DieLine (muhacir insitiative), Verein für Toleranz und Miteinander kültür merkezi ve Forum Dialog Niedersachsen tarafından düzenlenen etkinliğe çok sayıda insan hakları aktivisti katıldı.

Hak ihlallerinin konuşulduğu panele, mültecilerin yaşadığı insani dramlar damga vurdu. Etkinlikte; Brundi, Türkiye, Ukrayna, İran ve Doğu Türkistan’dan gelen mülteciler ülkelerinde yaşadıkları sorunları ve yolda yaşadıkları zorlukları anlattı.

Brundili Hamissi’nin hikayesi oldukça dikkat çekti. Hamissi, ülkesinden kilometrelerce uzaktaki Türkiye’de okurken Hizmet Hareketi mensuplarına yaşatılan zulümlerden nasibini aldı. Brundili Hamissi Dicle Üniversitesinde Elektrik Mühendisliği bölümünde yüksek lisans yaparken bir anda sınır dışı edildiğini söyledi. Hamissi; “15 Temmuz sonrası Diyarbakır’da evimize polisler geldi. Evde birlikte kaldığım iki arkadaşım ile beni sorguya aldılar. Bana akla ziyan sorular sordular. Ben kendilerine Türk vatandaşı olmadığımı hatırlattım. Türkiye’de darbe olsa ben ne yapabilirim, ne görev alabilirim? diye sordum. Cevap veremediler.” İfadelerini kullandı.

15 Temmuz’dan sonra Türkiye’den sınır dışı edilen Hamissi, Brundi’de can güvenliği olmadığı için zorlu ve bir o kadar da tehlikeli yolculuk sonrası Almanya’ya iltica etmiş.

İranlı konuşmacılar da ülkelerinde Mahsa Amini’nin gözaltında hayatını kaybetmesi sonrası başlayan protestolara dikkat çekti. İran rejiminin insanlara yaptığı zulümler anlatıldı.

Türkiyeli katılımcı ise 15 Temmuz sonrası yaşanan hukuksuzlukları anlattı. Süreçte 140 bin kamu görevlisinin tek bir soruşturma geçirmeden işinden atıldığı, 700 civarı çocuk ve bebeğin halen hapishanelerde büyüdüğü vurgulandı. Çocukların hapishanelerde olduğunu duyan bazı Alman konuklar duygusal anlar yaşandı.

Uygurlu konuşmacı ise Çin zulmünden kaçmasa hapishanede olacağını söyledi. Çin’in Uygurlara uyguladığı soykırımı anlatan konuşmacı ailesinin parçalandığını ve onlardan haber alamadığını aktardı.

Brundi’de Canını Zor Kurtardı, Türkiye’de 15 Temmuz Mağduru Oldu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Metin Yazarlığını Anne Şevkiye Tekin’in, editörlüğünü Enes Cansever’in yaptığı Harbiyeli Murat’ın belgeselinde, Boğaziçi Köprüsü’nde vahşice katledilmeden önce ailesiyle yaşadığı önemli hatıralar yer alıyor.

15 Temmuz günü Harp Okulu’ndan alınarak farklı yerlere bırakılan askeri öğrencilerden Murat Tekin’in annesi Şevkiye Tekin, oğlunu anlatırken devre arkadaşları ise nasıl linç edildiklerini aktarıyor.

10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü’nde yayına giren belgesel; AKP ve Erdoğan rejiminin kurguladığı darbe sürecinde suçsuz ve günahsız insanların çeşitli tuzaklarla nasıl hayatlarından olduklarını hatırlatma amacı taşıyor.

Murat Tekin, kurgu darbede mavi otobüslerle Boğaz Köprüsü’ne götürülenler arasındaydı. Kumpasçı komutanların; “canlı bomba var” diyerek halka ateş açmalarını istedikleri ancak onun silahını bırakıp halkın arasına girdiği belirtildi.

 Murat, tanınmaz halde bulundu. Tırnağındaki izden teşhis edebildiklerini söyleyen Şevkiye Hanım, yavrusunu uzun arayıştan sonra 11. gün Adli Tıp Morgunda, tanınmaz halde bulduklarını belirtti. Anne Şevkiye Tekin, oğluyla en son 13 Temmuz’da görüştü ve duyduğu son sözlerin şunlar olduğunu söyledi: “Anne yarın gemiyle Yalova’ya, yaz kampına gidiyoruz. Telefonum kapalı olursa merak etme.”

