Respect Graduate School bünyesinde faaliyet gösteren Respect Sanat Okulu, sanat üretimine yeni bir soluk getirmeye hazırlanıyor. Merhum Fethullah Gülen Hocaefendi’nin entelektüel, ahlâkî ve eğitsel mirasını genç nesillere aktarmayı hedefleyen yarışmanın ana teması “Benim Hocaefendim” olarak belirlendi.

Genç Yeteneklere 5 Bin Euro Ödül

Cep telefonu, tablet ve drone gibi mobil araçlarla çekilecek filmlerin kabul edildiği yarışma, iki ana kategoride düzenleniyor:

• Genç Yetenekler (16-29 Yaş): Bu kategoride birinciye 5 bin, ikinciye 3 bin, üçüncüye ise 2 bin euro ödül verilecek. Ayrıca en iyi film, en iyi yönetmen ve halk ödülü gibi kategorilerde de başarılar ödüllendirilecek.

• Genç Hissedenler (30 Yaş Üstü): Sinema meraklısı her yaştan katılımcıya açık olan bu kategoriyle üretim alanı herkes için genişletiliyor.

Yarışma Değil, Adeta Bir Sinema Akademisi

Yarışmanın en dikkat çekici yanı, kayıt olan her katılımcıya sunulan ücretsiz eğitim imkanı. MasterClass eğitimleri kapsamında; hikaye yazımı, senaryolaştırma, çekim teknikleri, kurgu, montaj ve yapay zeka (AI) kullanımı gibi geniş bir yelpazede dersler veriliyor.

Eğitim koordinatörü gazeteci yazar Nedim Hazar, programın kompakt bir sinema akademisi niteliğinde olduğunu belirterek; “Yarışmaya katılmasanız bile bu kurslar için kayıt olmalısınız. Modern çağda derdinizi kısa ve etkili anlatmak zorundasınız. Bu kadar kapsamlı bir eğitimi başka bir yerde bir arada bulmak imkansız,” diyerek gençleri davet etti.

“Amacımız Sanatsal Üretimi Desteklemek”

Respect Sanat Okulu Koordinatörü Esra Yıldız, projenin uzun soluklu bir yolculuğun ilk adımı olduğunu vurguladı:

“Bizim için önemli olan, insanların sadece sanatın izleyicisi değil aynı zamanda üreticisi olabilmesi. Gelecek kuşaklarda anlatının gücü çok daha kritik bir yere sahip olacak. Gençlerin bu eserlerle uluslararası film festivallerine de katılmalarını arzuluyoruz.”

Yarışma koordinatörlerinden sinema yapımcısı ve yazar Ali Tokul ise, Fethullah Gülen’in sanat ve sinemayı her zaman teşvik ettiğini hatırlatarak; “Hocaefendi’nin dünya barışı, eğitim ve diyalog gibi temel değerlerini gençlerin gözüyle, onların estetik anlayışıyla yeniden anlatmalarını istiyoruz,” dedi.

Başvuru ve Takvim

Nisan ayında tamamlanan MasterClass eğitimlerinin kayıtlarına, yarışmaya yeni kayıt olanlar da ulaşabiliyor. Eğitim arşivi, son başvuru tarihine kadar erişime açık kalacak.

• Son Başvuru Tarihi: 1 Temmuz 2026

• Ödül Töreni: 17 Ekim 2026

• Başvuru Adresi: www.respectsanat.com/kfy

Katılmak isteyenlerin, yarışma şartnamesini web sitesi üzerinden dikkatle inceleyerek başvurularını tamamlamaları bekleniyor.

Respect Sanat Okulu’ndan Dev Fırsat: Hem Kısa Film Çekmeyi Öğrenin Hem Yarışın! yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ

“Ey insanlar! Biz sizi bir erkekle bir kadından yarattık.  Birbirinizi tanıyıp sahip çıkmanız için milletlere, sülâlelere ayırdık. Şunu unutmayın ki Allah’ın nazarında en değerli, en üstün olanınız, takvâda (Allah’ı sayıp haramlardan sakınmada) en ileri olandır. Muhakkak ki Allah herşeyi mükemmelen bilir, her şeyden hakkıyla haberdardır.” (Hucurat Suresi;13)

Muhterem Müslümanlar! Hutbemiz, “Birlikte Yaşama Kültürü ve Sorumluluklarımız” hakkındadır.

