Yılda Bir Gün Değil, Bir Ömür Boyu Vefa: Fethullah Gülen Hocaefendi’nin Dilinden Anne-Baba Hakkı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Milletvekili Schneid, Almanca annenin kelime anlamına değinip, “Anne herkesin yerine geçebilir ama kimse annesin yerine geçemez.” dedi. Ayrıca ev içinde annenin daha çok sorumluluk aldığına işaret etti. Schneid, Korona sürecinden sonra bu tarz etkinliklerin tekrardan başlamasından memnuniyet duyduğunu dile getirdi.

Programa yaklaşık 180 kişi katıldı. Kültür merkezi öğrencilerinin resim, türkü, şiir ve şarkı sahne sunumlarıyla ve misafir sanatçıların farklı coğrafyadan müzik dinletisi ile devam etti.  Programın sonuna doğru yılın annesi ödülü takdim edildi. Adaylar arasında Türk, Alman, Suriyeli ve Ukraynalı anneler bulunuyordu. Ukraynalı iki çocuk annesi olması ve savaşın etkisini bir kenara bırakıp insanlık için üstün gayretlerinden dolayı ödüle layık görüldü. Program sırasında Ukraynalı bir derneğe verilmek üzere bağış toplandı.

ELA Kadınlar Derneği, yılın annesi ödülünü Ukraynalı’ya verdi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Program kapsamında Dialog Derneği üyesi ailelerinden bir genç, Yaşlılar Evi sakinlerine kemanı ile mini bir konser verdi. Duygulu anların yaşandığı program bitiminde, Yaşlılar Evinin Sosyal Sorumlusu Frau Yagop, programdan duyduğu memnuniyeti ifade ederek ziyaretçilere ve bu hediyeleri hazırlayan dernek gönüllülerine teşekkürlerini ifade etti.

Rüsselsheim Mosaik Dialog Derneği 2’nci Başkanı Mustafa Uzun da başta Ukrayna olmak üzere savaşların olmadığı ve insanların kardeşlik içerisinde annelerini, sevdiklerini kucakladığı güzel günler umduklarını belirtti.

Uzun, “Bugün burada bizler kendi annemize, çocuklarımız ninelerine, dedelerine vermek isteyip veremedikleri hediyeleri buradaki büyüklerine takdim ederek bir nebze olsun mutluluk yaşadilar. Bu program kapsamında bizler ve çocuklarımız güzel bir sevgi, şefkat tablosu yaşadık. Buradaki güzelliğin tüm dünyaya yansımasını istiyoruz” dedi.

Almanya’daki Hizmet gönüllülerinden, Anneler Günü’nde Yaşlılar Evi’ne duygulandıran ziyaret yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

“Siz de Annenize İyilik Hediye Edin” sloganı ile yapacağımız bu programda Time To Help’in de desteğiyle hediyelerimizin hayat bulması için Afrika’da su kuyuları açılacak, katarak ameliyatları yapılacak, mülteci öğrencilere burslar verilecek. Annemize vereceğimiz hediye Afrika’da bir masumun suya kavuşması, hayata tekrar bakabilmesi ve mağdur çocuklarımıza eğitim olarak geri dönecek.

Sürpriz konukların yer alacağı Barış Cem Kaya ve Emine Özçelik’in sunacağı Anneler Günü programı 5 Mayıs Perşembe günü Avrupa saati 21:00 (TSİ 22:00)’de Hizmetten YouTube ve MC EU ekranlarında canlı yayınlanacak. . Bu hayır gecesinde sizleri de programımıza bekliyoruz.

5 Mayıs 2022 Perşembe

Berlin 20.00

İstanbul 21:00

New York 14:00

Anneler Günü özel programı: “Annenize İyilik Hediye Edin” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Müzisyen Ömer Ezgitar, anneler gününde insan hakkı ihlallerine maruz kalan anneler için güzel bir hediye hazırladı. Ezgitar, yıllar önce annesi için özel olarak seslendirdiği “Canım Annem” isimli bestesini, bir klip eşliğinde tüm annelere hediye etti.

