Resmi Kurumlar ve Sivil Toplum Açılışta Buluştu

Eğitimde fırsat eşitliği adına büyük bir kazanım olarak değerlendirilen projenin açılış törenine bölge protokolü de yoğun ilgi gösterdi. Tören; Johannesburg Metropolitan Police Department (JMPD), Güney Afrika Polis Teşkilatı (SAPS), sosyo-ekonomik kalkınma kuruluşu 1818 Group ve Rand Water gibi bu önemli girişime destek veren birçok saygın kurumun katılımıyla gerçekleştirildi.

26 Yıllık Hayal Ortak Çabayla Gerçeğe Dönüştü

Kaalfontein Primary School, 2000 yılında bölgenin yeni bir yerleşim alanı olduğu dönemde, dezavantajlı toplulukların çocuklarına bir öğrenme merkezi sunmak amacıyla kurulmuştu. Kuruluş aşamasında Güney Afrika Temel Eğitim Bakanlığı tarafından sağlanan 21 mobil sınıf, okulun hâlen eğitim faaliyetlerini sürdürdüğü ana yapıyı oluşturuyor.

Kurulduğu günden bu yana öğrencilerin bilgi birikimini artıracak ve öğrenme motivasyonunu geliştirecek bir kütüphaneden mahrum olan okulun bu eksiği, Time to Care Yöneticisi Hüseyin Kublay’ın girişimiyle giderildi. Kublay, Time to Help kuruluşu ile iş birliği yaparak kütüphanenin finansmanı ve kitap bağışı kampanyasını hayata geçirerek projeye öncülük etti.

“Bugün Hayal Gücüne Açılan Bir Kapıyı Aralıyoruz”

Açılışta konuşan Kaalfontein Okul Müdürü Emmanuel Mohale, kütüphanelerin sadece birer bina olmadığının altını çizerek şunları söyledi:

“Bir kütüphane, kitaplarla dolu bir binadan çok daha fazlasıdır; fikirlerin yaşayan, nefes alan bir merkezi ve merak için güvenli bir alandır. Bugün sadece bir kurdele kesmiyoruz, aynı zamanda hayal gücüne, fırsatlara ve Kaalfontein Primary School öğrencileri için daha parlak bir geleceğe açılan bir kapıyı aralıyoruz. Umarım bu kütüphaneyi etkili ve verimli bir şekilde kullanacağız ve ona iyi bakacağız.”

“Gençlerimizi Olumsuz Davranışlardan Kurtarmak İçin Çok Önemli”

Törende söz alan Genç Eyalet Polis Komiser Yardımcısı Tamia Mpala, kütüphanenin bölgedeki gençlerin güvenliği ve gelişimi için kritik bir rol oynayacağını vurguladı. Gençlerin okul sonrası zamanlarını şiddet ve olumsuz davranışlardan uzak tutması gerektiğini belirten Mpala, şu ifadeleri kullandı:

“Bu kütüphanenin kullanılmasını sağlamalıyız, bu kitaplar genç zihinlerimizi ileriye taşıyacak bilgi taşıyor. Ancak bu kitaplar kullanılmazsa, bu bilgi onlara nasıl aktarılacak? Gençlerimizi kurtarmak için bu çok önemli olabilir… Okul sonrası gençlerimizi dışarıda, kavga ederken görüyoruz ve bu zihniyetin temelinde meşgul edilmemiş olmaları yatıyor.”

“Hayat Değiştirici Bir Fırsat”

Johannesburg Şehri (COJ) Temsilcisi Precious Motiwe de öğrencilere kitap okuma alışkanlığı kazandırılmasının önemine değindi. Bölgenin sosyo-ekonomik şartlarına dikkat çeken Motiwe, kendi çocukluğundan da örnekler vererek şöyle konuştu:

“Bu, özellikle Johannesburg’un bu bölgesindeki mevcut durumu anladığımızda, okul için hayat değiştirici bir fırsattır. Büyürken kitaplara çok da bağlı değildim ve bugün, özellikle maddi koşullar nedeniyle kitaplarla zorlanan gençlere seslenmeyi umuyorum.”

“Eğitim, Gençliğe Verilebilecek En Büyük Hediyedir”

Projenin ortaklarından Horizon Educational Trust Genel Direktörü Isak Turan ise programda yaptığı konuşmada, eğitimin gelecek nesillerin inşasındaki rolünü vurguladı. Turan, “Eğitim, gençlerimize verebileceğimiz en büyük hediyelerden biridir ve kütüphane bilgi, hayal gücü, yaratıcılık ve fırsat kapılarını açar” diyerek projenin toplumsal önemine dikkat çekti.

Güney Afrika’da Eğitime Büyük Destek: Kaalfontein İlkokulu Yeni Kütüphanesine Kavuştu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Eğitimde çeyrek asrı geride bırakan Star College, 25. kuruluş yıl dönümünü üst düzey bir katılımla taçlandırdı. 15 Mayıs’ta okul kampüsünde düzenlenen programa eThekwini Belediye Başkanı Cyril Xaba, Horizon Eğitim Vakfı Genel Sekreteri Mustafa Eroğlu ve Okul Müdürü Ahmed Kayya katıldı.

