Toplum olarak kaybettiğimiz değerleri sıralamayacağım. Çünkü hepsi derinlemesine oturup üzerine kafa yorulacak meseleler. Oturup konuşup çocuklarımıza hangi değerleri bırakacağımızı sorgulamak lazım. En önemlisi kaybetmemek için çabalamak. Ben 5-6 yaşlarındayken dedem vefat etmişti. Onu hep cami yolunda beklerdim. Ezan okunmadan yaklaşık on dakika önce en sevdiği kokusunu sürünür, ütülü pantolonunu giyer ve artık onunla özdeşleştirdiğim takkesini takar, elerini belinde kavuşturur usul usul yürürdü. Sonra elinde muhakkak bir çikolata yada şekerle döner bizlere dağıtır akşam ezanı okunmadan içeri girmemizi tembihlerdi. O günde öyle sanmıştım. Ölüm neydi ki? Dedem yine camiden çıkıp gelecekti. Ezanlar okundu hayat akşam ezanı bile okundu dedem hala yoktu. Herkes ağlıyor, evde sürekli Kur’an-ı Kerim okunuyordu. Ölüm demek bir daha dönememek demekmiş. O gün anladım. Çocuk aklı ya televizyonu neden açmıyordu kimse. Kimse bizimle oynamıyor, gülmüyordu. Bir komşu alıp götürdü evine. Hiç unutmam benden birkaç yaş büyük çocuğuna şunu dedi: “cenazemiz var bir süre televizyonu açamayız saygısızlık olur.” Evet bizler böyle bir toplumda büyüdük. Komşusunun acısında televizyon bile açmaya hicap ettik. Şimdi ise morgdan kovulan cenazeler, acısına saygı duyulmayan yaralı insanlar dolu etrafımızda.  Biz şimdi çocuklara bunu nasıl anlatacağız? Gençlere nasıl diyeceğiz bir gecede terörist ilan edilen öğretmenlerinize mezar yeri bile verilmedi, cenazeleri kamyonet arkasında taşındı diye. Nasıl anlatacağız başkalarının acısına “oh “ olsun diye lanetler okuyan insanları? Peki sonra biz bu çocuklardan nasıl bize saygı duymalarını isteyeceğiz?

Toplumdan soyutlanan insanları, aç kalsınlar bize ne ağaç kökü yesinler diyen zihniyeti, terörist yaftasıyla yüzüne bütün kapılar kapanmış olanları nasıl anlatacağız? Gencecik yaşında zulme dayanamayıp intihar edenlerin ailelerin acısını nasıl paylaşacağız? Hangi söz geçirecek kalp ağrılarını?

Peki bir gün geldiğinde bu yaraları nasıl saracağız? Toplum olarak nasıl barışacağız birbirimizle ?

“İnsan kimi kez korkunç umutsuzluğa kapılıyor, sanki cehennemdeymiş gibi hissediyor kendini. Gene de gözümün önünde güzel bir gelecek canlandırmaktan kendimi alamıyorum.” Van Gogh tam da içinde bulunduğumuz hali çok güzel dile getirmiş. Ne yaşarsak yaşayalım içimizdeki umudu kaybetmemenin gücü ayakta tutuyor bizi. Güzel günlere….

Bir Ölüm ve Kaybedilen Değerler | KÜBRA AYDIN yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Aile fertlerinden alınan bilgiye göre skandal olay şu şekilde gerçekleşti: Muharrem Atmaca yaklaşık 40 yıldır New York’ta yaşayan bir iş adamıydı. Oto tamirciliği ve ticaretiyle uğraşan Atmaca Amerika’daki Türk toplumu içerisinde tanınan bilinen birisiydi. Türk toplumunun her projesine destek veren, farklı toplum kesimlerince sevilip sayılan Atmaca’ya geçtiğimiz yılın mart ayında akciğer kanseri teşhisi kondu. Atmaca’nın sağlığı hızla bozuldu ve 16 Temmuz Cuma günü hayatını kaybetti.

Muharrem Atmaca’nın cenaze ve defin işlerini takip eden şirket Pazar günü saat 13’te Brooklyn’deki Eyüp Sultan Camii’nde cenaze namazı için rezervasyon yaptırdı. Cami imamı Mehmet Aydın cenaze namazını ve saatini onayladıktan sonra aile merhum Muharrem Atmaca için afişler bastırarak cenaze namazını Türk toplumu içerisinde duyurdu. Ancak acılı aile pazar günü öğle saatlerinde büyük bir şok yaşadı. Çünkü cenaze hizmetlerini veren şirketin yetkilisi arayıp ‘Camii imamının aradığını, Muharrem Atmaca’nın cenaze namazının Eyüp Sultan Camii’nde kılınamayacağını, Konsolosluktan bu yönde bir talimat aldığını, cenazeyi camiye getirmemeleri gerektiğini’ söyledi. Şok üstüne şok yaşayan aile cenaze namazını defin işlerini takip eden şirketin küçük ofisinde kılmak durumunda kaldı. Namaz için camiye gelen Türk toplumu temsilcileri ise neye uğradığını şaşırdı.

CENAZE NAMAZINI HOCAEFENDİ KILDIRDI

New York ve New Jersey bölgesindeki Türk toplumunun yakından tanıdığı işadamı Muharrem Atmaca’nın naaşı daha sonra Pensilvanya Eyaleti’nde bulunan Saylorsburg şehrindeki Gurbet Mezarlığı’na götürüldü.  Ailesi ve dostlarının katıldığı cenaze namazını Fethullah Gülen Hocaefendi kıldırdı. Hocaefendi namaz sonrası Muharrem Atmaca’nın hayırseverliği ile bilindiğini söyledi. Gülen aile fertlerine taziyelerini iletti.

Aile fertleri “Babamız 40 yıldır burada ve çok geniş bir çevresi var. Her görüşten insanın sevip saydığı birisiydi. Tüm hayır hasenat işlerine destek olmuştur. Bugün cenazesinin geri çevrildiği camiye yıllardır yardım yapardı. Böyle bir vefasızlığı, hele de yıllardır desteklediği camiden ve kendi ülkesinin yetkililerinden görmesi gerçekten büyük hayal kırıklığı oldu.” dedi.

Kaynak: TR724.COM

Diyanet, ABD’de Hizmet gönüllüsünün cenaze namazını kıldırmadı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.