15 Temmuz gecesi,  yüz binlerce kişiyi ailesinden, çocuklarından, annelerinden, babalarından ve eşlerinden kopardı. KHK’lı müzisyen Ömer Ezgitar da yaşadığı sıkıntılar yüzünden ailesini ve Türkiye’yi terk etmek zorunda kaldı. Sevdiklerini geride bırakmanın çok zor olduğunu anlatan Ezgitar, annesine en son Türkiye’de evine polis baskını yapılmadan bir gün önce sarıldı. “Ben iş yerindeyken polisler eve geldi. Önceki gece annemle sanki polislerin geleceğini biliyormuşuz gibi ayrılacağımızı sezmişiz gibi son kez birbirimize baktık ve gözlerimiz dolu dolu sımsıkı sarıldık” diyerek o anları anlattı. Ezgitar, sevgisiyle kendisine şarkı yazdıran annesini 2 yıl boyunca görmedi. Anne ve oğul, mülteci olarak sığındığı ülkede birbirlerine yeniden sarılma imkanı buldu.

ANNELER İÇİN ÖZEL KLİP

Ezgitar’ın “Canım Annem” şarkısının hikayesi de çok ilginç. Bu şarkıyı üniversite yıllarında annesine yazdı. Yıllardır sadece annesinin bu şarkıyı dinlediğini anlatan Ezgitar, “Üniversitede öğrenciyken, yılda bir iki kez görebiliyordum annemi. Hem özlem, hem hasret vardı. Ben de bir anneler gününde ona bir sürpriz yapmak istedim ve bu şarkıyı onun için besteledim. Yıllardır, bu şarkıyı keyifle dinlemeye devam ediyordu” dedi.

Ezgitar, yılar sonra bu kez gurbette annesine hasret kaldı. “Hasretle birlikte mağduriyet de vardı. Annem gibi süreçte evlatlarından ayrı bırakılan yüz binlerce anne vardı. Onlarca annenin Meriç ve Ege sularında can verdiği, binlerce annenin hapislerde ve kamplarda olduğu bu süreçte, daha önceden yazdığım bu şarkıyı onlara ithaf etmek istedim. Annemden de izin alarak, mağdur anneler için yapılan bir kliple birlikte  bu eseri annelere hediye ettim” cümleleriyle belirtti.

Ezgitar, “Benzer kaderleri yaşayan mağdur ve masum insanları hiçbir zaman unutamıyorum. En yakın zamanda mahpus olan tüm annelerin özgürlüklerine, yavrularına, sevdiklerine kavuşmaları en büyük duamızdır” diyerek kalbinin Türkiye’dekilerle beraber olduğunu sözlerine ekledi.

15 TEMMUZ MAĞDURLARINDAN AVRUPA’DA MÜZİK KULUBÜ

Müziğe üniversite yıllarında bir hobi olarak başlayan Ömer Ezgitar, kendi imkanları ile gitar ve bağlama çalmayı öğrendi. Ardından da bir müzik gurubu kurup İstanbul’un değişik mekanlarında sahne aldı. Ancak 15 Temmuz sonrası müziğe ara vermek zorunda kalan Ezgitar, Finlandiya’da  yarım kalan müzik serüvenine yeniden başladı. Yolu bir şekilde sanatla kesişen arkadaşlarıyla ‘Harmony Art’ adında bir kültür sanat platformu ve platformun çatısı altında bir de müzik kulübü kurdular.

Müzik çalışmalarını hobi olmaktan çıkarıp profesyonel bir boyuta taşımak isteyen Ezgitar, “Zor bir süreç yaşadık. Yazar olan kitap yazacak, şair olan şiir yazacak, müzikle ilgilenen müzik yapacak, resimle ilgilenen yaşananları resim diliyle anlatacak. Bu aynı zamanda bir vefa borcudur Türkiye’de kalan kardeşlerimize” ifadelerini kullandı.