Çiçek takdimi ve kampüs turuyla başlayan etkinlikte, öğrencilerin hazırladığı müzik ve dans gösterileri sahnelenirken, okul yönetimi ve öğrenci temsilcileri de günün anlam ve önemine dair konuşmalar gerçekleştirdi.

“Eğitim Sadece Bilgi Değil, Umut ve Liderlik Merkezidir”

Star College’ın 25 yıllık başarı dolu eğitim yolculuğunu gönülden kutladığını ifade eden Belediye Başkanı Cyril Xaba, eğitim kurumlarının yalnızca bilgi aktaran yerler olmadığını, aynı zamanda birer umut, liderlik ve toplumsal dönüşüm merkezi olduğunu vurguladı.

Konuşmasında okulun misyonuna övgüler yağdıran Xaba, şu ifadeleri kullandı:

“Bu okulun yıl dönümü yalnızca geçen yılların kutlaması değil; burada yeşeren hayallerin, eğitim sayesinde dönüşen hayatların ve öğrencileri bekleyen parlak geleceğin de kutlamasıdır. Kaliteli eğitim, güçlü ve kapsayıcı bir toplumun en temel harcıdır.”

Nelson Mandela’nın Sözleriyle Öğrencilere Çağrı

Geleceğin liderlerinin bugünün sınıflarında yetiştiğini söyleyerek öğrencilere seslenen Xaba, onların yarının cumhurbaşkanları, bilim insanları, mühendisleri ve öğretmenleri olacağını belirtti. Teknolojinin ve yapay zekânın dünyayı hızla değiştirdiği bu çağda, etik değerlerin, vicdanın ve insan merkezli liderliğin önemini asla kaybetmeyeceğini hatırlattı. Xaba, efsanevi lider Nelson Mandela’nın “Eğitim dünyayı değiştirmek için kullanılabilecek en güçlü silahtır” sözüne atıfta bulunarak öğrencileri disiplinli çalışmaya davet etti.

Bölgeye Yeni Eğitim Yatırımları Yolda

Programın en önemli gelişmelerinden biri de Horizon Eğitim Vakfı’ndan geldi. Etkinlikte konuşan Genel Sekreter Mustafa Eroğlu, Star College’ın başarı çıtasını daha da yukarı taşımayı hedeflediklerini belirtti. Eroğlu, Durban ve çevresindeki çocukların kaliteli eğitime erişimini artırmak adına bölgede yeni okul projelerini ve eğitim yatırımlarını hayata geçirmeyi planladıklarının müjdesini verdi.

Belediye Başkanı Xaba’dan Star Kolej’e 25. Yıl Ziyareti: “Geleceğimiz Kaliteli Eğitime Bağlı” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Üç bölümden oluşan programda ebeveynler, 10 kişilik gruplar hâlinde üç ayrı masada bir araya gelerek çocuklarının derslere yaklaşımı, ödev disiplini ve motivasyon konularında yaşadıkları deneyimleri paylaştı. Samimi bir ortamda gerçekleşen buluşmada aileler, benzer zorluklar yaşayan diğer ebeveynlerle fikir alışverişinde bulunma imkânı buldu.

Atölyenin davetli konuşmacısı, deneyimli eğitimci ve hâlen bir kolej müdürü olarak görev yapan Martine Schnebelen oldu. Schnebelen, uzun yıllara dayanan mesleki tecrübesinden hareketle ebeveynlere, çocukların akademik özerkliğini desteklemeye yönelik pratik öneriler sundu. Programın ikinci bölümünde ise katılımcıların sorularını yanıtladı.

Etkinlik, katılımcıların birbirleriyle daha yakından tanışma ve deneyimlerini paylaşma fırsatı bulduğu aperitif ikramı ile sona erdi. L’Arche des Cultures Derneği yetkilileri, bu tür çalışmalarla aileler arasındaki dayanışmayı güçlendirmeyi ve ebeveynlerin çocuklarının eğitim sürecine daha bilinçli şekilde katkı sunmalarını amaçladıklarını ifade etti.

Mulhouse’da Ebeveynlere Yönelik Eğitim Atölyesi Düzenlendi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Öz: “Öğrencilerimizi desteklemeye devam edeceğiz”

Galanın açılış konuşmasını yapan Lumina Eğitim Kurumları Genel Müdürü Mustafa Öz, hayallerini gerçekleştirmek isteyen yetenekli öğrencileri desteklemeyi sürdüreceklerini vurguladı.

“Okullarımızda başarı ve performansı ödüllendirmek bir gelenek. Her yıl öğrencilerimizin yeteneklerini keşfedip gelecek hayallerini destekleyebildiğimiz için mutluyuz.” diyen Öz, öğrencilere seslenerek şunları söyledi:

“Siz geleceğimizsiniz. Seçtiğiniz yolda sizi desteklemek bizim görevimizdir. Büyük Lumina ailesini oluşturan öğretmenlerimize ve velilerimize de teşekkür ederiz.”

En Çok Madalya ve Alkışı ICHB Öğrencileri Aldı

Yüzlerce veli, öğrenci, öğretmen ve davetlinin katıldığı gala gecesinde; ulusal ve uluslararası yarışmalarda dereceye giren öğrenciler sahneye davet edilerek ödüllerini alkışlarla aldı.
Romanya’ya en çok madalya kazandıran okul olan Uluslararası Bükreş Bilgisayar Lisesi (ICHB), gecede en fazla madalya ve alkışı alan kurum oldu.

