Her Pazartesi ve Perşembe 18.00’da yeni bölümleri ile sizlerle.

Yeni bölümü izlemek için:

Diğer bölümler için Hizmetten YouTube kanalını ziyaret edin:

Abone olmayı ve bildirimleri açmayı unutmayın!

HİZMET DEĞERLERİ 6. Bölümü Yayında yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Konferans, Abdullah Aymaz’ın hitabıyla başladı ve soru cevap oturumu ile devam etti. Lozan’daki konferansta, Abdullah Aymaz, gençlerin rehberlik, manevi beslenme, hicret ve diyalog hizmetleri konularında sorduğu soruları cevapladı.  Organizasyon yetkilileri, etkinliğin eğitim gönüllülerine yönelik bir paylaşım ve deneyim aktarımı amacı taşıdığını belirtti.

“Rehberliğin yalnızca bilgi aktarmak değildir”
Abdullah Aymaz, rehberliğin yalnızca bilgi aktarmak olmadığını, insanların içinde olma ve zor insanlarla bile iyi geçinebilme sanatı olduğunu vurguladı. Rehberlerin gençlerle birlikte ailelerle de ilgilenmesi gerektiğini söyleyen Abdullah Aymaz, düğün, cenaze ve hastane ziyaretleri gibi yakın temasların rehberlik hizmetinin temel unsurları olduğunu belirtti. İnsanların dertleriyle hemhal olunması gerektiğinin altını çizen Abdullah Aymaz, esnafın, mahallenin ve halkın içinde olunması gerektiğini ifade etti.

Manevi Beslenme: Günlük Uygulamalar
Kitap okumanın önemini hatırlatan Abdullah Aymaz, rehberlik sorumluluğu taşıyan kişilerin önce kendi manevi beslenmelerine önem vermesi gerektiğini ifade etti. Günlük uygulamalar arasında Kur’an okumak, Cevşen okumak, teheccüde kalkmak ve Risale i Nur’dan günde en az beş sayfa okumanın yer aldığını söyledi. “Beslenmeden hizmet olmaz” ifadesiyle manevi disiplinin rehberlik için ön koşul olduğunu vurguladı.

Hicret, Zemin Hazırlama ve Temsil
Abdullah Aymaz, hicretin tarihsel örnekleri üzerinden zemin hazırlamanın önemine dikkat çekti. Medine’ye hicret ve sahabelerin dağılımı örneğini vererek hicretin çatışmayı fırsata dönüştürdüğünü anlattı. Günümüzde bireyselliğin arttığı bir ortamda zorla tebliğ yerine temsilin esas alınması gerektiğini belirtti ve İslam’ın insanlık yönünün hayat içinde temsil edilerek anlatılmasının önemine işaret etti.

Diyalog Hizmetlerinde Yöntem ve Tavsiyeler
Diyalog çalışmalarında rehberliğin rolünü açıklayan Abdullah Aymaz, dile ve kültüre entegre gençlerin temas kurdukları kişilerle doğal bir köprü işlevi gördüğünü söyledi. Rehberlerin yumuşak söz, yumuşak tavır ve yumuşak hâl ile yaklaşmasının gerektiğini vurguladı. Zorlu ortamlarda doğrudan davet yerine önce insani bağ kurmanın, ardından hizmeti tanıtmanın daha etkili olduğunu ifade etti.

Engeller ve Hizmetin Sürdürülebilirliği
Hizmet içindeki irtibatın önemine dikkat çekti ve “müfritane irtibat” kavramıyla hizmette aktif bağlantının gerekliliğini anlatan Abdullah Aymaz, iç engel olarak nefis ve konfor alanını, dış engel olarak aile ve çevre baskısını örnekledi. Türkiye’den çıkanların dünyaya yayılmasını cebr i lütfi perspektifiyle değerlendirerek bu tür dağılmaların yeni zeminler oluşturduğunu söyledi.

Gençlere Yönelik Tavsiyeler
Gençlere kitap okuma, görevlerini iyi yapma, insanların dertleriyle ilgilenme, gençliğe sahip çıkma ve toplumsal sorunlardan haberdar olma tavsiyelerinde bulunan Abdullah Aymaz, sorunlardan haberdar olmanın çözüm üretme sorumluluğunu beraberinde getirdiğini dile getirdi.
Rehberlik, hayatın içinde temsil ederek insanların gönlünü kazanma sanatı olduğunu ifade eden Abdullah Aymaz, “Diyalog hizmetlerinde yumuşak üslup ve kültürel entegrasyon önceliklidir” dedi.