Ezgitar ve arkadaşları kültür şölenleriyle yerel toplumlara Türk müziğini ve kültürünü tanıtmayı amaçlıyorlar. Hedeflerden biri de Finlandiyalı  yerel sanatçılarla bir araya gelip, ortak çalışmalar yapmak.  Ömer Ezgitar, “ ‘Kendimiz’ olarak inanç ve kültür değerlerimizi sanatın diliyle insanlara tanıtarak, yaşadığımız yerlerde kültürel zenginliğe katkı sağlayabiliriz. Bu şekilde asimile olmadan yerel toplumlarla kaynaşıp, bulunduğumuz yerlere artı değer katabiliriz” dedi.

Kaynak: Boldmedya

KHK’lı müzisyenden insan hakkı ihlallerine maruz kalan annelere yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bin şehirde yapılması planlanan organizasyonda, içlerinde milletvekili, aktivisit ve gazetecilerinde bulunduğu 5,000 kadın lidere Anneler Günü’nü tebrik için çiçek gönderilecek.

Çiçeklerin üzerinde ise Türkiye’de hukuksuzlukların mağduru olmuş kadınların hikayeleri yer alacak. Bu hikayeler, cezaevinde ki birçok kadının yaşadığı zulümleri anlatmakla birlikte, evladını kaybetmiş annelerin ve KHK’lı kadınlarından da muhattap oldukları hak ihlallerini dile getirecek.

Organizasyon, bu eylemle, Erdoğan rejimi tarafından haksızlığa maruz kalan annelerin hikayelerini devlet yetkililerine ulaştırmayı hedefliyor.

Mağdur edilmiş annelerin hikayelerini duyurmak için AST tarafından 250 kisilik bir ekip olusturulacak. Bu çalışmaya, bulundukları şehirlerden destek vermek isteyenler Help@silencedturkey.org adresine mail atarak gönüllü olabilecekler.

Sosyal medya kullanıcıları da #AnnelereÖzgürlük ve #FreeMothersInTurkey etiketleri ile paylaşım yaparak bu organizasyona destek verebilcek.

AST’de gönüllü olmak isteyenler  https://silencedturkey.org/get-involved adresinden basvuru formunu doldurabilirler.

Daha fazla bilgi için

https://youtu.be/XQLHYeUXNak

https://silencedturkey.org/how-about-making-the-voices-of-mothers-heard-by-5000-fem

Kaynak: Aktifhaber

AST 5000 çiçekle binlerce annenin hikayesini 5000 kadın lidere ulaştırmayı hedefliyor yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Ana için Sonu Yok Izdırabın! | Fikret Kaplan yazdı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Romanya, Kosova, Almanya, Tunus ve Orta Asya’dan yetenekli öğrenciler; Corona günlerinde evdeki imkanlarıyla Anneler Günü için Ahmet Kaya’nın en sevilen eserlerinden “Penceresiz Kaldım Anne” parçasını seslendirdi.

Ümit Nağmeleri’nin internet üzerinden bir araya getirdiği genç yetenekler

‘’Hani benim gençliğim nerde

Bilyelerim topacım

Kiraz ağacında yırtılan gömleğimi

Çaldılar çocukluğumu habersiz Penceresiz kaldım anne’’ dedi.

Geçmiş yıllarda düzenlenen Türkçe Olimpiyatları’ndaki performansları ile tanınan genç müzisyenler bu kez, Anneler Günü için kamera karşısına geçti. Corona günleri nedeniyle her öğrencinin kendi evindeki imkanlarla yaptığı kayıtlar Ümit Nağmeleri tarafından bir araya getirildi. Hazırlanan video klipte anne ve babasının yaşadığı hak ihlalleri nedeniyle ölüme sürüklenen ve geçtiğimiz gün hayatını kaybeden Ahmet Burhan Ataç’ın fotoğraflarına da yer verildi. Fotoğrafta Ahmet Burhan’ın annesi Zekiye Ataç ve insan hakları aktivisti Natali Avazyan da görülüyor.

Tüm annelerimizin anneler günü kutlu olsun.