Yapay Zekâ ve Çevre Odaklı Projelere Ödül

Program kapsamında; yapay zekâ kullanımına yönelik ücretsiz kurslar ile çevreyi koruma amaçlı girişimlerde bulunan öğrencilerin projeleri, “sosyal sorumluluk ödülleri” ile değerlendirildi.

Moldova ve Bulgaristan’daki Öğrencilere de Ödül

Lumina Eğitim Kurumları’nın uluslararası ailesinin üyeleri olan Moldova’daki Orizont ve Bulgaristan’daki Drujba okullarında eğitim gören öğrenci ve öğretmenler de üstün performanslarından dolayı ödüllendirildi.

Gala gecesi, öğrenciler ve öğretmenler tarafından hazırlanan etkileyici müzik ve sanat gösterileriyle sona erdi.

Lumina Eğitim Kurumları’ndan Eğitim Galası: 300 Başarılı Öğrenci ve Öğretmene Ödül yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Kadınlar için 16 Ekim 2025’te başlayacak olan program, her Perşembe 20.00–21.00 saatleri arasında çevrim içi olarak gerçekleştirilecek. Erkekler için ise dersler 17 Ekim 2025’te başlayacak ve her Cuma aynı saatlerde yapılacak. Her iki sınıf için de program 21–22 Mayıs 2026 tarihlerinde sona erecek. Eğitimler Zoom platformu üzerinden canlı olarak verilecek ve katılamayanlar için ders kayıtlarına erişim imkânı sağlanacak. Kurs ücreti 50 Euro olarak belirlenirken, son kayıt tarihi 15 Ekim 2025 olarak açıklandı. Program süresince 25 Aralık 2025 – 1 Ocak 2026 (Noel tatili) ile 19 Şubat – 19 Mart 2026 (Ramazan ayı) arasında derslere ara verilecek.

Programın temel amacı, bir Müslümanın hem ibadet hem de sosyal yaşamını bilinçli şekilde sürdürebilmesi için gerekli olan ilmihal bilgisini sistematik ve sahih kaynaklara dayalı olarak sunmak. Katılımcılara; temizlik, abdest, namaz, oruç, zekât, hac ve kurban gibi ibadet konularının yanı sıra helal kazanç, faiz, rüşvet, kumar gibi güncel toplumsal ve ahlaki meseleler hakkında da kapsamlı bilgiler verilecek.

Her yaştan yetişkin ve gencin katılımına açık olan bu eğitime, ön bilgi şartı aranmaksızın herkes başvurabiliyor. Başvurular ve detaylı bilgi için Erdemliler Yolu Akademisi’nin resmi internet sitesi erdemlileryolu.de ziyaret edilebilir veya kurumla info@erdemlileryolu.de adresi üzerinden iletişime geçilebilir.

Erdemliler Yolu Akademisi’nden 2025 Yılına Özel İlmihal Dersleri Programı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Ziyaret kapsamında, merkez yöneticileri tarafından yürütülen projeler hakkında detaylı sunumlar yapıldı. Özellikle Vacances Apprenantes (Tatilde Eğlenerek Öğrenme) Projesi üzerine bilgiler verdiler. Vacances Apprenantes projesi, öğrencilerin yaz tatilini verimli, eğlenceli ve öğretici bir şekilde değerlendirmelerini amaçlayan yenilikçi bir eğitim programdır. Bu proje sayesinde çocuklar hem dinleniyor hem de öğrenmeye devam ediyor.

Program kapsamında öğrenciler, Matematik ve Fransızca gibi temel derslerde eksiklerini tamamlama ve bilgilerini pekiştirme fırsatı buluyor. Vacances Apprenantes projesi  aynı zamanda öğrencilerin sosyal  yönlerini de destekliyor. Sanat, bilim, müzik ve el becerileri gibi çeşitli atölyeler sayesinde çocuklar yeni ilgi alanları keşfediyor, takım çalışması yapmayı öğreniyor ve özgüven kazanıyor.

Yetkililer, eğitim merkezinin topluma sunduğu katkıları ve geleceğe yönelik hedeflerini dinleyerek, olası finansal destek imkanlarını değerlendirdi. Kurum yetkilileri, bu tür ziyaretlerin iş birliklerini güçlendirdiğini ve eğitim alanındaki gelişmelere katkı sağladığını belirtti.

Heyet, sınıfları gezerek öğrencilerle sohbet etti, öğretmenlerle birebir görüşmeler gerçekleştirdi. Eğitim merkezinin bölgeye sunduğu hizmetlerin artırılması için finansal destek olanaklarını değerlendireceklerini ifade etti.

Ziyaret sonunda kurum yetkilileri, yerel yönetimin ilgisinden duydukları memnuniyeti dile getirerek, bu tür temasların eğitimde sürdürülebilir gelişim için büyük önem taşıdığını vurguladı.

