*Geçmişte olan hadiseleri, yeniden deşelemek suretiyle, günümüzde yeni kavga vesileleri yapmanın hiçbir faydası yoktur. Bugün onların dedikodusunu etmek, onları dillendirmek ve bâtılı tasvir etmek suretiyle safi zihinleri idlal etmek, yeni kavga vesileleri oluşturmak demektir. Kin duygusuna, nefret duygusuna, gayz feveranına sebebiyet verebilecek hususları tarihin bağrına gömmek ve üzerine de kocaman kocaman kayalar koymak lazım; onları unutmak ve onların yeni kavga vesileleri haline gelmesine fırsat vermemek lazım. Bu biraz hazım sisteminin sağlam işlemesine bağlı. Sindireceksiniz bunları, yoksa hepimizde vardır: Niye bu kötülüğü yaptılar, neden İslam dünyasını işgal ettiler, neden onun genel ahengini bozdular?!. Bunları bugün söylemenin bir âlemi yok.

*Derlenirsiniz, toparlanırsınız, yine ruh ve mana kökleri üzerinde kendi ruh abidenizi ikame etmeye çalışırsınız. Bunu yaparken de etrafı tahrik etmemeye ve yeni yeni düşman cepheleri oluşturmamaya dikkat edersiniz; tabir-i diğerle, güzergâh emniyetini tehlikeye atmazsınız. Yürüyeceğiniz yollarda borazanla canavarları uyarmak, üzerinize saldırtmak akıllı insan işi değildir.

*Herkesle iyi geçinerek, bir huzur dünyası oluşturma istikametinde elden gelen her şeyi yapmak lazım. Hasım gibi görünen insanların evine gitmek suretiyle “Sizi de bekliyoruz, bağrımız size de açık!” demek lazım.

*Öyle engin bir vicdana sahip olmalı ki, o vicdana giren kimse ayakta kalacağı endişesine kapılmasın. Herkesin oturacağı bir sandalye olsun sizin kalbinizde!..

Bugün onların dedikodusunu etmek… | M.Fethullah Gülen Hocaefendi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Birincisi:

Peygamber hanesinde neş’et etmiş kardeşlerin, Hazreti Yûsuf’a karşı takındıkları tavır malum. Bir kere insan, yanlışın yanlışlık doğurduğu fasit dairenin girdabına kendini kaptırmaya görsün, cürmüne hudut çizmenin imkanı yoktur!

Kuyu ve sürpriz bir şekilde kurtuluş..

Köle pazarına giden yol ve dünya güzeli Hazreti Yûsuf’un, ilk müşteriye satılması..

Ardına kadar açılan saray kapıları ve sonrası..

Manzara şu:

Hazreti Yûsuf’a göz koyan Melik’in hanımı, kapıyı sürgülemiş, iffet âbidesi dünya güzeli Yûsuf’u kendisine çağırmakta.

Duyup gördükleri karşısında, hayatının en büyük şokunu yaşayın Hazreti Yûsuf, can havliyle kendini kapıya atmış, yanlışın tarafı olmamak için çıkışa koşarken arkadan uzanan bir el ve yırtılan bir gömlek.

Her şeye rağmen kapıyı açan irade..

Amma, kapının diğer tarafında göz göze gelinen bir Melik!

Hem de kadının kocası!

Eyvah ki eyvah! Şüphesiz bu, bitişin fotoğrafı.

Gözler üzerinde yoğunlaşan suçüstü kadının bittiği an; zira, her şey ortada!

Ancak o, tuzağı yaman olanların tarafında.

Ve işin burasında senaryo ters köşe:

“Senin ailene kötü maksatla yaklaşanın cezası, zindana atılmaktan
veya gayet acı bir azaptan başka ne olabilir?”

Kötü maksatla yaklaşan kim?

Hem, mahkeme, hak-hukuk?

Var!

Şahit, kadının ailesinden.

Üstelik, mahkeme de saray mühürlü.

Bir de olay çok net; gömlek arkadan yırtılmış!

Ortada bir mahkeme, hükmeden bir hâkim, muhakemeli bir şâhit, gizlenemez bir delil ve açık bir hüküm:

Gerçek şu ki mücrim, kadından başkası değil; Yûsuf ise bir iffet âbidesi!

Ancak, mücrimin sırtı saraya dayalı ise, hâkimin hükmü beyhûde, mahkeme bir tiyatro, delil de fasa fiso!