Penceresiz Kaldım Anne | Olimpiyat öğrencileri bugüne özel seslendirdi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

“Benim ilk Kur’an hocam validemdir. Kendi anlattığına göre bana dört yaşımda Kur’an okumayı öğretmiş. Bir ay içinde de hatmettiğimi söyler. Ben, hatmettiğimi hatırlamıyorum. Ancak bütün köylüye yemek verdiler. Birisi de bana “Senin düğünün oluyor” dedi. Utandım, ağladım. O günden hatırımda kalan sadece bu hatıra var.

O devirde Kur’an okutmak yasak olduğu için annem beni gece yarısı uykudan kaldırır ve bana Kur’an öğretirmiş. Zaten bütün köyün kadın ve kızına Kur’an’ı validem öğretmişti. Babasından gelen bir terbiye ve Kur’an aşkı o en sıkıntılı ve zor dönemlerde dahi validemin Kur’an öğretmesine mani olamamıştı. Esasen tek başına bir kadının, 15-20 kişinin sofraya oturduğu bir evin bütün işlerini yaptıktan sonra bir de Kur’an öğretmeye vakit bulabilmesi, beni hayrette bırakan husus budur. Hem o günkü kadına ait işler, sadece ev işleriyle de sınırlı değildir. Davarların sağımını yaptığı gibi, kadınlar tarla ve bahçede de çalışırlardı. Buna rağmen gündüz boş vakitlerinde köyün kadın ve kızına geceleri de bana Kur’an öğretmek, hakikaten şaşılacak bir gayret ve çalışma örneğidir..

Annemin bu örnek davranışı, Kur’an öğretmekteki hassasiyet ve aşkı, ibadetindeki kusursuzluğu ve hayatını hep ızdıraplı geçirmesi çocukluk ihsaslarımla o gün anlamamış olsam dahi bu gün çok iyi anlıyorum ki bana tesir eden en mühim hususlardandır.

Ben bildim bileli annemin hayatı çileli geçmiştir. Bir kere, onun bel ve ayaklarının ağrımadığı hiç bir devreyi ben hatırlamıyorum. Ayrıca tifo dahil birçok ağır hastalık geçirmiştir. Ve yine bildiğim kadarıyla, belli bir devrede vücudunun tamamını Hz. Eyyüb gibi yara-bere sarmıştı. Bütün bunların yanında bakım ve görümünü yapması gereken, hayatta kalmış sekiz çocuğun anasıydı. Bütün bunlar da elbette onu fiziki olarak yıpratıp sarsmıştı.

Hele babam Alvar Köyüne imam gidince annem tamamen yalnız kalmıştı. Büyükannem ablamı yanında alıkoyduğu için ev işlerinde ona yardım etme yükü bana düşmüştü. Çünkü evin en büyüğü bendim. Yaşım dokuz veya ondu. Bir taraftan hıfzımı tamamlıyor, diğer taraftan da anneme yardım ediyordum. Hamur yoğurur, yemek yapar, bulaşık ve çamaşır yıkamada yardımcı olurdum. Tabii ki yine de anneme düşen çok iş kalırdı. Bu arada koyun ve ineklerin sağımını da o yapıyordu. Velhasıl anamın hayatı bütünüyle çileydi. İşte bütün bunlara rağmen bizlerin yetişmesi için de amansız mücadele vermişti. Bu da bana tesir eden ve hayatımın bazı dönemlerinde yapmam gereken işlerde beni yönlendiren ve benim için süreklilik arzeden tesirler arasındadır diyebilirim.”^[1]

“Benim babama, anneme ne kadar büyük saygım olduğunu herkes bilir. Mevizeler hariç babamın yanında konuştuğum cümleler sayılıdır. Doğru veya yanlış; ama yetiştiğim muhitteki babaya saygının gereği olarak yaptım ben bunu. Babamın da annemin de gölgelerine ayağımı basmamışımdır. Fakat dert edindiğim meselelere ait bir tıkanıklık karşısında, annemin babamın şahsi dertleri ve üzüntüleri bana çok küçük gelir.”^[2]