Fransa’nın Argenteuil Şehri Belediye Başkanı’ndan Étude Plus Eğitim Merkezi’ne Destek Ziyareti yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Burada öğrencilerin ve gençlerin eğitiminde gerekli hassasiyetleri ve bilinci olan bir aileden bahsediyoruz. Maalesef ailelerin birçoğu ahlaki ve doğru eğitim süreçleri yaşamada sınıfta kalıyor. Hatta ilgi şekilleri, çocuklarının zarar gördüğü ve dejenere olduğu bir sıkıntılı ortama dönüşebiliyor. İşin en acı tarafı ise ailelerin birçoğu yaptıklarının çocuklarına ve doğru eğitim sürecine zarar verdiğinin farkında bile değiller… Üzüntüyle ifade edelim ki malum göç süreçlerinde mazisinde eğitimcilik olan anne-babalar da aynı hatalı süreçleri yaşayabiliyor ve bu zarar veren davranışlarının farkına bile varamıyorlar.

Öncelikle çocukların cinsiyetlerini ve yaş gruplarını dikkate alarak uzman rehber, eğitimci ve psikolog danışmanlardan anne-baba olarak destek alınabilir. Burada önemli olan danışmanla oturulduğunda; kendi doğru ve kabullerinin bir kenara bırakılarak tekliflere açık samimi bir yaklaşım ortaya koymaktır. Özellikle bazı üst yaş grupların anne-baba ile genç arasında ilişkiler o kadar kopmuştur ki çözüm adına ailenin gencin yanlışlarına müdahale etmesi ya da yönlendirmeler yapmasının mümkün olamayacağı bir noktaya gelinmiş olabilir. Burada aile “Ben artık ne yapabilirim ki…” yanlışına düşmeden; aile ortamında bu süreçte nelere dikkat edilmeli, çocuklarının doğru ortamla, insanlarla ve arkadaşlarla beraber olabilmesi için pasif ama etkili yönlendirmeler nasıl yapılabilir gibi konularda uzmanlardan destekler alınmalıdır…

Doğru entegrasyonda ve eğitimde ana dil eğitimi çok çok önemlidir. Ana dil eğitiminde en önemli unsur ise ailedir. Anne-babalar ve kardeşler aile ortamlarında ana dilleriyle iletişim kurmalıdır. Özellikle batılı dil uzmanları ailelere; çocuklarınızla kendi ortamlarınızda kendi dilinizle konuşun. Çocuklarınız okul ve diğer dış ortamlarda yeni ülkelerinin dilini en güzel şekilde öğreneceklerdir, diyorlar. Ana dilini unutan çocuklarla aileler ve akrabalar arasında zamanla bir dil ve kültür uçurumu doğabilmektedir. Yeni ülkelerinde ana dillerini unutan çocuklar yakın akrabalarıyla iletişim sıkıntısı çekebiliyorlar.  Amcalarıyla, teyzeleriyle, halalarıyla, yengeleriyle, dayılarıyla ve yeğenleriyle dil olarak anlaşamaz hale gelme riskleri taşıyorlar…

Aileler şu bilince ulaşmalıdır: anadil; değerleri ve kültürü de taşır. Zamanla çocuklar ciddi bir asimilasyon ve yozlaşma fırtınasıyla savrulabilir. Almanya’ya giden ilk Türklerde bu kriz korkunç bir şekilde yaşanmış ve nesiller arasında büyük uçurumlar doğmuştur. Alman eğitimcileri bu yanlış süreç konusunda aileleri uyarsa da bilinçli olmayan ailelerin çoğu bu nesiller arası uçurumu acı acı yaşamıştır. Bu tecrübeyi şiddetle yaşayan Almanya’daki göçmen gruplar artık ana dil eğitiminin önemini anlamışlar. Evlerinde ana dille iletişim kurarken aynı zamanda çocuklarına ana dil kursları aldırmaktadırlar.

Fethullah Gülen Hocaefendi’nin “Çekirdekten Çınara” eseri ailenin eğitimde ve çocuk yetiştirmedeki rolünü, görevlerini, İslami ölçülerle ve evrensel değerlerle  çok güzel bir şekilde örnekleriyle anlatmaktadır. Bu kitabı okumanızı önemle önerirken bu eserden aldığımız bir paragrafla yazımızı noktalayalım:

“Şu bir gerçek ki, her şey olmaya müsait ve müstait dünyaya getirdiğimiz çocuklarımızı, kendi ruh ve mânâ köklerimize göre şekillendirmezsek ayrı bir kalıbın insanı olarak yetişmeleri kaçınılmazdır. Dolayısıyla da hiç farkına varmadan mürted babası olabilirsiniz. Öyle ise mevsiminde onlara mutlaka kendi ruhumuzun özünü, usâresini aşılayarak onların yabancılaşmalarını önlemeliyiz. Bağ ve bahçenizdeki ağaçlara aşı yapıyor, ilmin ve tekniğin gereklerine göre varlığa müdahale hakkımızı kullanarak daha iyi semere almaya çalışıyoruz. Odundan, taştan, ağaçtan, topraktan daha aşağı olmayan çocuklarımıza bu kadar olsun, kendi esaslarımız çerçevesinde ihtimam göstermemiz gerekmez mi? Onlar, alâkasızlığın bodurlaştırması ve bozma gayretlerinin azgınlaştırması gibi iki dezavantaja karşılık, ebeveynin vereceği iyi şeyler gibi tek avantaja sahip bulunuyorlar. Evet, olumlu müdahale olmazsa kokuşurlar, başkalarının elinde de fesada uğrarlar. Her iki hâlde de bize rağmen bir çizgi takip ederler. Hususiyle günümüzde anne-baba bütünüyle dünya işlerine daldıklarından evlatlarını tamamen ihmal etmişlerdir. Hatta bu asır ölçüsünde çocukların ihmal edildiği ikinci bir asır göstermek mümkün değildir.

