Malumunuz bizler “her çağrıya koşan, her koşmaya çağıran ağabeylerimizden” öğrendik hizmeti. Bu nedenle, davete icabet etmemek huzursuz edecekti beni.

Serginin yapıldığı binaya adımımı attığım ilk andan itibaren, hem Nazi döneminde eski bir hapishane olarak kullanılan binanın hikayesi, hem de orada zulme uğrayan mazlumların hatıralarını yansıtan duvarlardaki resimler ve yazılar beni etkisi altına aldı. İçerideki küf kokusu insanın genzini yakıyordu. Tek kişilik hücrelerin darlığı ruhumu daralttı. Demir kapılar, kapılardaki küçük gözetleme delikleri ve koğuşlardaki kirli klozetler haksız yere mahkum edilen kardeşlerimizin hapishanelerde yaşadıklarını biraz olsun tahayyül etmemizi sağladı.

Bu haksızlıklara karşı birlikte ses verebilmek amacıyla sunum yapmaya gelen Kürt ve Alman misafirler, ortamın bayıltıcı sıcağına bizlerle birlikte sabırla tahammül ettiler. Gökhan öğretmen de böyle bunaltıcı bir yaz sıcağına tahammül etmeye çalışırken teslim etmemiş miydi ruhunu?

Bu duygu ve düşüncelerle sürecin mağdurlarının eşyalarının sergilendiği salona geçtiğimizde bizleri, ‘Gökhan öğretmenin işkence altında kırılan gözlüğü ile kalp krizi geçirdiğinde üzerinde olan atleti, Halime ablamızın verilmeyen ilaçları ve çektiği ızdırapları, Ahmet Burhan’ın masum bakışları ile hasta yatağındaki çığlıkları, Meriç’in karanlık sularında kaybettiğimiz kardeşlerimizin aziz hatıraları ve tarihe miras bıraktıkları kahramanca duruşları’ karşıladı.

Başlangıçta çok da istemeyerek oraya giden ben, gözlerimin dolduğunu hissettim ve yanımdakiler göz yaşlarımı görmesin diye bakışlarımı başka yana kaçırdım. Sonra duvarda kağıttan yapılmış kuşları gördüm. Rehberlik yapan abimiz, bu kuşların hapishanede bulunan yüzlerce masum çocuğu temsil ettiğini, bir diğer duvardaki kırmızı bir kalp grafiğini hatırlatan bir diğer eserdeki çivilerin ise bu acı süreçte hayatını kaybeden her bir kardeşimizi temsilen çakıldığını söyledi.

Bu güzel eserlerin ortaya çıkması için kafa yoran gencecik kardeşlerimiz bir yandan ziyarete gelen misafirlere hem Almanca hem de Türkçe olarak mihmandarlık yapıyor, bir yandan da derdimizi anlatabilmek için telaşla bir sağa bir sola koşturuyorlardı. Gençlerdeki heyecan bana Üstadın “Çekilin yoldan mezar-ı müteharrikler, nesl-i cedit geliyor!” sözünü hatırlattı ve Rabbimizin emanetinin emin ellerde olduğunu görmenin hazzını yaşattı. Hasılı Allah için kardeşlerine sahip çıkmaya gayret eden bu abla ve abilerle ve özellikle de pırıl pırıl genç kardeşlerimizle birlikte olmak bizlere aşk ve şevk verdi, ümidimizi tazeledi. Keşke herkes her bir taşı mücadele kokan bu ortamı görebilse! Görebilse de, Allah için zalimlere karşı meydan okuyan, sevgilinin kakülünün dağılmasındansa canlarından vazgeçmeyi boyunlarına borç bilen, sabit kadem yollarına devam etme niyet ve azminde olan kardeşleriyle iftihar etmenin  mutluluğunu yaşasa.