Şevkiye Tekin; darbe gecesi provokatör ve oradakilerin, şişler, sopalar ve demir çubuklarla vahşice şehit ettikleri oğlu için Diyanet’in talimatıyla Osmangazi’deki camilerin salasını vermediğini, imamların ise namazını kıldırmadığını söyledi. Oğlunun acısını yaşayamadıklarını belirterek, kendilerini asıl yaralayan noktanın, Murat Tekin’in cenazesinin camiye kabul edilmemesi, Osmangazi’deki camilerin salasını vermemesi olduğunu vurguladı. Anne Şevkiye; “Çocuğum mezarında rahat değil, eminim. Biz de burada rahat değiliz. İsteğimiz, gerçeğin bir an önce ortaya çıkarılması” dedi.

Camiler salasını vermedi!
Kendilerini asıl yaralayan noktanın, MURATın cenazesinin camiye kabul edilmemesi,Osmangazi'deki camilerin salasnı vermemesi olduğunu belirten Annesi;“Çocuğum mezarında rahat değil,eminim. Biz de burada rahat değiliz.İsteğimiz,gerçeğin ortaya çıkarılması” pic.twitter.com/V3XWGF8DBj

— www.yitencanlar.com (@YitenCanlar) December 8, 2022

15 Temmuz’da Linç Edilen Harbiyelinin Hatıraları Belgesel Oldu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’de 15 Temmuz gecesi sahnelenen kurgu bir darbe bahanesiyle binlerce insan, bir gecede terörist iddiasıyla damgalanıp kötülük imparatorluğunun zulmüne maruz kaldı. Bu zulüm, tarihteki misallerini aratmayacak nitelikteydi. Kurdukları menfaat şebekesinin çökmesinden endişe eden devlet görünümlü çete, yüzbinlerce insana her türlü zulmü yapmaktan çekinmedi. Benzer bir durumu Almanya yaşadı.

İnsanlar arasında tıslayarak dolaşan faşizm yılanının zehrini akıttığı vakalardan biri de 9 ve 10 Kasım 1938’de yaşanan “Kristal Gece” isimli hadisedir. Bu gecenin resmî ismi, Kasım Kıyımı’dır (Novemberpogrom). Tek adam rejimi ile yönetilen Nazi Almanya’sında, devlet ve emri altındaki çetelerin organize ettikleri bu zulüm, faşizmle efsunlanmış halkın destek verdiği kara bir gece olarak tarihe geçmiştir. Olayların “Kristal Gece” diye anılmasının sebebi, o gece yağmalanan ev ve dükkânların kırılan camlarının, sokak lambalarının ışığıyla parlamasıdır.

Hadiseler, Alman devletinin ailesine zulmettiğini düşünen 17 yaşındaki Polonya asıllı Yahudi Herschel Grynszpan’ın, Alman diplomat Ernst vom Rath’ı 7 Kasım 1938’de Paris’te öldürmesiyle başlar. Bu suikast, Nazilerin Yahudilere karşı yürüttükleri ötekileştirme kampanyasını fiile dönüştürmesi ve soykırımı başlatması için tam bir “lütuf” olur. Nazi rejiminin propaganda bakanı Joseph Goebbels, bu suikastın Alman milletine karşı düzenlenmiş planlı bir saldırı olduğunu ileri sürerek Yahudilerden bunun intikamının alınması gerektiğini ısrarla dile getirir. Olaylara Hitler aşkıyla büyülenmiş gençler ve Nazi çeteleri de katılır. Gaddar gürûhlar için tam aranan gündür ve binlerce ev ve işyeri yağmalanır. Yukarıdan gelen emirle güvenlik güçleri altı gün süren bu kıyıma müdahale etmez.

Kristal Gece olayları ile başlayan süreçte 400 kişi öldürülür, 1400 sinagog ateşe verilir, binlerce işyeri, ev ve Yahudi mezarı tahrip ve yağma edilir. Olaylardan sonra 30.000 Yahudi toplama kamplarına gönderilir; yüzlercesi bu kamplarda gördükleri kötü muamele sonucu hayatını kaybeder. Bu mezalimin üzerine Naziler, çıkan olaylar ve oluşan zarardan Yahudi toplumunu sorumlu tutar. Aç canavar dönüp bir de diş ve tırnağının kirasını ister ve Yahudilere 1 milyar mark (7 milyar dolar) para cezası kesilir.

Bir suikastla fitili ateşlenen ve kitlelerin de destek vermesiyle bir faciaya dönüşen Kasım Kıyımı, bir topluluğa karşı yürütülen düşmanlaştırma kampanyasının, devlet eliyle nasıl bir soykırıma dönüştüğünün acı bir örneğidir. Zira bu gece, sonu gaz odalarına giden facianın ilk adımıdır.