Yine İmamiye menşeli bir hadiste, 17 Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle ferman ediyor: “Ahir zamanda babalarından ötürü evlatların vay hâline!” Bu söz üzerine sahabe şaşkınlık içinde sorar:

– Müşrik babalardan ötürü mü onlara kıyıldı da heder oldular?

– Hayır mü’min babaları onlara kıydı.

– Nasıl oldu ya Resûlallah?

– Babaları onlara ferâiz-i dini, yani dinin temel rükünlerini öğretmediler.

Bu hadis-i şerifi biraz tasarrufla şöyle açabiliriz: Şu küçük dünya hayatı adına ferâiz-i din terk edildi. Sorumlular, din eğitim ve öğretimini bütün bütün ihmal edip sadece maddî hayatı nazara verip himmetlerini o noktada yoğunlaştırdılar. Küçük bir dünya menfaati uğrunda kalbî ve ruhî hayatlarını ihmal ettiler. Kur’ân okutmak, onun ruhunu öğretmek, din ve diyaneti talim etmek vaktini alır diye, dinî bilgileri öğretmeyi önemsemediler. Yukarıdaki hadisin mânâsı şu âyetle de tam bir uyum arz etmektedir: “Yoo yoo siz ücreti ve lezzeti peşin olanı çok seviyor, ahiret (veya neticeyi) umursamıyor (görmezlikten geliyor)sunuz.” Allah Resûlü sözlerini şöyle devam ettiriyor: “Ben onlardan berîyim, onlar da benden berî olsunlar.” Yani, “Evladını ihmal eden, çocuğunun heder olup gitmesine göz yuman, dahası bir neslin mahvolması karşısında titremeyen anne-babalardan ben uzağım; onlar da benden uzak olsunlar.” Ruhen ölmemiş bütün babalar zannediyorum bu sert uyarı ve tembih karşısında ürperir ve tir tir titrerler; titremelidirler de. Böyle önemli ve hayatî bir sorumluluk kendisine anlatıldığında Halife Ömer bin Abdülaziz bayılıyor ve yirmi dört saat kendine gelemiyordu. Hatta vefat edecek diye oturup başında Kur’ân okuyorlardı.

Kendine geldiğinde de hıçkırarak Allah’tan korktuğunu söylüyordu. Evet o, elinin altında bulunanların mesuliyetini omuzlarında hissediyor ve hukuklarına tecavüz ettim endişesiyle sarsılıyordu.”

Yazarımıza, “sebil63@gmail.com” mail adresinden ulaşabilirsiniz.

YAZARIN TÜM YAZILARI İÇİN TIKLAYINIZ

Doğru Eğitimde Ailenin Önemi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Hämeenkylän okulunda, “Barış, Birlikte Yaşama Kültürü ve Yardımlaşma” temasıyla üçüncüsü düzenlenen iftar yemeğine, çok sayıda davetli katıldı.

Katılımcılar arasında Hämeenkylän Okulu Müdürü Pasi Majasaari, Vantaa eski belediye başkanı ve Helsinki Belediyesi Başkan Yardımcısı, aynı zamanda 2023 yılında “yılın kadını” seçilen Ritva Viljanen ile Finlandiya İslam dersleri planlayıcısı Suaad Onniselkä de vardı.

İftara sanat, spor, eğitim ve sağlık dünyasından yaklaşık 250 kişi katılırken, yapılan konuşmalarda birlikte yaşam, barış, yardımlaşma ve dayanışmanın önemine değinildi.

Anadolu mutfağına ait yemeklerinin ikram edildiği iftarda, geleneksel Ramazan kültürünü yansıtan sunumlar yapıldı.

Ney dinletisi ve kukla gösterisinin ardından yapılan duada barış ve kardeşlik için iyi dileklerde bulunuldu.

Finpolar’ın İftarı Sanat, Siyaset ve Eğitim Dünyasını Bir Araya Getirdi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’nin önde gelen üniversitelerinden Boğaziçi Üniversitesi’ni 1993 yılında bitiren Yaylacı, aynı yıl Kazakistan’a geldi ve Karaganda Kazak-Türk Lisesi’nde İngilizce öğretmeni olarak eğitim hayatına başladı. 1997 yılında Almatı Kazak-Türk Lisesi’nde göreve başlayan Yaylacı mesleğinde edindiği başarıları genç öğretmenlere vermek adına 1998 yılında Kazak-Türk Eğitim Vakfı’nda (KATEV) İngilizce Zümre Başkanı oldu.

Yüzlerce İngilizce öğretmeni yetiştiren ve binlerce öğrenciye İngilizce öğreten Yaylacı, 2006 yılından başlayarak Almatı’da eğitim öğretim faaliyeti gösteren Süleyman Demirel Üniversitesi’nde Filoloji Fakültesi Dekanı olarak göreve başladı. 4 yıl dekanlıktan sonra aynı fakültede öğretim görevlisi olarak görev yapmaya devam eden Yaylacı yaklaşık  bir buçuk yıl önce yakalandığı yumuşak doku kanseri hastalığının tedavisi için gittiği Almanya’nın Münih kentinde hastalığa yenik düştü. Yaylacı, 55 yaşında hayata veda etti.