Meğer annemi anlayamamışım

Fethullah Gülen Hocaefendi, ABD’de hastalığının en ağır günlerini yaşarken kalp damarları tıkanma noktasına gelmişti. Kalbine stent takılması için ameliyat durumu söz konusu oldu. 31 Mart 2002’de hastanede ameliyat sonrası, yakınında bulunan insanlar odasına girdiğinde annesi Refia Hanım’la ilgili ondan şunları duymuşlardı:

“Meğer annemi anlayamamışım. Son zamanlarında onun da kollarında serumlar bağlıydı. Onu o halde görmüş, üzülmüştüm. Demek ki, acısını yüreğimde tam duyamamışım. Ah anacığım!^[3]

Annemin vefatında yanında bulunamadım. İstanbul’a gitmiştim. “Annemin vefatına dayanamam” der ve ondan önce ölmeyi arzulardım. Fakat sonra aklıma gelirdi ki, bu kadın benim vefatıma dayanamaz, çıldırır. Ne zaman ziyaretine gitsem, o hasta haliyle yanıma yaklaşır, ayaklarıma dokunur, çorapları yoklar ve “Ayakların üşürdü” derdi. Çok basiretliydi. Bazen bazı arkadaşlarla alâkalı soru sorar, hizmetle ilgilenir, sorudan hoşlanmadığımı sezerse hemen konuyu değiştirir, çevresindekilere, “Ne duruyorsunuz, şu Hacı’ya bir çay yapın da getirin” derdi. Şimdi bir türlü onun boşluğunu dolduramıyorum.^[4]

Hocaefendi’nin İfadelerinde Ana’nın Yeri

Faniler arasında en muazzez varlıktır ana. O, yeryüzünde dolaşırken gökteki bir baş ve cennet de ayaklarının altındadır. Pabucunun tozu gözlere sürme kadar aziz ve ayaklarına sürülen yüzler arş eşiğindeki başlar kadar yücedir. Ana inleyen varlıktır. Bütün bir hayat boyu inleyen ve sızlayan… Onun analığı evlatla kâim; “anam” diyen biriyle… Evlat olmayınca ana, ana değildir. Ya “anam” demeyince! Ananın emeli bir evlâttır.

İyisi de var, kötüsü de ananın. İyisine canlar feda; ya kötüsüne, talihsizine ne demeli.? Evlâdını güldürmemişe ve evlâdından yana gülmemişe, günyüzü görmemişe…

Ana-evlat iki vücut bir rûh. Evlât, ananın vücudundan bir parça, kucaklarda “gönül yakan sevgili”, emekleyen yumurcak ve nihayet birbirini takip eden ayrılışlarla, ana için sineyi yakan bir kor, kalbe saplanan bir mızrak…

Gelişme dönemi, tahsil hayatı, askerlik çağı, bunların her biri, ananın yüreğini ağzına getiren bir ızdırap dönemeci. Ana, her zikzakta bir sürü gözyaşı döker: Yavrusunun okuma ayrılığına, izdivaç ayrılığına ve askerliğine… Evet, o, daima ağlar, daima buhurdan gibi tüter. Teselli bulup durduğu gibi, sel sel olan gözlerinin yaşında boğulduğu da olur. O, mukaddeslerine, vatanına, namusuna kurban verdiği yavrusunu armağan sayar ve teselli olur. Ya bir hiç uğruna ölene? İşte burada ananın dili tutulur.^[5]

Hocaefendi’den Anne-Baba Hakkında Kristal Sözler

Anne-baba, insanın en başta hürmet edeceği kudsi iki varlıktır. Onlara hürmette kusur eden, Hakk’a karşı gelmiş sayılır. Onları hırpalayan, er-geç hırpalanmaya maruz kalır.