17/25 Aralık yolsuzluk operasyonuyla cilası dökülen AKP iktidarı, hukuka dönme yerine hukuku katletmeyi seçecekti. Erdoğan’ın yakın aile üyeleri ve 4 bakanın adının karıştığı yolsuzluk operasyonu sonucu, hırsızı yakalayan polis ve savcılar görevden alındı. Her gün hukuktan biraz daha uzaklaşan iktidar, günah keçisi olarak Hizmet Hareketi’ni seçti. Türkiye topraklarının yakın tarihte benzerine şahit olmadığı tenkil süreci başladı. Zulmün zirveye çıktığı tarih ise 15 Temmuz oldu.

Aradan geçen 5,5 yılda kurgu olduğu her geçen gün netleşen, daha ilk saatlerinde bir çok soru işaretleri barındıran 15 Temmuz darbe girişimi, zılmün toplumun tüm katmanlarına yayıldığı milat oldu. Darbe girişiminin faili olarak Hizmet Hareketi gösterildi. Hizmet, devletin tüm kanallarını kullanan Erdoğan ve AKP tarafından bir nefret objesine dönüştürüldü. Yıllarca en değerli hazineleri evlat ve kardeşlerini Hizmet gönüllülerine emanet eden, hep iyilik gören insanlar, bir anda tersine döndü. Dün masumuniyetini tasdik ettikleri insanlara, bugün bir nefret söylemi olan ’dört harfli’ kelimeyi kullanmaktan sakınmadılar.

15 Temmuz’dan sonra Hizmet Hareketi gönüllülerinin tüm legal işleri bir gecede illegal ilan edildi. Bankasya’da hesabı olmak, Zaman Gazetesi abonesi olmak, Kimse Yok Mu Derneğine bağış yapmak, sendika üyesi olmak, çocuğunu MEB kontrolündeki özel okula göndermek, Digütürk aboneliğini iptal ettirmek, kermes düzenlemek, kurban bağışı yapmak, burs vermek…. suç kapsamına alındı.

İçişleri Bakanlığı verilerine göre, 2016-2020 arasında 1,5 milyon kişiye terör örgütü üyesi olmaktan işlem yapıldı. Yaklaşık 150 bin devlet memuru KHK’larla işinden atıldı. 600 bine yakın kişiye gözaltı uygulaması yapıldı. Yüzbini aşkın kişi tutuklandı. Hamile, lohusa, hasta, bebekli kadınlar, yaşı 70’i aşkın pir-i faniler demir parmaklıkların arkasına atıldı.

Tenkilin rakamları korkunçtu. Türkiye genelinde; 1410 dernek, 1034 özel okul, 835 yurt, 301 dershane, 109 vakıf, 53 gazete, 47 sağlık kuruluşu, 29 yayınevi, 22 radro, 20 dergi, 19 sendika, 19 televizyon, 15 üniversite ve 6 haber ajansı kapatıldı. Yüzbinlerce kitap imha edildi. Kitaplara suçlu muamalesi yapıldı.

Türkiye’nin bitmeyen Kristal Gecesi, 15 Temmuz 5,5 yıldır hız kesmeden devam ediyor. Bu yazıyı yayınladığımız gün, Ankara’da aralarında 6’sı görevde diğerleri ihraç öğretmen, doktor, mühendis, uzman, uzman yardımcısı, profesör, doçent, doktor ve araştırma görevlileri ile özel sektör çalışanlarının da olduğu 100 kişi hakkında daha gözaltı kararı verildi.

Kaynak: Çağlayan Dergisi Mart sayısı

Bitmeyen Kristal Gece: 15 Temmuz yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yüreğine beni, beni soruyor musun?

Öyle yalnız, yalnız kaldım biliyor musun?

Türküler söyledim sana duyuyor musun?

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun

Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun..”

1980 darbesi ülke üzerine kabus gibi çökmüştü. Şartların olgunlaşmasını bekleyen dönemin muktedirleri postallarıyla gençleri çiğnemiş ve bir nesli yok etmişti adeta. Her darbede tüm edinimlerini kaybeden ülke bu darbeyle yine yetişen gençliğin üzerinde tank gibi geçerek geleceğe ait ümitleri soldurmuştu.

Araştırmalara göre 12 Eylül Askeri Darbesi’nin toplumsal ve siyasal bilançosu şöyleydi:

1 milyon 683 bin kişi fişlendi.

650 bin kişi gözaltına alındı.

Açılan 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı.