Bugün insanlık sahip olduğu teknoloji, iletişim ve ekonomi sayesinde, hiç olmadığı kadar birbiriyle bağlantılı, Farklı Dinler, Kültürler ve Fikirler sürekli temas hâlindedirler. Bu durum bir yandan zenginlik ve çeşitlilik olurken, diğer yandan birlikte yaşama becerisini zorlayan bir engel olabiliyor.

Savaşlar, ekonomik eşitsizlikler ve iklim değişikliği nedeniyle, göç hareketleri artıyor.Göç edenler için uyum ve kimlik mücadelesi, ev sahibi toplumlar için ise entegrasyon ve kabul sorunu oluşturuyor.

Ekonomik belirsizlikler, güvenlik kaygıları ve hızlı değişim, bazı toplumlarda içe kapanma refleksini güçlendiriyor. Bu da milliyetçi ve yer-yer ırkçı söylemlerin artmasına neden oluyor. Ayrıca insanlar tanımadıkları gruplara karşı kolayca önyargı geliştirebiliyor.

Bu ve benzeri durumlara karşı, hepimiz önyargıları aşan bir diyalog, empati ve birlikte yaşama becerileri geliştirmek zorundayız.

Kültürümüzde birlikte yaşamayı ifade eden en güçlü iki kavramdan biri “kardeşlik” diğeri de “komşuluktur”. Kardeşlik; sözlükte aynı anne babadan doğanlar için kullanılır. Ancak İslamî manada kardeşlik, aynı inancı paylaşan müminler arasında kurulan ilahi bir bağdır.Bu bağ; soy, ırk ve menfaat bağlarından daha kuvvetlidir. Çünkü onlar geçicidir; iman bağı ise kalıcıdır ve Allah’a dayanır.

Kur’ân’ı Kerim’de:

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

“Müminler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah’a karşı gelmekten sakının ki merhamete eresiniz.” Buyruluyor. (Hucurât Suresi, 10)

Peygamber Efendimiz (s.a.s): “Müslüman, Müslümanın kardeşidir.” buyurarak bu hakikati açıkça ifade etmiştir. (Buhârî, Mezâlim 3; Müslim, Birr 58.)  Bu kardeşliği ayakta tutan en temel unsur, sevgidir. Sevgi; kalpleri birleştirir, merhameti doğurur ve dayanışmayı güçlendirir. Sevgi varsa; müminler birbirine sahip çıkar, hastayı ziyaret eder, darda olanın yardımına koşar, kusurları örtmeye çalışırlar.

Efendimiz (s.a.s) bu durumu şöyle anlatır: “Müminler birbirlerini sevmede ve merhamette bir beden gibidir. O bedenin bir organı rahatsız olursa diğer organlar da bundan etkilenir.”(Buharî, Edeb 27; Müslim, Birr 66)

Kur’an-ı Kerim’de ise kalplerin Allah tarafından birleştirildiği şöyle ifade edilir:

وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

“Yeryüzündeki her şeyi harcasaydın, onların kalplerini birleştiremezdin; fakat Allah onları birleştirdi.” (Enfâl, 63). Demek ki kardeşlik; sadece sözle değil, fiilî dua, sevgi ve merhametle inşa edilir. Gıybet, suizan, kırgınlık ve ilgisizlik ise bu bağı zayıflatır. Her bir insan farklı yaratılmıştır. Mizaçlarımız, kültürlerimiz ve imtihanlarımız farklı olabilir. Ancak hedef birdir,  Oda Allah’ın rızasıdır. Bu sebeple mümin, farklılıkları problem olarak değil, imtihan olarak görür ve ittifak yollarını arar.