Yusuf Yaylacı(Sağdan ikinci ayakta)

Meslektaşları ve  öğrencileri arasında sevilen ve sayılan, görev aşığı Yaylacı, 1 kız ve 3 erkek çocuk babasıydı. Yaylacı’nın naaşı ilk hicret diyarı olan Kazakistan’ın Almatı şehrinde defnedilecek.

Kazakistan’a giden ilklerden eğitim gönüllüsü Yusuf Yaylacı ruhunun ufkuna yürüdü yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Benzeri sorular hep aklımızda: Nasıl olur da bu kadar masum insana hiç ayrım gözetmeksizin tam kapsamlı bir kıyım uygulanageliyor?  Cezalandırmanın maddi ve psikolojik tüm boyutları sistematik şekilde uygulanıyor?

Bebekler ve çocukların denizlerde- nehirlerde boğulmasından en parlak dimağların hapislerde çürütülmesine, yaşları yetmişleri- seksenleri aşmış insanların cezaevlerinde ölüme mahkûm edilmesine ve dahası işkence ve kaçırma (dağa kaldırma) eylemlerinin sistematik hale gelmesine kadar şenaatin bin bir çeşidinin fütursuzca işlenmesi, hangi kin ve nefretin ürünü olabilir?

Bu nasıl bitmez bir kin ve nefrettir?

83 yıllık ömrünün tamamını sadece ülkesi ve insanlarına değil, Orta Asya başta olmak üzere diğer birçok memleketin insanlarına vakfetmiş Yusuf Bekmezci gibi çınarın bir şaki gibi neden peşine düşülür ve ölmesi için her şey yapılır?

Yaklaşık 6 yıldır aradığım cevabımı naçizane sizlerle paylaşmak isterim. Yıllardır (42 yıl) yaşantılarına şahit olduğum bu insanların en dikkat çeken yönleri, yani alameti farikaları, eğitim faaliyetlerine olan ilgileri.

Azılı bir suçlu gibi muamele edilen ve bu muameleler sonucunda vefat eden Yusuf Bekmezci’nin de ticaret dahil tüm faaliyetlerinin eğitimi desteklemek maksadına matuf olduğunu bilmeyen yoktu.

Bu somut örneğin yüz binlercesini göz önüne aldığımızda, Türkiye başta olmak üzere dünyanın dört bir yanında en dikkate değer eserlerinin eğitim yuvaları olduğu görülür.

Eğer eylemlerinin merkezinde eğitim faaliyetleri ve hayallerinde insanlığa bu yolla katkı sunmak olduğunda hemfikir isek -ki tüm yaşamlarını yakından müşahede ettiğinizde bunun hilafına bir durumla karşılaşamazsınız- sorun nerede?

Lafı çok uzatmadan söyleyeyim. Siyahilere, yani kenarda kalmışlara, ötekilere, dezavantajlılara, köy, kasaba ve dahi şehirlerin varoşlarında sıkışmışlara okumayı öğretmeyeceklerdi! Okumadan kasıt ise elbette günün icaplarına uygun hem müspet bilimlerin öğretilmesi hem de güçlü bir karakter eğitiminin müfredatlara yansıtılıp başarıyla uygulanmasıdır.

Bu eğitim kurumlarında tedrisattan geçen öğrencilerin genel olarak başarılı olmalarının sırrı ise onlara kazandırılan karakter eğitimlerinde aranmalıdır. Zira Einstein’ın da kendi deneyimlerinden hareketle ortaya koyduğu “Birçok insan büyük bilim insanı, başarılı insan olmanın ardındaki sırrı zekâda ararken yanılırlar, asıl sır karakterdedir” tespiti, bu insanların başarılarındaki sırrı işaret ediyor.

Köle tacirlerinin siyahiler için en affedilmez suç olarak okuma-yazma bilmelerini gördüklerini, özellikle okumayı öğretme cüretinde(!) bulunanların en ağır biçimde cezalandırdıklarını ortalama tarih bilgisine sahip olanlar bileceklerdir.

Peki, okumanın ve bunu öğretmenin neresi en affedilemez suç olarak görülüyordu? Çünkü okuyan insanın rüyalarının peşinden gitmek, kendi mefkuresini aramak gibi sahibi açısından son derece sakıncalı, tehlikeli sonuçlar doğuracak yollara sapma, yani ona efendileri tarafından çizilen sınırların ve biçilen rollerin dışına taşma ihtimali vardır.

Hatta ihtimalden de öte bu bir realiteydi. Köle tacirleri ve kölelerin satıldıkları yerlerdeki yeni efendileri, acımasızdı. Fakat gönümüzdeki muadillerinden daha dürüstlerdi! Zira onlar, cezalandırdıkları kölelerine suçlarının ne olduğunu açıkça söylüyorlardı; okuyorsunuz ve dahası zencilere okuma-yazmayı öğretiyorsunuz! Hırsızlık, yağma, gasp, sahtekarlık ve dahi her türlü suç belki affedilebilir ama bu suç asla affedilemezdi!