7 bin kişi idam istemiyle yargılandı.

517 kişiye idam cezası verildi.

259 kişinin idam dosyası Yargıtayca onandı.

49 kişi idam edildi.

71 bin kişi 141, 142 ve 163’den yargılandı.

98 bin 404 kişi ‘örgüt üyesi’ olmak suçundan yargılandı.

388 bin kişiye pasaport verilmedi.

14 bin kişi vatandaşlıktan çıkarıldı.

30 bin kişi siyasi mülteci olarak yurtdışına gitti.

300 kişi ‘kuşkulu bir şekilde’ öldü.

171 kişinin ‘işkenceden öldüğü belgelerle kanıtlandı.

14 kişi cezaevindeki uygulamaları protesto etmek için yaptıkları ‘açlık grevi’ sonucu yaşamını yitirdi.

30 bin kişi sakıncalı olduğu için işten atıldı.

1402 sayılı yasa nedeni ile 3 bin 854 öğretmenin ve 120 öğretim görevlisinin işine son verildi.

1402 sayılı yasa nedeniyle 9 bin 400 kişi kamu görevinden atıldı ya da sürüldü.

47 yargıç görevden atıldı.

7 bin 233 devlet görevlisi bölgeleri dışına sürüldü.

937 film ‘sakıncalı’ bulunduğu için yasaklandı.

23 bin 667 derneğin faaliyeti durduruldu .

İstanbul’da gazeteler toplam 300 gün yayımlanmadı.

13 büyük gazete için 303 dava açıldı.

31 gazeteci cezaevine konuldu.

Gazeteciler hakkında toplam 4 bin yıl hapis cezası istendi.

Gazetecilere toplam 3 bin 715 yıl hapis cezası verildi.

300 gazeteci saldırıya uğradı.

3 gazeteci öldürüldü.

49 ton gazete, dergi ve kitap, sakıncalı olduğu için imha edildi.

17 yaşındaki Erdal Eren idam edilenlerden biriydi. Darbeyle başa gelen muktedirler (tıpkı bugünkü gibi) memleketin evlatlarını doğradılar…

“Sensiz geçmiyor bu günler biliyor musun?

Yüreğine beni, beni soruyor musun?

Öyle yalnız, yalnız kaldım biliyor musun?

Türküler söyledim sana duyuyor musun?

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun

Bağlanmış elin ayağın kaçamıyorsun..”

Bu dizeler ayazlı bir Aralık ayında idam edilen Erdal Eren için yazılmıştı.

Erdal Eren 18 yaşını dolduramadığı dolasıyla cezai ehliyeti olmadığı için mahkeme kararı ile yaşı büyütülmüş ancak bu şekilde idam kararı infaz edilmişti.

Ölmeden önce yazdığı mektup yürek yakan içli bir ağıt gibidir.. Yazdıkları 17 yaşındaki bir gencin yüreğinden kopup gelen cesaretin zindan duvarlarına çarpa çarpa oluşturduğu beste gibidir.

“… moralim çok iyi ve ölümden korkmuyorum.

Böyle düşünmem, böyle davranmam halka olan inancımdan ileri gelmektedir. Ölümden korkmadığımı söylemem, yaşamak istemediğim, yaşamaktan bıktığım şeklinde anlaşılmamalı. Elbette hayatta olmayı ve mücadele etmeyi arzulardım…“

Anne, baba ve evlat arasındaki sevgi çok güçlüdür, kolay kolay kaybolmaz. Evlat acısının da sizin için ne derece etkili olacağını biliyorum. Ama ne kadar zor olsa da bu tür duygusal yönleri bir tarafa bırakmanızı istiyorum. Sizin binlerce evladınız var.”

Zavallı ve çaresiz biriymişim gibi ardımdan ağlamanız beni yaralar. Hepinize özgür ve mutlu bir yaşam diliyorum.“ Diyordu annesi Şadan Eren’e

Evet böyle diyordu Erdal Eren…

Ülkenin geleceğine kasteden karanlık ruhlar 2016 Temmuz’unda dirilmiş bu sefer kurgu bir darbeyle vatan evlatlarını tırpanlamaya girişmiştiler. Daha darbe (!) akşamı hiçbir tahkikat yapılmadan Hizmet hareketi suçlanmış ve aynı saatlerde yıllar öncesinden hazırlanan listeler üzerinden kitlesel kıyım başlatılmıştı.