İnsan, daha küçük bir canlı halinde var olmaya başladığı günden itibaren, hep, anne-babanın omuzlarında ve onlara yük olarak gelişir. Bu hususta ne peder ve vâlidenin çocuklarına karşı olan şefkatlerinin derinliğini tayine, ne de onların çektikleri sıkıntıların sınırını tespite imkân yoktur. Bu itibarla, onlara hürmet ve saygı, hem bir insanlık borcu, hem de bir vazifedir.

Ebeveynin kadrini bilip, onları Hakk’ın rahmetine ulaşmaya vesile sayanlar, bu dünyada da, öteler ötesinde de en talihlilerdendir. Onların varlıklarını istiskal edip, hayatlarına karşı bıkkınlık gösterenler ise, sürüm sürüm olmaya namzet bir kısım uğursuzlardır.

İnsan, peder ve validesine karşı hürmeti nispetinde Yaratıcısına karşı da hürmetkâr sayılır. Onlara hürmeti olmayanın, Allah’a (c.c) da hürmet ve saygısı yoktur. Günümüzde, ne garip tecellidir ki, sadece Allah’a karşı saygısız olanlar değil, O’nu sevdiğini iddia edenler bile, anne ve babalarına sürekli saygısızlıkta bulunmaktadırlar.^[6]

Peki Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi’nin annesi Refia Hanım kimdir?

Fethullah Gülen Hocaefendi’nin annesi Refia Gülen Hanımefendi, Erzurum merkeze bağlı Sığırlı Köyü’nde 1913 yılında dünyaya geldi. Annesinin ismi Hatice Hanım, babasının ismi ise Seyyid Ahmed Efendi’dir.

Refia Hanım’ın soyu, anne ve baba kanalıyla beşinci kuşakta Kolağası Ali Bey’de birleşir. Kolağası Ali Bey’in 2 oğlu olur. Bunlardan Selim Ağa’nın soyundan baba, Molla Ahmet’in soyundan da ana tarafı gelir. Beş kuşak sonra Hatice Hanım’la Ahmet Efendi evlenir. Bu evlilikten Hocaefendi’nin annesi ve kardeşleri dünyaya gelir. Bunların adları sırasıyla Abdürrezzak (Hocaefendi’nin dayısı), Refika (Hocaefendi’nin teyzesi) ve en küçükleri Refia’dır (Hocaefendi’nin annesi).

Evlilik ve Çocukları

Refia Hanımın babası Ahmet Ağa Sığırlı köyünde oturmaktadır. Korucuk köyünden gelen Şamil Ağa, oğlu Ramiz’e, Ahmet Ağa’nın kızını ister. Üç senelik bir nişanlılık döneminden sonra Ramiz Efendi ile Refia Hanım’ın düğünleri olur.

Fethullah Gülen Hocaefendi anne-babasının evlilikleriyle ilgili olarak şunları anlatıyor:

“Bizim sülalede babamın amcazadesi sayılan bir Ziya Efendi vardı. Annemin teyze çocuklarından Ayşe teyzemizi ilk defa Korucuk’a gelin olarak getirmişler. Şükrüpaşazadelerden olan bu Ayşe teyzemiz annemi onlara tavsiye edince erkek tarafı Sığırlı’ya gidip anneme talip olmuşlar. Onlar da damadı görmeden salıklamışlar. Büyükler de gitmiş, istemişler. Zaten bizde adet böyledir.”

Refia Hanım’ın Ramiz Efendi ile evliliğinden üçü kız, sekizi erkek olmak üzere onbir çocuk dünyaya gelir. Biri kız ve ikisi erkek olmak üzere üçü vefat eder. Hayattaki kız çocukları Nurhayat ve Fazilet’tir. Çocukların isim ve sıralanışı şöyledir: Nardane (vefat) Nurhayat, Fethullah, Seyfullah, Mesih, Nidai, Nizamettin (vefat), Salih, Fazilet, Muhammet Fakrullah (vefat) ve Kutbeddin. Hayatta olanların en büyüğü kız olup sekiz kardeşten Fethullah Gülen Hocaefendi erkek kardeşlerin en büyüğüdür.