Oysa günümüz zorbalarında durum çok daha vahim boyutlarda. Her şeyden önce size atfettikleri gerçek suçu gizlemek için bin bir çeşit münafıkça yollar icat ediyorlar. Bu icatlarına bir de ‘fetömetre’ gibi akla ziyan, vicdana sığmaz adlar da verebiliyorlar.  Dolayısıyla mazlumlara yönelik ortalığa saçılan her iddia ve haber gerçek niyetleri saklamak için icat edilmiş ve gerçeği saptırmak için ileri sürülmüş safsatalardan ibaret.

Sadece ahlaksız ve yalancı değiller, aynı zamanda gerçek niyetlerini söyleyemeyecek kadar da korkaklar. İnsanların akıllarıyla alay etme cüretleri ise cesaretlerinden değil, gerçeğin ortaya çıkmayacağına olan inançlarından kaynaklanıyor. Sahada kabadayılığa soyunan kalemşorları ve ekran ekran dolaşan vasat altı sözcülerinin her gün tekrarladıkları hamasi söylemleri gerçeği kapatmaya eskisi gibi yeterli gelmiyor. Dürüst olmadılar, sürekli tuzaklar kurdular, hep pusularda oldular ve mazlumlar onların bu kadar alçaklaşabileceklerini, rezilleşebileceklerini öngöremediler.

Öyle ya, savaşın dahi bir ahlakı olmalıydı ama ne gezer! Önce dershaneleri kapatmakla işe başladılar. Çünkü oralarda her sene yaklaşık milyona varan genç kısıldığı delikten kurtulma şansını yakalıyordu. Bugün milleti hayat pahalılığı altında inim inim inletenler o günlerde ne demişlerdi: “Dershaneler çok pahalı ve aileler ödeyemiyor.”

Sonra okulları kapattılar. En sonunda ise tüm kurumları çökertme pahasına buralardan yetişmiş insanları kapının önüne koydular.

Hayır, kapının önüne koyma, bir nebze hafifletilmiş cezalandırma olurdu. Dolayısıyla peşlerine düşüp hapislere doldurmak gerekiyordu. İşte tam da bu safhada hepsini bir çuvala dolduracak suç icadı için en kullanışlı ve muğlak delil ortaya atıldı: “Terör örgütü üyeliği” …

İzmir’den yola çıkıp Anadolu’nun her köşesini eğitim yuvalarıyla donatmanın bir parçası olan, bu uğurda parasını, zamanını, 80 küsur yıllık ömrünün tamamını harcayan Yusuf Bekmezci’yi azılı bir katilden de daha tehlikeli kılan suçlama icat edilmişti: “Terör örgütü üyesi ve yöneticisi olmak”….

Bu sahtekarlığı yapanlar gerçeği pekâlâ biliyorlardı. Anadolu’nun mazlum ve duru gönüllülerinin siyahilere (Türkiye’deki karşılığı siyah Türkler) okumayı öğretmeleri, önemli sonuçlar doğurmaya başlamıştı.

Uzun yıllar cehaletle boğuşan bir milletin çocukları dünya bilim olimpiyatlarında madalyalar almaya, pozitif bilimlerde keşifler yapmaya başarmışlardı. O kadar hızlı yol alıyorlardı ki kendilerine çizilen sınırları farkına varmadan aşıyorlar ve dünyanın farklı coğrafyalarındaki siyahileri de eğitmeye başlıyorlardı. Kendi potansiyellerini ortaya çıkarmaları yetmiyormuş gibi karakterleriyle başkalarına da ilham veriyorlardı.

Köylerinde, kasabalarında veya varoşlarında kalsalardı veya kendilerine sunulanla yetinseler ve onlara biçilen mavi yakalı rolüne razı gelselerdi sorun yoktu. Hatta küçük ölçekli esnaf veya belediye zabiti dahi olabilirlerdi. Ama onlar sermayedarlık, iş insanlığı ve eğitim gibi ancak elitlere ayrılabilecek yerlere uzandılar. Elbette bunlar görünür yasalarda suç değildi ama derin ve karanlık dehlizlerdeki yasaların buyurdukları daha belirleyici oluyordu!

Kendi kaderini ve ülkesini dünya insanlığının kaderine bağlayan bu gönül insanları, bu karakterlerinin gereği olarak barışı ve dayanışmayı talep etmekteydiler. Onlar açısından başkalarının kazancı, kendilerinin kaybı olmak şöyle dursun, daha fazla zenginleşmenin yolu olarak görülmekteydi.

Bu hal sadece ekonomik olarak ele alınmamalı. Özellikle fikirler ve buluşlar dünyasında böylesi bir yaklaşımın değeri paha biçilmezdir. Zira fikirlerin çatışmasından daha iyilerine ulaşılacağı gibi aynı mealde buluşların da diğer buluşları tetikleyerek yeni zenginleşmelere yol açacağı tartışma götürmez bir gerçektir.

Böylesi bir ufkun eseri olarak Türkiye, 2000’li yılların sadece ilk on yılında bütün insani yaşam endeksi göstergelerinde, bilimsel çalışmalarda hatırı sayılır yükselişler göstermiştir. Eğitim alanındaki hamleler; sosyal, ekonomik, demokratik alanlarda da iyileştirmeleri beraberinden getirmiştir.