Evet 15 Temmuz’da,

• 71 bin 274 kişi gözaltına alındı,
• 200 bin kamu görevlisi ihraç edildi,
• 60 bin 532 öğretmen, 4 bin 800 akademisyen görevden alındı,
• 62 gazete, 16 televizyon, 19 dergi ve 24 radyo kapatıldı,
• 156 gazeteci tutuklandı,
• 2 bin 500 gazeteci işsiç kaldı,
• 3 bin 640 Hakim savcı görevinden alındı,
• 691 şirket TMSF’ye devredildi.

Erdal Eren

İdam cezası kalktığı için 15 Temmuz kurgu darbesinden sonra idam cezası verilmedi ama on binlerce insan sosyal tenkile maruz kaldı. Birçok insan ülkesini terk etti… onlarca can göç yolunda Rablerine yürüdü…

Evet idam cezası yoktu ama cezaevlerinde gördükleri işkence olumsuz şartlardan dolayı vefat edenler oldu.

Gökhan Açıkkollu bu kahrolası darbenin kurbanlarından biriydi.

Gökhan Hoca hayatını talebelerine ilim, irfan öğretmeye adamış bir öğretmendi.

Kimin yaptığı belli olmayan ama ısrarla cemaat üzerine yıkılmaya çalışılan kahrolası darbe sonrası her şeyden habersiz gözaltına alındı. Şeker hastasıydı. Hapishanedeki insanlık dışı uygulamalara ve işkencelere ancak 13 gün dayanabildi. Sıcak bedeni darp izleriyle soğuk çıktı mahpushaneden.

Darbeci ilan edilmişti. Oysa sadece gözaltında idi. Sorgusu yapılmamış, fezlekesi yazılmamış, henüz yargılanmamış, mahkeme tarafından hükmü bile verilmemişti. Kendilerine sürekli öfke pom- palanan kalabalıkların darbeci ilan ettiği yüz binlerce masumdan biriydi.

Gökhan Açıkkollu

Gökhan Hoca hapishanede vefat etti. Bir kişilik hücrede beş kişi kalıyorlardı. Kalp krizi geçirdi. Sesini iki metre ötedeki polislere duyuramadı. Müdahale iş işten geçtikten sonra yapıldı. Ve Öğretmen Gökhan dünya zindanından cennet bostanlarına kanatlandı.

Devlet otopsi yapılmasına müsaade etmedi, zira bu durumda işkenceyle öldürüldüğü belgelenecekti. Maaşlı bir cami görevlisi -imam değil- cenaze namazını kıldırmadı veya kıldıramadı.

Hukuku katleden zavallılar Gökhan Hoca ve arkadaşlarını daha yargılamaları yapılmadan hain ilan etmiş; vefatından sonra ‘hainler mezarlığı’ fikrini ortaya atmışlardı.

Zindana işkence ile şehit edilmesinden sonra mahkeme Gökhan Hoca’nın suçsuz olduğuna hükmetmişti.

12 Eylül darbesinden ‘sonra bir sağdan bir soldan’ astık diyerek zulümlerini itiraf edenlerden sonra sahte darbeden nemalanan tiranlar bu sefer ülkenin iyi yetişmiş gençlerinin kanına girdiler. Her darbede on yıl geriye giden ülke bu sefer on yıl değil orta çağın karanlıklarına sürüklendi.

Yargı bağımsızlığını yitirip masumları doğrayan giyotine dönüştü, muhalif medya susturulurken havuz suyundan istifade eden yandaş medya Pravda’ya dönüşerek zulme ve ülkenin taş taş yıkılmasına katkıda bulundu…

Bir gün kurgu darbenin  gerçek faillerinin bulunup bağımsız mahkemelerde yargılanmaları Erdal Eren ve Gökhan Hocaların hesabının sorulması temenni ve dileklerimizle…

Yıllar oldu oralardan çıkamıyorsun | İSMET MACİT yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

15 Temmuz’un 5. yıldönümünde haber kanalından Beverley O’Connor’ın sorularını cevaplandıran TR724 yazarı ve program yapımcısı Abdülhamit Bilici, Türkiye tarihinde 5 başarılı veya başarısız darbenin yaşandığını, 15 Temmuz’un ise diğerlerine benzemediğini söyledi. Başarısız darbe girişiminin en çok Erdoğan’ın ve partisinin işine yaradığına dikkat çeken Bilici; “ O gece 5 bin hâkim ve savcı darbe ile alakaları olmadığı halde tasfiye edildiler. Ve 200 önemli medya kuruluşu susturuldu ve kapatıldı. 200 den fazla gazeteci hapse atıldı. Dolayısıyla bu şartlar altında 15 Temmuz olayının gerçeği ve iç yüzü anlaşılamaz ”dedi.