Refia Hanım, 1940’lı yılların zor şartları altında dahi köyün çocuklarına Kur’an öğreten, eşine ve çocuklarına gösterdiği titizlikle tanınan bir hanımefendiydi. Çocuklarına erken yaşta namaza alıştıran, takvası ile tanınan gerçek bir Anadolu hanımefendisi.

Erzurum’dan İzmir’e

Eşi Ramiz Hocaefendi imamlık vazifesine başlayınca ilk defa 1950 yılında Korucuk’tan Alvar Köyü’ne göçerler. 1956 yılına kadar bu köyde kalırlar. Alvarlı Efe hazretlerinin vefatından Alvar köyünden ayrılmak zorunda kalan Ramiz Hocaefendi Artuzu köyü gibi bazı köylerde de görevine devam eder. Ramiz Efendi, çevresinde sevilip sayılan kültürlü ve nükteli bir hocaefendiydi. Evde yetişip büyümekte olan erkek evlatlar birer birer değişik yerlere gitmektedirler. Erzurum’da işe giren Nidai ve Mesih kardeşler 1960 yılında ihtilalin olduğu günlerde annelerini alarak Erzurum merkeze taşınırlar. Fethullah Gülen Hocaefendi de bu sırada genç bir imam ve vaiz olarak Edirne’de bulunuyordu. Bununla birlikte diğer erkek kardeşler demiryollarında veya matbaacılık gibi birer meslek koluna atılarak değişik yerlerde çalışmaya gitmişlerdi.

Refia Hanımefendi’nin iki kızı evlenip gidince evde en küçük oğlu Kutbeddin’le beraber kalır. Ramiz Hocaefendi de 1974 yılında vefat edince Refia hanımın yalnızlığı iyice artar. 1979 yılında İzmir’e göç ederler. Zira ilk oğlu Fethullah Gülen Hocaefendi uzun yıllardır İzmir’de bulunmakta ve o sıralarda Bornova Camii’nde vaazlarını devam ettirmektedir. Diğer taraftan İzmir’de çalışmakta olan Mesih ve Nidai adlarındaki iki oğlu da onunla yakından ilgilenme fırsatı bulurlar.

12 Eylül 1980 ihtilali olduğunda İzmir’de oturmakta olan Refia Hanımefendi’nin evi tarassut altına alınır ve defalarca aranır. Maksat Fethullah Gülen Hocaefendi’yi ele geçirmektir. Annesi “Bizim Hacı acaba nerelerde yatıp kalkıyor” diye merak eder. İhtilalin o soğuk günlerinde bile annesini ziyaret etmekten geri kalmayan Hocaefendi eve her geldiğinde Refia Hanım bir anne şefkatiyle sormadan edemez. “Kaldığın yerlerde soba yanıyor mu, ısınıyor musun, ayakların çok üşürdü” diye hal hatır sorar teselli eder. 1993 yılında vefat edene kadar Hocaefendi, annesine yaptığı ziyaretleri aksatmaz.

Vefatı

Refia Gülen Hanımefendi, 28 Haziran 1993’te İzmir’de vefat etti. Ömrünün son dönemlerinde şeker hastalığından muzdarip olan Refia Hanımefendi çileli bir hayattan sonra 80 yaşında Hakk’ın rahmetine kavuştu. Cenazesi ise 30 Haziran 1993 Çarşamba günü İzmir İlahiyat Fakültesi Camii’nde kılınan öğle namazından sonra kaldırıldı. Refia Gülen’in naaşı, Fethullah Gülen Hocaefendi’nin kıldırdığı cenaze namazını müteakip İzmir Karşıyaka Örnekköy mezarlığında toprağa verildi.

