Gökyüzüne hasret büyüyen çocuklar belki de ufacık şeylerden mutlu olmak için bahaneler buluyordu burda. Koğuştaki herkes çok seviyordu onu. Neşesini, şarkılarını, onunla oyun oynamayı. Sanki onun ufacık dünyası bir hayal bahçesi oluyordu diğerleri için. İçine girip kayboluyorlar bir anlık bile olsa acı gerçeklerden kaçıyorlardı. Babasını özlemişti ama en çok abisiyle ablasını. Onları buraya almamışlardı. Anneannelerinin yanında kalıyorlardı. Acaba onlar da beni özlüyor mu diye düşündü.

İnsanların gözleri bir acayipti. Özleyince ağlayası geliyordu. Ama burda gözyaşlarını tutmayı da öğrenmişti. Böyle kafasını kaldırıp yukarı bakınca gözyaşları içeri kaçıyordu. Annesi onu ağlarken görmesin istiyordu. Çünkü büyümüştü. Annesinin en yakın arkadaşıydı. Arkadaşlar birbirini mutlu etmeliydi. Koğuştaki diğer arkadaşları yani ablaları hep ona bir şeyler yedirmeye çalışıyordu. En çok resim yapmayı seviyordu. Duvarın arkasındaki dünyayı annesinin anlattığı kadar biliyordu. Çok hatırlamıyordu. Ama hayal ediyordu. Yemyeşil ormanları, masmavi denizleri, neşeli insanları, evleri…. Evini istiyordu. Bir odası olduğunu hayal ediyordu çoğu zaman. Rahat bir yatak, eşyalarını koyduğu bir dolap. Kitaplar, renkli kalemler belki biraz da oyuncak.

Ama en çokta artık saymasınlar onu istiyordu. O sayıdan ibaret değildi. Kimsenin tahmin edemeyeceği büyüklükte bir yüreği vardı. Büyümüştü burda. Büyürken anılar saklamıştı, küçük sevinçler ama en çok annesinin gözyaşlarını saklamıştı zihninde. Dua edişini, acısını, gülmeye çalışırken bile gözlerini kaçırmasını, hiçbir zaman görünmeyen dişlerini. Ama annesi dünyanın en güçlü kadınıydı. Süper kahramanlar hep çizgi filmlerde olmuyordu. Burda bir sürü süper kahramanı olmuştu.

Anne bizi saymasınlar artım dedi. Ben artık sayı olmak istemiyorum ben artık sadece çocuk olmak istiyorum…

Anne Beni Saymasınlar | KÜBRA AYDIN yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Avrupa Adalet İnisiyatifi ve Pedal for Humanity ve bazı ülkelerdeki yerel derneklerin gönüllüleri dünya genelinde temel haklarından mahrum olan çocuklar için temmuz ayı boyunca yaklaşık 10 bin km pedal çevirdi. 50’den fazla bisiklet gönüllüsü temmuz ayı boyunca Almanya’da 800 km, Avusturya’da 4 bin km, Finlandiya’da 1000 km, Fransa’da 500 km, Hollanda’da, 400 km, İsveç’te 3000 km, Norveç’te 400 km bisiklet sürdü.

İsveç’in başkenti Stockholm’e ulaşan Pedal for Humanity ve Hej Initiativet Frihetsrörelse gönüllüleri Sergel Torg Meydanı’nda bir basın açıklaması yaptı. Türkçe, İsveççe ve İngilizce yapılan açıklamada başta Türkiye’deki olmak üzere bütün dünyada zor şartlarda olan çocuklara dikkat çekildi.

Hej Initiativet Frihetsrörelse gönüllüsü Safa Turhan yaptığı basın açıklamasında, “Savaşın ortasında ölen, ailelerini, bacaklarını kaybeden çocuklar. Şu an burada konuşumamızı yaparken, Yemen’de dakikada bir çocuk açlıktan ölüyor. Hayatlarında hiç çikolata yemeden ya da etin tadını bile almadan ölüyor.” dedi.

“Yaşadığı ülkede henüz bir kimliği bile olmadan mülteci olan çocuklar var.” Diyen Turhan, “Ülkesinde adaletsizlikten kaçmaya çalışırken, denizde ya da nehirde boğuluyorlar. Diktatörlerin yönettiği ülkelerdeki hastanelerde değil, hapishanelerde doğan ve büyüyen bebekler var. Renginden, ırkından, dininden ötürü dışlanan çocuklar var. Onlar onlamadıkları düzenlerin, bilmedikleri siyasetin, yoksulluğun ve adaletsizliğin kucağına doğuyorlar.” İfadelerini kullandı.

Turhan açıklamasına şöyle devam etti: “Küçük bedenlerinde büyük hikayeler, masum gözlerinde acı, özlem ve umutsuzluk gizliyorlar. Yetişkinlerin suçları onların küçük omuzlarına yükleniyor ve gelecek umutları ellerinden alınıyor. ‘Ben daha çocuğum diyemiyorlar.’ Onlar daha çocuk! Renkleri, dilleri, dinleri, sorumlulukları, günahları, siyasi ideolojileri, savaş başlatacak güçleri yok! Masum hayalleri, yaşam enerjileri ve yaşayacak yarınları var! Onlar daha çocuk! Çocuklara, çocuklarını verelim! Adil bir dünyada, temiz ve husumetsiz bir ortamda büyüyecekleri bir dünya bırakalım! Kan göz yaşı göç, viraneler ve açlık değil! Onlar daha çocuk!”

Gönüllüler yaşananları bisiklet sürerek, pankart, afiş ve balonlar ile tepkilerini dile getirdi.

Haber: Ahmet Görçüm

Avrupa’dan yükselen ses: Özgürce bisiklet sürmesi gereken çocuklar cezaevinde yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.