Aziz Müminler! Birlikte yaşama kültürünün bir de dışa bakan yönü vardır. Bu da başta komşuluk olmak üzere diyalog ve entegrasyondur. İslam, komşuluk hukukuna büyük önem vermiştir. Rabbimiz şöyle buyurur:

وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا

Yalnız Allah’a ibadet edip O’na hiçbir şeyi şerik yapmayın. Anneye, babaya, akrabalara, Yetimlere, fakirlere, yakın komşulara, uzak komşulara, Yol arkadaşına, garip ve yolculara, Ellerinizin altındakilere (köle, cariye, hizmetçi ve işçilere) de güzel muamele edin. Bilin ki Allah kendini beğenen ve övünüp duran kimseleri sevmez. Nisa;36.

Peygamber Efendimiz (s.a.s):

 مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ  “Cibril bana komşu hakkında öylesine ısrarlı tavsiyede bulundu ki, neredeyse komşuyu komşuya mirasçı kılacak zannettim.”(Buhari, Edeb, 28; Müslim, Birr ve Sıla, 42) buyurmuştur.

Yine Efendimiz şöyle ikaz eder: “Komşusu kendisinden emin olmayan kimse iman etmiş olmaz.” Buhârî, Edeb 29; Müslim, Îmân 73. Ayrıca bk. Tirmizî, Kıyâmet 60 Komşuluk; sadece kapı komşusu değildir. Bugün içinde yaşadığımız dünyada, bütün insanlık geniş anlamda komşumuzdur.

Bu sebeple mümin;

• Komşusuna zarar vermez,
• İhtiyacını gözetir,
• Yardım elini uzatır,
• Güven veren bir insan olur.

Değerli Mü´minler! İslam’a göre her insan Allah’ın yarattığı değerli bir varlıktır. Bu yüzden insanlara yaklaşımımızda temel prensip; saygı ve evrensel insanî değerlerde buluşmaolmalıdır. Yüce Rabbimiz şöyle buyurur:    … قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ

“De ki: Ey Ehl-i kitap! Sizinle bizim aramızda ortak olan bir söze gelin…” (Âl-i İmrân, 64) Demek ki farklı inanç ve kültürlerle ilişkilerimizde esas olan; ortak noktalar üzerinden köprüler kurmaktır. Bulunduğumuz toplumda aktif bir birey olmak da önemli bir sorumluluktur. Mümin; yaşadığı toplumdan kopuk değil, onun güven veren bir parçasıdır. İnsanlar onu gördüğünde huzur bulmalı ve “Bunlarla beraber yaşanır” diyebilmelidir.

Birlikte yaşama iradesinde sözden daha etkili ve daha kalıcı olan ise, hal dili ve güzel temsildir. İnsanlar bizim davranışlarımıza bakarak dinimizi ve değerlerimizi tanır. Bu sebeple üslubumuza dikkat etmeli, kırıcı değil yapıcı olmalı, insanları uzaklaştırmak yerine yakınlaştırmalıyız.

Sonuç olarak;

Birlikte yaşama kültürü;

• İçte kardeşlik, sevgi ve merhamet,
• Dışta ise diyalog, uyum ve güzel komşuluk ile mümkündür.

Bu değerleri hayatımıza taşıdığımızda, toplumda güven inşa eder, gönüller kazanır ve Allah’ın rızasına yaklaşırız.

Rabbimizden niyazımız; bizleri birbirini seven, birbirine merhamet eden ve yaşadığı topluma faydalı olan kullarından eylesin.  Âmin!

Cuma Hutbesi | Birlikte Yaşama Kültürü ve Sorumluluklarımız    WORD

Cuma Hutbesi | Birlikte Yaşama Kültürü ve Sorumluluklarımız.    PDF

Cuma Hutbesi | Birlikte Yaşama Kültürü ve Sorumluluklarımız yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yasalar Yetersiz, Toplum Kapsayıcı Olmalı

İsviçre Federal Hükümeti (Bundesrat), BM Engelli Hakları Sözleşmesi’ne uyum kapsamında yeni bir yasa paketini gündeme taşısa da, sivil toplum örgütleri ve engelli hakları savunucuları bu adımları yetersiz buluyor. Ülkede başlatılan geniş kapsamlı kampanya çerçevesinde 100 bin imza toplanarak parlamentoya sunuldu. Helvetiaplatz’da düzenlenen eylemlerde ise “kapsayıcı toplum” çağrıları yinelendi.