Kadınlar meclisi kurulmuş ve bir tarafta suçunu itiraf eden, hatta işi daha da ileri götürüp denileni yapmaması durumunda zindanlarla tehdit eden bir mücrim aymazlığı, diğer yanda ise denileni yapmaktansa zindanlarda ömür tüketmeyi bahtiyarlık sayan bir Yûsuf!

Sonra?

Gün geldi o aristokrat kadınlar, “Hâşa!” dediler. “Allah için söylemek gerekirse, onun yaptığı hiç bir kötülük bilmiş, görmüş değiliz!”

İtiraf sırası vezirin hanımına da geldi: “Şimdi gerçek meydana çıktı.” dedi. Dahası da vardı ve ilave etti: “Ondan kâm almak isteyen bendim. O ise tam sadık ve dürüst insanlardandır.”

Gelelim ikincine:

Münafıkların en yoğun katıldıkları seferlerden birisiydi Benî Mustalık. Yolun yakınlığı, gidilen her seferden zaferle dönülüyor olma realitesi ve bir taraftan vaziyeti kurtarma adına rol yaparken diğer yandan kestirmeden dünyalık beklentisiyle akın ettiler Müreysi diyarına.

Dur-durak bilmedi, entrika üstüne entrika ile surat değiştirdiler gün be gün ve ilk defa Ensâr ile Muhâcirîni karşı karşıya getirdiler, kuyu başında.

Perdeyi yırttı ve yırtılası ağzını açtı baş münafık, neler söyledi neler?

Ağzından püskürttükleri dünyayı kirletecek mahiyetteydi; şu da bir gerçek ki hâlâ içinde tuttukları, dışarıya savurduklarından da derin!

Üstelik, Allah’ın en sevgili kuluna!

Hazreti Ömer’in eli, çoktan gitmişti kılıcının kabzasına.

Hatta, koşar adım geldi oğul Abdullah, huzura:

“Ölmesi gerekiyorsa, öldüren ben olayım!”

İzin yoktu; zira O (sallallahu aleyhi ve sellem), yaşatmak için gelmişti.

Diğer yanda, her şeyi inkar eden, hatta kendisine iftira atıldığını söyleyebilecek kadar ileri gidebilen bin bir surat, ablak bir yüz!

Derken, dönüş yolunda gelen vahiy ve maskenin düşüşü.

O âna kadar süslü sözlerine aldanan bazı yandaşların ayılması ve hedef haline getirilen bir İbn-i Selûl.

Manzarayı Hazreti Ömer’e gösterirken, “Bak yâ Ömer!” diyen bir Peygamber. “Şayet benden izin istediğinde sana o izni vermiş olsaydım ve sen de bu adamı öldürmüş olsaydın, şu anda onu hedef haline getirenlerin o, o zaman kahramanı olacaktı!”

Gelen haber, Cibrîl mühürlü. Nifakın perdesini kaldırdı Allah (celle celâlühû), Münâfikûn Sûresi geldi ve her şey çok net.

Köşeler bitti, kaçacak bucak da yok artık!

Sıkıştı, hatta bitti, tükendi.

Ancak o da ne?

Arkadan gelen Safvân, yedeğinde bir deve ve devenin hevdecinde iffet âbidesi bir Hazreti Âişe (radıyallahu anhâ)!

İbn-i Selûl’ün gözleri fal taşı!

İzini kaybettirmek için bulunmaz bir fırsat!

Ve, iftira!

Görüldüğü gibi, suçüstü mücrimin gündem değiştirebilmek için dünyanın en masum insanına iftira atıyor olması, her iki hâdisenin de ortak paydası.

Aynı zamanda her iki hâdisenin beraatini tescil eden de Yüce Mevlâ.

Son birkaç yıldır yaşanan gariplikleri bir de bu iki hâdisenin gözüyle okumakta fayda var.

Yöntem, aynı yöntem; yol, aynı yol!

Hırsızlıkları, arsızlıkları, entrikaları dünyanın diline düşmüş meşhûd mücrim, gündem değiştirebilmek için bugün de iş başında!

Ancak, bir âdetullah var ki:

Zâlimlere bir gün dedirtir Kudret-i Mevlâ

“Tallahi, lekad âserakallahu aleynâ!”

Kaynak:Reşit Haylamaz-TR724

Suçüstü mücrimin gündem değiştirme oyunu: İftira yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.