İşte Bilici’nin ABC News’un sorularını şöyle cevapladı:

Beş yıl öncesine yani bu darbenin gerçekleştiği ana baktığınızda sizi etkileyen nokta nedir?

Bir Türkiye vatandaşı ve özellikle bir gazeteci olarak demokrasiyi yok etmeye yönelik bir girişimi görmek korkutucu. O zamanda kınadım ve hala kınıyorum. Ama 25 yılı aşkın süreden beri gazetecilik yaptığım için Türk tarihinide gerçekleşen her beş darbeyi biliyorum. 15 Temmuz darbe girişimi, önceki darbelere benzemiyordu. Zamanlaması  farklıydı. Ve birkaç saat içinde başarısız oldu. Başarısız olacağının başka bir belirtisi zamanlamasıydı. Halkın uyanık olduğu bir zamanda yapılmasıydı. Türkiye’deki ve dünyadaki darbelerin, genellikle sabahın erken saatlerinde, insanlar yataktayken başlanılır. Bildiğiniz gibi darbeyi yapan generallerinin ilk yaptığı şey medyayı susturmaktır. Ama durum böyle olmadı. Yayınlar aynen devam etti. Dolayısıyla darbeyi düzenleyenler, başarılı bir darbe için hiçbir anlam ifade etmeyen İstanbul’daki köprünün bir tarafındaki trafiği engellemeye çalışıyordu. Yani darbenin gerçekliğine dair hala binlerce soru işareti var. Birçok kişi bunun planlı bir darbe olduğunu ve bunun sadece Erdoğan ve partisine fayda sağladığını düşünüyor.

Erdoğan suçu Gülen’in Hizmet Hareketine attı, sizin de bağlantılı olduğunuz bu suçlamalara ne diyorsunuz?

Başta da söylediğim gibi, böyle bir darbeye kim katıldıysa korkunç bir girişimde bulunmuştur. Darbeyi kınıyorum. Ancak şartlar o kadar kötüydü ki, 15 Temmuz’da yaşananların gerçeklerini halk olarak göremiyoruz. Çünkü o gece, darbe girişimiyle alakası olmayan 5 bin hakim ve savcı tutuklandı. 200  medya kuruluşu susturularak kapatıldı. 200’den fazla gazeteci tutuklandı. Yani bu şartlar altında 15 Temmuz’da asıl amacın ne olduğunu ve o gece neler yaşandığını nasıl görebilirsiniz? Ve bugün, beş yıl sonra, hala ne olduğuna dair net bir şey yok. Ama geriye dönüp baktığımda, Erdoğan’ın o geceki darbeyi Allah’ın bir hediyesi olarak tanımlamasıyla birlikte, o gece hakkında daha net bir şeyler görebiliyorum. Geriye dönüp baktığımda Erdoğan’ın o geceden faydalandığını görüyorum. Muhalefet partilerinin liderleri şimdi hapiste olduğuna göre muhalefet çöktü. Darbe girişimini nasıl tanımlıyorum biliyor musunuz? “Bu, yüzyılımızın en büyük komplosu” dedi. Ana muhalefet partisinin lideri de darbeyi kontrollü bir darbe olduğunu ve Erdoğan’ın bu durumdan haberdar olduğunu ama durdurmak için hiçbir şey yapmağı belirtti.

Gazeteniz kapatılmadan önce Erdoğan’ın bazı politikalarını destekliyordunuz. Sonra dediniz ki durum değişti, sizin endişe ettiğiniz korktuğunuz bu değişen durum nedir? Ve neden Erdoğan bu baskıyı yapmada ısrar etti?

Tahminim 2013 bunun için önemli bir yıldır. 2013 yazında Gezi protestosu adında genç protestocular tarafından İstanbul şehir merkezinde küçük yeşil alanı (gezi parkı) tahrip etmemesi ve yerine alışveriş merkezi yapılmaması için Erdoğan’ı protesto ettiler. Bence Türkiye dünyada demokraside parlayan bir yıldızdı o zaman. Erdoğan o protesto ve protestocuları dağıttı ve maalesef polis bir kaç protestocuyu katletti. Bizler ve tüm dünya Erdoğan desteklemenin şokunda ve utancındaydık adeta. İşte böylece bu olay, demokrasiden dikte rejime geçiş için önemli bir donum noktası oldu. İkincisi ise, aynı yılın sonunda ortaya çıkan rüşvet dosyaları ve yolsuzluklar oldu. Bakanları akrabaları ve aile fertleri çok derin rüşvet olaylarına karışmışlardı. Bu durumda Erdoğan’ın önünde iki seçenek vardı. Ya kurtulmak için demokrasiyi hukuku ve özgür medyayı yok edecekti veya iddialar karşısında mahkemenin karşısına çıkacaktı. Erdoğan ilk şıkkı seçti.