Yusuf ağabeylerin gayretlerinin küçük bir demosu olarak 2002-2012 arasındaki Türkiye’yi ele aldığımızda ve aynı ülkeyi 2022’lerdeki haliyle kıyasladığımızda gerçek kendini hiçbir başka delile ihtiyaç bırakmayacak açıklıkta oraya koymaktadır.

Bugünün toplumsal barışı bozulmuş, kamplara bölünmüş, fukaralığın kıskacında çırpınan ülkesinde on yıl öncesinin ümit vadeden Türkiye’sinden eser olmaması tesadüfi olabilir mi?

Yusuf ağabeylerin ahlakını, erdemlerini, hedeflerini, karakterlerini ve değerlerinin toplamını gönüllüler topluluğunda da bulursunuz. Bu değerlerle mücehhez insanları sinsice bir planla ülkedeki denklemin dışına aldığınızda, Türkiye’nin başta ekonomi olmak üzere tüm alanlarda eksi seviyelere gerilediğini, geriletildiğini görürüz. (Bahse konu veriler uluslararası etkin kurumlar ve merkezlerin analizlerinde yer almaktadır). Bunu birilerinin bilinçli bir şekilde yaptığını görmemek için kör olmak gerekiyor.

Sonuç; Merhum Yusuf Bekmezci ve beraberindekilerin suçu açık ve net: İnsanların gözünü açmak, kalbini istikamete sokmak, kalp ve beynin izdivacını sağlamak, okullar ve dershaneler açarak insanların düşünme biçimlerini geliştirmek ve eğitmek!

Başkaca suçları da var: Bulundukları toplumlarda insanların bireysel ve toplumsal özgüvenini geliştirmek, iradelerini artırmak ve toplumsal barışı sağlamak, onlara geleceğe yönelik ümitler vermek ve hayaller kurmalarını salık vermek!

Şimdi bir ülke düşünün ki çocukları soğuktan titreyerek aç ve biilaç yatağa giden annelerin, ellerini kaldırarak kendilerine bu yaşamı layık gören o ülkenin lüks ve şatafat içerisinde yaşayan liderine dualar ediyor olsunlar. Böylesi bir akıl ve vicdan tutulmasını ancak cehaletle satın alabilirsiniz. Hele bir de kendini okumuş ve yazar kabul edenlerin her şeyi komplo teorileriyle izah ettiği ve bunun alıcısının ise katlanarak arttığı bir ülke inşa etmişseniz işler yolunda gidiyor demektir!

Öyle ya fukaralık almış başını gitmiş, mafya sokakları teslim almış, toplumsal barış ve huzur bozulmuş, tüm ahlaki ve insani değerler yerlerde sürünüyor ama sorumluluğu yönetenlerde arayanlar pek fazla yok gibi.

Yönetenleri sorumlu tutanlar da her iki lafın arasına mutlaka hizmet gönüllülerini baş sorumlu olarak sıkıştırmayı maharet sayıyorlar.

Bu denli aymazlığın, pervasızlığın, fütursuzluğun satılabilmesinin ve hala alıcısının olmasının birinci nedeni Türkiye’de tavan yapan cehalet ve toplumsal direnç noktası olabilecek sağduyunun epeyce geriletilmiş olmasıdır.

Yüzyıl önce “Cehalet, iftirak ve fukaralık bizim dünyamızın en temel üç sorunudur” diyen Üstad’ın işaret ettiği bu alanlarda büyük gayretlerle hatırı sayılır projeler geliştiren ve uygulamaya koyan hizmet gönüllülerine şeytani pusular kuruldu.

Çünkü bu üç alanda gerçek manada başarılı olunabildiği takdirde Müslümanlar, dünya insanlığının elitler sınıfına yükselebilecekti. Muhabbet insanlarının başarılarını bir yanda hasetle takip edenler ile diğer taraftan korku ve nefretle takip edenler onları bu kutsal yoldan alıkoymak uğruna, son derece planlı ve sistematik bir karşı süreç başlattılar.

Bu sürecin ortakları bir tarafta hırsızlar, hasetçiler, diğer tarafta ise buraların efendileri bizdik ve kuralları biz koyarız diyen beyin takımı (daha çok yabancı ve bir kısmı da yerli uzantılarından müteşekkil) ile Ergenekon ve avaneleri son on yıldır fasılasız ve yoğun bir çaba içerisindeler. Her kötülüğü mutlak surette hizmet üzerinden anlatarak tüm toplumu masumların aleyhine örgütlediklerine inanan bu kötücül ruhlar son rahlede bizzat masumların kendilerini de ikna edeceklerine inanıyor olmalılar ki genel af oltasını ortalığa atıyorlar.

Evet, hizmet gönüllülerine yöneltilen (ısrarla gizlenmeye çalışılan) gerçek suçlamanın siyahilere okumayı öğretmek olduğu gerçeği ortadadır. Dolayısıyla son kumpas ve son öldürücü hamle, mazlumların en değerli özelliği olan, insanlığın makûs talihini değiştirme yolundaki eğitim cehtlerini – heyecanlarını inkıtaa uğratmak ve onları atalete sevk etmektir.

Suçunuz Büyük; Siyahilere Okumayı Öğretmeyecektiniz! yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.