Abdullah Aymaz Lozan’da Öğrencilerle Buluştu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Program, Asena Karatekin’in moderatörlüğünde başladı. İmam Kadir Sancı’nın samimi selamlamasıyla açılan gece, House of One Genel Sekreteri Roland Stolte’nin çarpıcı tespitiyle derinlik kazandı. Stolte, bugün dünyanın “koltuk barış aktivistleri” ile dolduğunu; ancak gerçek anlamda sorumluluk alan, risk üstlenen insanların azaldığını ifade etti. Ayrımcılığın ve savaşların arttığı bir çağda House of One’ın, sembolik bir bina olmanın ötesinde, somut bir barış pratiği sunduğunu vurguladı.

Protestan Kilisesi’nin Avrupa Birliği ve Federal Hükümet nezdindeki temsilcisi Dr. Anne Gidion ise iftarın yalnızca bir yemek olmadığını, güçlü bir sembol olduğunu söyledi. Ona göre iftar, farklılıkların bir araya gelerek barışa katkı sunduğu bir zemindir. “Gerçek dindar, aşırılığa ve şiddete ihtiyaç duymaz” sözleri salonda derin bir karşılık buldu. İslam âlemine bereketli bir Ramazan dileğinde bulunması ise bu ortak zeminin zarif bir ifadesiydi.

Diyalog ve Eğitim Vakfı Başkanı Ercan Karakoyun konuşmasında barışın yalnızca savaşın yokluğu olmadığını; eşitlik, görünürlük ve karşılıklı tanınma anlamına geldiğini dile getirdi. House of One’ın, farklı inançların birbirini dönüştürmeden, yok saymadan bir arada var olabileceğini gösteren somut bir örnek olduğunu ifade etti. Müslüman perspektifinden bakıldığında bu projenin, çoğulcu toplumlarda birlikte yaşama iradesinin güçlü bir sembolü olduğunu vurguladı.

İslam Akademisi Başkanı Dr. Arhan Kardaş’ın Mâide Suresi’nden okuduğu ayetler ve yaptığı açıklamalar ise gecenin ilmi derinliğini oluşturdu. Kur’an, Tevrat ve İncil’in ilahî vahyin halkaları olduğunu; özellikle Tevrat’ın hayat hakkını, insan yaşamını ve adaleti koruyan bir yasa olarak yüceltildiğini anlattı. Farklı zamanlarda gelen vahiylerin her birinin kendi topluluğuna bir yol verdiğini; ancak Kur’an’ın çoğulculuğu tabiî gördüğünü ve insanlığı “iyilikte yarışmaya” çağırdığını hatırlattı. House of One’ın da bu anlayışın çağdaş bir tezahürü olduğunu ifade etti.

Ardından okunan ezan, bu çoğulcu zeminde Müslüman kimliğinin zarif ama güçlü bir ifadesi oldu. Ezanın, insanın Allah’ın halifesi olarak yalnızca Yaratıcı’nın yüceliğini ilan ettiği ve insanları hem dünyada hem ahirette kurtuluşa çağıran bir davet olduğu hatırlatıldı. İmam Kadir Sancı’nın Ashab-ı Kehf duası ve Ayet’el Kürsî’nin manasına dair açıklamaları ise gecenin manevi atmosferini tamamladı.

Gecede Federal Parlamento Adalet Bakanlığı Müsteşarı Frank Schwabe de yer aldı ve House of One projesinin her zeminde desteklenmesi gerektiğini ifade etti. Bu destek çağrısı, projenin yalnızca dini değil, aynı zamanda toplumsal ve siyasal bir önem taşıdığını da gösteriyordu.

Bütün bu konuşmaların ötesinde, gecenin asıl mesajı şuydu: Diyalog bir lüks değil, bir zorunluluktur. Yıllar önce Türkiye’de başlatılan diyalog çabalarının bugün Almanya’da kurumsal bir zeminde devam ettiğini görmek, tarihin akışında küçük ama anlamlı bir not gibiydi. O günlerde nasıl ki farklı kesimleri bir araya getirme imkânı doğmuşsa, bugün de bu platform bizlere hakikatleri anlatma ve ortak değerlerde buluşma imkânı sundu.