Her şeye rağmen, bir yazar olarak, bunların bir şekilde sona ereceğine dair herhangi bir ümidiniz var mı? Sonuçta ülkeyi otokratik bir şekilde yönetiyor?

Sizde iyi bilirsiniz ki eğer demokrasinin temeli yıkılarsa, tamir etmek ve geriye tekrar demokrasi getirmek kolay değil. Bugün basın yayın yüzde 95 Erdoğan’ın kontrolündedir. Hukuk sistemi onun kontrolündedir. Meclis 15 Temmuz’dan sonra önemini yitirdi. Bu şartlar altında Erdoğan’ın önemi ve popülaritesi artmaz çünkü mekanizma tamamen imha olmuş yıkılmıştır. Ve bunu tamir etmek artık çok zordur. Tabii ki bu tamamen umutsuzluk da değildir. 2019 da secim vardı yerel birçok belediye kaybettiler bunların içerisinde İstanbul ve Ankara da vardı, bu Türk milletinin demokrasi için çok istekli olduğunun işaretidir. Tabiki  yapabilirse. Dediğim gibi 2013’den beri şartlar kötüleştikçe kötüleşti. Ve maalesef üçüncü büyük muhalefet partisinin lideri hala hapistedir. Bu şartlarda demokrasiyi geri getirmenin ne kadar güç olduğunu siz de takdir etersiniz.

ABC News’ın sorularını cevaplayan Abdulhamit Bilici: 15 Temmuz, yüzyılımızın en büyük komplosu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Can Ataklı’nın konuşmasından bazı bölümler şöyle:

Cemaat’i kamudan atmak için 15 Temmuz planlandı

Cemaat mensuplarını kamudan atmak için fiili durum yarattılar. Darbe… Saray darbesi gibi bir numara yaparız dediler. Hulusi Akar ve Mit Müsteşarı’nın işlevi orada. Saatlerce toplantı yaptılar. Boğaz Köprüsü’ne adam göndermişsin yarısı öğrenci. TRT’ye göndermişsin. 7-8 noktaya. Bunları izleyenler sanıyor ki her yer böyle. Beni o gece ilk televizyonlardan aradılar. Darbe dediğin olay öncelikle devletin en tepesindeki 5-6 kişiyi alırsın. Nitekim gece yarısı CNN Türk’e bağlandı, halkı sokağa çağırdı. Ülkeyi yöneten adamın bir parça iz’an sahibi olması lazım. Böyle bir ortamda halkı sokağa çağırmak demek! Birşey olmayacağını biliyorsan çağırırsın ama…

Meclis’i kim bombaladı, belli değil

TBMM’deki bombalama hala muamma. Bombanın nereden geldiği bilinmiyor. Gece Erdoğan İstanbul’a indi… Zuhur etti daha doğrusu. Saat 22.30 darbe dedikleri zımbırtı başlamış. Bütün belediyelerin önlerinde harfiyat ve çöp kamyonları. Bütün belediyelere talimat gitmiş, kamyonları hazır tutun diye. CHP’li belediyelere de talimat gitti. Askeri tesislerin önü kapatıldı. 4 gün sonra OHAL ilanı. 150 bin Cemaat’çi kapının önüne konuluverdi. Şimdi bakın bakalım kime yaradı.

F.TÖ diye birşey yok arkadaşlar!

F.tö diye bir şey yok arkadaşlar. F.tö’yü bunlar uydurdular. (Cemaat) Terör örgütü falan değil, kendimizi de vatandaşı da kandırmayalım. Hala da bununla korkutuyorlar. ‘Aman f.tö’ vs. bizi korkutuyorlar. Yok öyle bir şey kardeşim.

5 yıldır konuşamadık!