Gökhan Öğretmenin, Halime Ablamızın, Ahmet Burhan’ın Hatıraları Karşıladı Bizi… yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

15 Temmuz’dan sonra gözaltına alınan ve 13 gün boyunca İstanbul Emniyet Müdürlüğü’nde sistematik işkenceye maruz bırakılan KHK’lı öğretmen Gökhan Açıkkollu’nun hayatı kitaplaştırıldı. 23 Temmuz gece yarısı darp edilerek gözaltına alınan panik atak ve ağır şeker hastası Açıkkollu, 5 Ağustos 2016’da işkenceye bağlı kalp krizi nedeniyle yaşamını yitirmişti.

Görgü tanıklarının ifadeleri sonrası Açıkkollu’nun tutulduğu nezarethanenin kamera görüntüleri talep edildi. Avukatlar 13 günlük kamera kayıtlarının tamamını isterken savcı sadece 1 saat 25 dakikalık kalp krizi anına ilişkin görüntüleri dava dosyasına koydu. Açıkkollu’nun ölüm anına ait görüntüler 3 yıl önce yayınlamıştı.

Konya’da defnedilen Açıkkollu’nun ailesinin hukuk arayışı devam ediyor. Adli Tıp Uzmanı Şebnem Korur Fidancı imzalı rapora göre Gökhan Açıkkollu, işkence ve ilaçlarına erişiminin engellenmesi gibi nedenlerden dolayı kalp krizi geçirdi. Vefatının ardından ailesi işkencecilerden şikayetçi olmuş, ancak savcılık “Kovuşturmaya gerek yoktur” kararı vererek soruşturmayı kapatmıştı. Aradan geçen 6 seneye rağmen KHK’lı öğretmen Gökhan Açıkkollu’nun ölümünden sorumlu olanlar hukuk önüne çıkartılmadı ve herhangi bir ceza almadı.

Tenkil sürecininin sembol isimlerinden işkenceyle öldürülen Gökhan Açıkkollu’nun hayatı kitap oldu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yüreğine beni, beni soruyor musun?

Öyle yalnız, yalnız kaldım biliyor musun?

Türküler söyledim sana duyuyor musun?

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun

Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun..”

1980 darbesi ülke üzerine kabus gibi çökmüştü. Şartların olgunlaşmasını bekleyen dönemin muktedirleri postallarıyla gençleri çiğnemiş ve bir nesli yok etmişti adeta. Her darbede tüm edinimlerini kaybeden ülke bu darbeyle yine yetişen gençliğin üzerinde tank gibi geçerek geleceğe ait ümitleri soldurmuştu.

Araştırmalara göre 12 Eylül Askeri Darbesi’nin toplumsal ve siyasal bilançosu şöyleydi:

1 milyon 683 bin kişi fişlendi.

650 bin kişi gözaltına alındı.

Açılan 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı.

7 bin kişi idam istemiyle yargılandı.

517 kişiye idam cezası verildi.

259 kişinin idam dosyası Yargıtayca onandı.

49 kişi idam edildi.

71 bin kişi 141, 142 ve 163’den yargılandı.

98 bin 404 kişi ‘örgüt üyesi’ olmak suçundan yargılandı.

388 bin kişiye pasaport verilmedi.

14 bin kişi vatandaşlıktan çıkarıldı.

30 bin kişi siyasi mülteci olarak yurtdışına gitti.

300 kişi ‘kuşkulu bir şekilde’ öldü.

171 kişinin ‘işkenceden öldüğü belgelerle kanıtlandı.

14 kişi cezaevindeki uygulamaları protesto etmek için yaptıkları ‘açlık grevi’ sonucu yaşamını yitirdi.

30 bin kişi sakıncalı olduğu için işten atıldı.

1402 sayılı yasa nedeni ile 3 bin 854 öğretmenin ve 120 öğretim görevlisinin işine son verildi.

1402 sayılı yasa nedeniyle 9 bin 400 kişi kamu görevinden atıldı ya da sürüldü.

