın olduğu için neredeyse her gün öğle yemeklerine bizi evine davet ederdi. “Yapma, etme” dememize aldırış etmez ve bizi rahatlatmak için kendine has edasıyla “Ne olacak yediğimiz bir çorba, iki tas fazla su koyuyorum” diyerek mahcubiyetimizi gidermeye çalışırdı.

Benim tanıdığım Halil Hoca, para ilişkilerinde çok hassastı. Kimsenin hakkına ve hukukuna tecavüz etmeme temel şiarıydı. Yakın temas halinde bulunduğu esnaflardan yaptığı alışverişlerinde aldığının bedelini verme, hediye kabul etmeme, borç ilişkilerinde hassasiyeti takdire şayan hususiyetleri arasındaydı.

Benim tanıdığım Halil Hoca, iddiasız bir insandı. En çok sevdiğim özelliklerinden birisidir bu onun. Bunu derken himmeti âli değildi demek istemiyorum. Yüksek bir ideale hayatını vakfetmiş bir insandan söz ediyoruz. Elbette ulaşılması imkânsız denecek hedefleri vardı. Köln’deki ilk alınan binayı bana gezdirirken yaptıkları bile bunun yeterli delilidir. Söylemek istediğim ideal ile realite arasında dengeyi her zaman kurardı. İddiasız derken kastım bu.

Ve benim tanıdığım Halil Hoca, nüktedan bir insandı. En önemli, en bilinir özelliklerinden biridir nüktedanlığı. Nüktedandı ama halk arasındaki deyimle ‘sulu şakalar’ yapmazdı, arkadaş ortamında bile olsa ‘cıvık esprilerde’ bulunmazdı. Yaptığı nüktelerde kimliğinin ve kişiliğinin hakkını verir, ağırlığını korurdu ama mesajını da verirdi. İnanın bana o kendisini salsaydı bugün piyasada şöhret olmuş nice stand-up show yapan komedyenlere taş çıkartırdı. Ama yapmadı. Zekanın göstergesi olan o espri kabiliyetini, o nüktedanlığını hep hakta, hep hayırda kullandı.

Allah gani gani rahmet eylesin. Firdevs cennetleri mekanın, Peygamber Efendimiz  de ebediyet yolculuğunda yoldaşın ve arkadaşın olsun. Halil Hocamın eşi ve kızları başta olmak üzere bütün dostlarına bir kez daha taziyelerimi arz ederim.

Kaynak: Ahmet Kurucan | Tr724

Halil Şimşek hocamın ardından l Ahmet Kurucan yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.