Berlin’deki bu iftar, yalnızca bir akşam yemeği değildi. O gece, farklı inanç temsilcileri aynı sofrada, aynı şehirde, aynı umut etrafında buluştu. Dünyanın kararan ufkunda küçük ama parlak bir ışık yandı.

Belki de en çok ihtiyacımız olan şey tam olarak buydu:

Aynı çatı altında, farklı dualarla ama ortak bir barış niyetiyle bir araya gelebilmek.

Abdullah Aymaz

Berlin’de Bir İftar, Dünyaya Bir Nefes yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bu ziyaretimde ilk kez açılan “Medya ve Tenkil” bölümünün, kalbime ayrı bir tesiri oldu. Çünkü burada sergilenen sadece gazetecilik faaliyetleri değil; hakikatin bedelini ödemiş insanların susmayan sesi, karanlığa karşı yakılmış birer kandildi. Zor zamanlarda kalemini eğmeyen, hakikati eğip bükmeyen, unutturulmak isteneni kaydeden medya emekçileri; aslında tarihe not düşmekle kalmamış, insanlığın ortak vicdanını da ayakta tutmuşlardır. Bu yönüyle medya, sadece haber veren bir araç değil; zulüm karşısında hakikate sadakatin yaşayan bir ifadesidir.

Tenkil sürecinde iki evladını kaybetmiş, buna rağmen acısını sessiz bir vakar ve sabırla taşıyarak, gelecek nesiller için bir mücadele azmine dönüştürmüş olan Tenkil Müzesi’nin kurucularından kıymetli Gonca Kara Hanımefendi’nin bizzat rehberlik etmesi, derin manalar yüklü bir andı. Onun her cümlesi bir şahitlik ve sarsıcı birer hatırlatmaydı. Acının içinden doğan bu sessiz direniş, insanın kalbine dokunuyor ve hafızanın neden yaşatılması gerektiğini bize anlatıyordu. Kendisine eşlik eden genç kardeşlerimizin gayreti ve hassasiyeti ise bu hafızanın emin ellerde olduğunu gösteren bir ümit vesilesiydi. Çünkü hakikate sadakat, sadece hatırlamak değil; hatırladığını omuzlayıp gelecek nesillere emanet edebilmektir.

Bir yönüyle istikbaldeki nesillerin bizlere emaneti olan bu müzeyi gezerken bir kez daha gördüm ki, bazı eşyalar vardır; dili yoktur ama konuşur. Bazı fotoğraflar vardır; sesi yoktur ama haykırır. Ve bazı hatıralar vardır; zaman geçse de susmaz. İşte bu müze, susturulamayanların mekânı. Her ziyaretçi burada yalnızca geçmişi görmez; aynı zamanda kendi vicdanıyla da yüzleşir.

Kongre Merkezi’nin büyük salonunda ise o akşam artık gelenek hâline gelen Medya Dayanışma Programı için hazırlıklar hummalı bir şekilde devam ediyordu. Adeta bir arı kovanı gibi çalışan fedakâr arkadaşlarımızın yanına da uğrayıp kısaca hasbihal ettik. Burada kardeşlerimizin arasındaki samimi tesanüde şahit olmak ümidimi perçinledi.

Programı akşam televizyondan takip ettim. Allah’in inayetiyle kalblerin vifak ve ittifakına vesile olan, kuvve-i maneviyemizi takviye eden, ümitleri coşturan çok güzel bir program oldu hamdolsun.

Bu güzel hizmette emeği geçen herkese gönülden dua ettim. Rabbim, hakikatin izini sürenlerin yolunu açık eylesin. Kalemlerini doğruluktan ayırmasın. Hafızayı diri tutanlara mukavemet, sabır ve hikmet versin. Çünkü biliyoruz ki; hakikat bazen susar gibi görünse de asla kaybolmaz. Ona sadakat gösterenler oldukça yaşamaya devam eder. Ve biz biliyoruz ki: Kaybetmedik, çünkü vazgeçmedik.

Hanau’da Hafızaya Dokunmak: Şahitlik ve Mesuliyet yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

İkincisi birincisinden daha kolay | Abdullah Aymaz yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.