Biz bunları 5 yıldır konuşamadık. Sindirdiler. Muhalefeti sindirdiler. CHP kalktı 15 Temmuz mitingine gitti ya! Böyle bir akılsızlık nasıl yapılır… ‘Efendim sonuna kadar darbedir, kanlı darbe fetö falan… ‘ Olum darbeyi… Neyse… Ben Peker’i bekledim. Ama belki o da bugünün geçmesini bekliyor. Esasında kayıp silahlar konusuyla konuya bir giriş yaptı. Silahlar dağıtıldı dedi. Sonrasında Uğur Dündar, 20 tugay dedi. O bilgiler var. Birileri bu silahları dağıttı. Türkiye’de bir iç çatışma çıkarsa diye… Sedat Peker, yurt dışından 3 tane tweet atsa… Gencecik askeri öğrencilerin boğazı kesildi. Kimdi onlar…”

Can Ataklı: Cemaat terör örgütü, 15 Temmuz da darbe değil yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Belgeselin amacı; mağduriyetten ve mazlumiyetten bir destan çıkarmak değil. Belgeselde yer alanlar da birer kahraman değiller. Sıradan, sizden, bizden, içimizden birileri. Hepimizin hikayesinden bir parça var anlattıklarında, hepimizin yolunun kesiştiği bir kavşak. Ya Meriç’te buluşuyor hikayelerimiz, ya içeride, ya dışarıda, ya da işsiz, aç-susuz kalıp aylarca, yıllarca güneş yüzü görmeden, şafağın sökmesini beklediğimiz kimsenin bilmediği adreslerde.
Bir soru ile başlıyor belgesel. ”Bir gecede her şeyini kaybedeceğini bilsen, yine de girer miydin o yola?” Göz doktoru olan Duygu Hanım, Afrika’daki fakir insanların göz ameliyatını yaparken yüzleşmiş o geceyle. Ve o karanlık geceden beş yıl sonra her şeyini kaybetmiş biri olarak söz alıyor. Ödediği bedelleri, yaşadığı özlemleri, kayıplarını ve ömrünün yarısında ayrılmak zorunda kaldığı vatanından geride kalanları anlatıyor.
Belgeselin bir başka hikayesi, Samanyolu Okulları’nda müdürlük yapan Halil Dinç beyin eşi öğretmen Nihayet Hanim’a ait. Meriç’ten geçerken geriye dönüp “Vatana yaslı bir bakışla” veda edişin hikayesi onunkisi.
Daha yeni evlenmişken aynı zamanda tutuklanıp hapse giren Said ile Cansu, bebekleriyle birlikte hapse atılan Birgul ile Bunyamin çifti, son olarak da son 5 yılın bir bölümünü gaybubette, sonrasını da ailesinden ayrı gurbette geçirmek zorunda kalan Bülent Bey’i tanıyoruz Geçtim Meriç’ten belgeselinde.
“40 Yıllık Hatırayı Silerek Geçtim Meriç’ten” belgeseli milyonlarca kişinin hayatını alt üst eden darbe girişiminin yıl dönümünde, 15 Temmuz’da ilk kez RAİNDROPS TV YouTube kanalında yayınlanacak. Premier saatiyle aynı anda canlı olarak da MC EU TV’den izlenebilecek.

Tarih: 15 Temmuz 2021
Kanal: Raindrops TV YouTube / MC EU TV
Yayın saatleri:
İSTANBUL: 21.00
ATİNA: 21.00
FRANKFURT: 20.00
NEWYORK: 2.00 PM
LONDON: 19.00
ŞİKAGO: 1.00 PM
LOS ANGELES: 11.00 AM
BİŞKEK: 18.00

Başladık | 40 yıllık bir hatırayı silerek “GEÇTİM MERİÇ’TEN” diyenler konuştu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Bu video 17/07/2016 tarihinde yayınlanan Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi’nin uluslararası basına vermiş olduğu 15 Temmuz ile alakalı basın toplantısından alınmıştır.Videonun orijinalini buradan izleyebilirsiniz: http://www.herkul.org/bamteli/darbeyi…

Hayatım boyunca hep darbelerin karşısında oldum (17.07.2016) | M.Fethullah Gülen Hocaefendi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

15 Temmuz’un tanığı komutanlar ilk kez açık kimlikleri ile bir belgesele konuştu. Gazeteci Bedrettin Uğur’un yönetmenliğini yaptığı ve sürgündeki onlarca gazetecinin emek verdiği

ORKOZ belgeseli 14 Temmuz Çarşamba TSİ 19:00’da BOLD’da.

Başladı | 15 Temmuz’un 5. yılında ORKOZ belgeseli yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

15 Temmuz’un tanığı komutanlar ilk kez açık kimlikleri ile bir belgesele konuştu. Gazeteci Bedrettin Uğur’un yönetmenliğini yaptığı ve sürgündeki onlarca gazetecinin emek verdiği

ORKOZ belgeseli 14 Temmuz Çarşamba TSİ 19:00’da BOLD’da.

15 Temmuz’un 5. yılında ORKOZ belgeseli yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.