47 yargıç görevden atıldı.

7 bin 233 devlet görevlisi bölgeleri dışına sürüldü.

937 film ‘sakıncalı’ bulunduğu için yasaklandı.

23 bin 667 derneğin faaliyeti durduruldu .

İstanbul’da gazeteler toplam 300 gün yayımlanmadı.

13 büyük gazete için 303 dava açıldı.

31 gazeteci cezaevine konuldu.

Gazeteciler hakkında toplam 4 bin yıl hapis cezası istendi.

Gazetecilere toplam 3 bin 715 yıl hapis cezası verildi.

300 gazeteci saldırıya uğradı.

3 gazeteci öldürüldü.

49 ton gazete, dergi ve kitap, sakıncalı olduğu için imha edildi.

17 yaşındaki Erdal Eren idam edilenlerden biriydi. Darbeyle başa gelen muktedirler (tıpkı bugünkü gibi) memleketin evlatlarını doğradılar…

“Sensiz geçmiyor bu günler biliyor musun?

Yüreğine beni, beni soruyor musun?

Öyle yalnız, yalnız kaldım biliyor musun?

Türküler söyledim sana duyuyor musun?

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun

Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun..”

Bu dizeler ayazlı bir Aralık ayında idam edilen Erdal Eren için yazılmıştı.

Erdal Eren 18 yaşını dolduramadığı dolasıyla cezai ehliyeti olmadığı için mahkeme kararı ile yaşı büyütülmüş ancak bu şekilde idam kararı infaz edilmişti.

Ölmeden önce yazdığı mektup yürek yakan içli bir ağıt gibidir.. Yazdıkları 17 yaşındaki bir gencin yüreğinden kopup gelen cesaretin zindan duvarlarına çarpa çarpa oluşturduğu beste gibidir.

“… moralim çok iyi ve ölümden korkmuyorum.

Böyle düşünmem, böyle davranmam halka olan inancımdan ileri gelmektedir. Ölümden korkmadığımı söylemem, yaşamak istemediğim, yaşamaktan bıktığım şeklinde anlaşılmamalı. Elbette hayatta olmayı ve mücadele etmeyi arzulardım…“

Anne, baba ve evlat arasındaki sevgi çok güçlüdür, kolay kolay kaybolmaz. Evlat acısının da sizin için ne derece etkili olacağını biliyorum. Ama ne kadar zor olsa da bu tür duygusal yönleri bir tarafa bırakmanızı istiyorum. Sizin binlerce evladınız var.”

Zavallı ve çaresiz biriymişim gibi ardımdan ağlamanız beni yaralar. Hepinize özgür ve mutlu bir yaşam diliyorum.“ Diyordu annesi Şadan Eren’e

Evet böyle diyordu Erdal Eren…

Ülkenin geleceğine kasteden karanlık ruhlar 2016 Temmuz’unda dirilmiş bu sefer kurgu bir darbeyle vatan evlatlarını tırpanlamaya girişmiştiler. Daha darbe (!) akşamı hiçbir tahkikat yapılmadan Hizmet hareketi suçlanmış ve aynı saatlerde yıllar öncesinden hazırlanan listeler üzerinden kitlesel kıyım başlatılmıştı.

Evet 15 Temmuz’da,

• 71 bin 274 kişi gözaltına alındı,
• 200 bin kamu görevlisi ihraç edildi,
• 60 bin 532 öğretmen, 4 bin 800 akademisyen görevden alındı,
• 62 gazete, 16 televizyon, 19 dergi ve 24 radyo kapatıldı,
• 156 gazeteci tutuklandı,
• 2 bin 500 gazeteci işsiç kaldı,
• 3 bin 640 Hakim savcı görevinden alındı,
• 691 şirket TMSF’ye devredildi.