Bir Babanın Mücadelesi ve “Hand in Hand” Platformu

Bu hak arayışına bisikletiyle destek veren matematik öğretmeni Muzaffer Şana’nın hikayesi ise oldukça duygusal. 15 Temmuz sonrası Türkiye’de yaşanan hukuksuz süreçler nedeniyle fiziksel engelli kızı Nezaket Pınar ve ailesiyle birlikte Türkiye’yi terk etmek zorunda kalan Şana, 4,5 yıldır İsviçre’de mülteci olarak yaşıyor.

Türkiye’de cezaevindeyken kızı Pınar’ın yaşadığı mağduriyetleri ve göç yolundaki zorlukları unutmayan Şana, bugün 15 yaşında olan kızıyla birlikte engelli hakları mücadelesinin en ön saflarında yer alıyor. İsviçre’de kurulan ve göçmen ailelerin dayanışma adresi olan “Hand in Hand” platformu çatısı altında çalışmalarını sürdüren Şana, toplumsal farkındalığın rampalardan daha önemli olduğunu vurguluyor.

“Engelli İnsan Yok, Engellenen İnsan Var”

Sırtında taşıdığı karton sandalye ile engelli bireylerin günlük hayatta karşılaştığı fiziksel ve duygusal yükü hissettirmeyi amaçlayan Şana, eyleminin gerekçesini şu sözlerle ifade etti:

“Engelli insanlar yok, engellenen insanlar var. Mesele sadece rampalar değil, bakış açısı. Parkta neden her çocuk oynayamıyor? Oynamak her çocuğun hakkı değil mi? Attığım adım küçük olabilir ama büyük bir farkındalığın başlangıcı olabilir. Birlikte yürürsek sesimiz daha gür çıkar.”

En Büyük Engel: Toplumsal Önyargılar

İsviçre’nin 2014 yılında onayladığı Birleşmiş Milletler Engelli Kişilerin Hakları Sözleşmesi (BM EHS), kağıt üzerinde güçlü haklar tanısa da uygulamada hala ciddi boşluklar bulunuyor. Fiziksel engellerin (asansör, rampa eksikliği vb.) yanı sıra, engelli çocukları kamusal hayattan dışlayan en büyük etkenin toplumsal önyargılar ve “görünmezlik” olduğu belirtiliyor.

Muzaffer Şana ve destekçileri, çocuk olmanın ve oyun oynamanın hiçbir koşula bağlı olmaması gerektiğini hatırlatarak, tüm kalpleri bu empati yolculuğuna davet ediyor.

İsviçre’de Anlamlı Eylem: Engelli Çocuklar İçin 44 Kilometre Sırtında “Tekerlekli Sandalye” Taşıdı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

American Red Cross (Amerikan Kızılayı) tarafından kış koşulları ve azalan stoklar nedeniyle yapılan “şiddetli kan kıtlığı” çağrısı üzerine harekete geçen gönüllüler, “America-250“ vizyonu kapsamında onlarca eyalette eş zamanlı bağış kampanyaları başlattı. Üretilemeyen tek tedavi aracı olan kan için düzenlenen bu seferberlik, yerel sağlık kuruluşlarıyla iş birliği içinde yürütülüyor.

Eyaletlerden Yükselen Dayanışma Dalgaları

Kritik kan ihtiyacını karşılamak amacıyla Florida’dan Teksas’a, New Jersey’den Şikago’ya kadar geniş bir coğrafyada şu faaliyetler gerçekleştirildi:

• Florida: Embrace Relief ve Coral Springs Foundation, OneBlood ekiplerinin öncülüğünde büyük bir etkinlik düzenledi. Bağışçılara teşekkür mahiyetinde sunulan geleneksel Türk döneri ikramı, organizasyonu bir dayanışma şenliğine dönüştürdü.

• Teksas: Houston Raindrop Vakfı ev sahipliğinde, Gulf Coast Blood iş birliğiyle düzenlenen etkinlikte gönüllüler, bölgedeki kan stoklarına kritik bir destek sağladı.