Vefat haberini duyan binlerce kişi İzmir’e gelerek cenaze namazına katılmış ve kalabalık bir grup halinde mezarlığa kadar gelerek son yolculuğunda onu yalnız bırakmamışlardır. Cenaze merasimi sırasında bir konuşma yapan Bekir Yılmaz Hoca, Refia Hanımefendi ile ilgili olarak şunları söyler:

“Öyle bir anne ki evladına karşı çok merhametli ve şefkatli fakat Rabbinin emirlerine karşı en ufak bir fütur yok. Mesela yatsı namazını kılmadan yatmak isteyen evladına karşı da “Eğer yatsı namazını kılmadan yatarsan sabahleyin cenazeni kaldırayım” diyecek kadar takvalı, hassas ve emanette emin bir ana. Allah’ın takdiri böyle, ne yapalım. Bir kutup yıldızı daha bu âlemden kaydı gitti. Fakat geride dünyayı kucaklayacak ve sinesinde şefkatli bir ana titizliği ve hassasiyeti ile yön verebilecek saygıdeğer ve layık-ı hürmet bir evlât bıraktı. Allah (c.c) ona ve diğer kardeşlerine hayırlı ve hizmet dolu uzun ömürler versin. ”

Hocaefendi’den Teşekkür Mesajı

Annesinin vefatı dolayısıyla yüzlerce insan gerek gazetelerde, gerekse telefonla taziye dileklerini Hocaefendi’ye iletmişlerdir. O, bunca mesaja karşılık gerek cenazeye katılan ve gerekse taziye mesajı gönderen herkese bir teşekkür mesajı yayınladı. Hocaefendi, 7 Temmuz 1993’te Zaman Gazetesi’nde yayınlanan mesajında şöyle diyordu:

“Varlık vesilem ve rahle-i tedrisinde oturduğum ilk muallime ve mürşidem, Validemin dar-ı beka’ya irtihalleri münasebeti ile, mukteza-i beşeriyet, mağmum, mahzun ve mükedder olduğum bir buğulu zaman diliminde,

Cenazeye iştirak ederek, faks, telefon ve telgraflarla taziyetlerini bildirerek, basın aracılığı ile tesellilerini ileterek ve bizzat gelip mevcudiyetleriyle gam, hüzün ve kederimi paylaşan bütün ahbap, dost, kardeş ve yakınlarıma ayrı ayrı teşekkür ve memnuniyetlerimi arzetmeyi şahsım ve ailem adına bir vecibe ve borç bilmekteyim.

Gönül isterdi ki, herkesin bu sıcak alâkasına ben de uzunca bir mektup yazayım ve teker teker mukabelede bulunayım. Ne yazık ki, binlerce taziyeye bu şekilde ve olması gereken keyfiyette mukabelede bulunmak sizler de takdir buyurursunuz ki mümkün değildir. Bu vesile ile buradan topluca şükranlarının arzını bağışlayacağınızı umar, dualarınızın devam ve temâdisini istirham ederim.”

Hocaefendi, annesi Refia Hanımefendi’yi anlatıyor yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Her derde ilaç imiş

Bir evlat pir olsa,

Anaya muhtaç imiş”

Anneler, annelerimiz.Hayatımızın vazgeçilmezi nadide varlıklar. Anne deyince neler gelmiyor ki insanın kalbine aklına ve ruhuna.Yazılan her kelime  onu anlatmaya yetmiyor zira annelerimiz  olmazsa hep bir yanımız eksik.

Yarın anneler günü…Kimi anneler evlatlarıyla mahpusta, kimi  Yusufiyeliler yıllardır annelerinden uzak, kimi hicrette annesine sarılamamanın hüznünde, kimi annelerde evladını toprağa veriyor.Çilenin sembolü haline gelen Annelerimiz…

Hizmetten.com sitemizin yazarı İsmet Macit, bugün saat 22.00’de Anneler Günü Özel programımızda “Şefkat ve Hizmet Kahramanı Anneler” konulu sohbetiyle sizlerle buluşacak.

Programı kaçırmayın.

22.00 Avrupa Saati
23.00 Türkiye Saati
16.00 Newyork Saati

YouTube Kanalımız:
http://www.youtube.com/c/Hizmetten

İsmet Macit bugün saat 22.00’de “Şefkat ve Hizmet Kahramanı Anneler”imizi anlatacak yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.