Erdal Eren

İdam cezası kalktığı için 15 Temmuz kurgu darbesinden sonra idam cezası verilmedi ama on binlerce insan sosyal tenkile maruz kaldı. Birçok insan ülkesini terk etti… onlarca can göç yolunda Rablerine yürüdü…

Evet idam cezası yoktu ama cezaevlerinde gördükleri işkence olumsuz şartlardan dolayı vefat edenler oldu.

Gökhan Açıkkollu bu kahrolası darbenin kurbanlarından biriydi.

Gökhan Hoca hayatını talebelerine ilim, irfan öğretmeye adamış bir öğretmendi.

Kimin yaptığı belli olmayan ama ısrarla cemaat üzerine yıkılmaya çalışılan kahrolası darbe sonrası her şeyden habersiz gözaltına alındı. Şeker hastasıydı. Hapishanedeki insanlık dışı uygulamalara ve işkencelere ancak 13 gün dayanabildi. Sıcak bedeni darp izleriyle soğuk çıktı mahpushaneden.

Darbeci ilan edilmişti. Oysa sadece gözaltında idi. Sorgusu yapılmamış, fezlekesi yazılmamış, henüz yargılanmamış, mahkeme tarafından hükmü bile verilmemişti. Kendilerine sürekli öfke pom- palanan kalabalıkların darbeci ilan ettiği yüz binlerce masumdan biriydi.

Gökhan Açıkkollu

Gökhan Hoca hapishanede vefat etti. Bir kişilik hücrede beş kişi kalıyorlardı. Kalp krizi geçirdi. Sesini iki metre ötedeki polislere duyuramadı. Müdahale iş işten geçtikten sonra yapıldı. Ve Öğretmen Gökhan dünya zindanından cennet bostanlarına kanatlandı.

Devlet otopsi yapılmasına müsaade etmedi, zira bu durumda işkenceyle öldürüldüğü belgelenecekti. Maaşlı bir cami görevlisi -imam değil- cenaze namazını kıldırmadı veya kıldıramadı.

Hukuku katleden zavallılar Gökhan Hoca ve arkadaşlarını daha yargılamaları yapılmadan hain ilan etmiş; vefatından sonra ‘hainler mezarlığı’ fikrini ortaya atmışlardı.

Zindana işkence ile şehit edilmesinden sonra mahkeme Gökhan Hoca’nın suçsuz olduğuna hükmetmişti.

12 Eylül darbesinden ‘sonra bir sağdan bir soldan’ astık diyerek zulümlerini itiraf edenlerden sonra sahte darbeden nemalanan tiranlar bu sefer ülkenin iyi yetişmiş gençlerinin kanına girdiler. Her darbede on yıl geriye giden ülke bu sefer on yıl değil orta çağın karanlıklarına sürüklendi.

Yargı bağımsızlığını yitirip masumları doğrayan giyotine dönüştü, muhalif medya susturulurken havuz suyundan istifade eden yandaş medya Pravda’ya dönüşerek zulme ve ülkenin taş taş yıkılmasına katkıda bulundu…

Bir gün kurgu darbenin  gerçek faillerinin bulunup bağımsız mahkemelerde yargılanmaları Erdal Eren ve Gökhan Hocaların hesabının sorulması temenni ve dileklerimizle…

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun | İSMET MACİT yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Öğretmen Gökhan Açıkkollu, 15 Temmuz’dan bir hafta sonra 23 Temmuz 2016’da gözaltına alındı ve 13 gün boyunca gözaltında gördüğü ağır işkencenin ardından can verdi. Fransa’da faaliyetlerine devam insani yardım kuruluşu Time To Help, Gökhan öğretmen adına Togo’da su kuyusu açmaya karar verdi. Gökhan öğretmenin eşi Mümine Tülay Açıkkollu ise eşinin adının yaşatılacak olmasından mutlu olduğunu bir video ile açıkladı.

Kaynak:Boldmedya

Gökhan Açıkkollu öğretmenin adı Togo’da yaşatılacak yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.