• New Jersey: Eyaletin kuzey ve güneyinde iyilik seferberliği hız kazandı. Güney Jersey’de Insight Foundation geniş katılımlı bir program sunarken; Kuzey Jersey’de American Red Cross ve Turkish Cultural Center (TCC) ortaklığında yılın ilk iki kampanyası başarıyla tamamlandı. Üçüncü organizasyon için hazırlıklar sürüyor.

• Şikago: Ortabatı bölgesinde de Hizmet gönüllüleri, Ocak 2026 acil durum ilanının ardından bölge hastanelerinin stoklarına adeta “can suyu” oldu.

Hedef: Kalıcı Bir İyilik Geleneği

Amerika Birleşik Devletleri’nin 250. kuruluş yıl dönümü (America-250) hedefleriyle paralel olarak yürütülen bu çalışmalar, tek seferlik bir yardım faaliyeti olmanın ötesine geçmeyi hedefliyor.

Embrace Relief ve yerel vakıfların koordinasyonunda yürütülen bu kampanyaların, gelecek yıllarda da düzenli ve kalıcı bir toplumsal hizmet geleneği olarak yeni şehirleri de kapsayacak şekilde genişletilmesi planlanıyor.

Ocak 2026 çağrısına verilen bu güçlü yanıt; zamanını, şefkatini ve kanını paylaşan gönüllüler sayesinde toplumda büyük bir farkındalık oluşturmaya devam ediyor. Organizatörler, bu hayati zincirin bir parçası olan tüm destekçilere ve bağışçılara teşekkürlerini iletti.

ABD’deki Kan Krizine ‘Hizmet’ Eli: Ocak 2026 Acil Durum Çağrısına Büyük Destek yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Çağlayan Dergisi tarafından düzenlenen “Sessiz Çığlık: Bağımlılıklarla Mücadele” sempozyumu, New Jersey’deki Wayne Township Community Center’da gerçekleştirildi. Salonun kapasitesini zorlayan yoğun bir ilgiyle karşılanan sempozyumun birinci oturumu, bağımlılık meselesini tıbbi, sosyolojik ve varoluşsal boyutlarıyla masaya yatırdı.

Moderatörlüğünü retorik ve iletişim tasarımı uzmanı Dr. Hasan Ahmet Gökçe’nin üstlendiği oturumda, bağımlılığın sadece bir sağlık sorunu değil, modern insanın anlam arayışında düştüğü bir “fenomenolojik tuzak” olduğu vurgulandı.

“Bağımlılık, Modern İnsanın Ontolojik Sürgünüdür”

Oturumun açılışında katılımcılara hitap eden Nevbahar Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Dr. Hasan Ahmet Gökçe, bağımlılığı bireyin dünyayla kurduğu iletişim kodlarının dejenere olması şeklinde tanımladı. Çeyrek asırlık akademik kariyerini “bir mesajın gücü ve uyandırdığı yankı” sorusuna adadığını belirten Gökçe, bağımlılığı “yankısı en derin, frekansı ise en düşük trajik bir mesaj” olarak nitelendirdi. Gökçe, bu sessiz çığlığı duymanın sadece bir empati meselesi değil, kolektif bilincin etik bir yükümlülüğü olduğunun altını çizerek oturumu başlattı.

Bilimsel Temelden Genetik Mirasa: Prof. Dr. İrfan Yılmaz’ın Sarsıcı Analizleri

Sempozyumun bilimsel zeminini, 40 yıllık akademik birikimiyle Çağlayan Dergisi Genel Yayın Yönetmeni Prof. Dr. İrfan Yılmaz inşa etti. Yılmaz, bağımlılığın sadece sosyal bir tercih değil, beyin dokusunu fiziksel olarak küçülten biyolojik bir yıkım olduğunu kanıtlarıyla ortaya koydu. Alkol bağımlılığının sperm yoluyla bebeğe nakledilmesinden fötal alkol sendromuna kadar, babanın bağımlılıktaki kritik rolüne dikkat çeken Yılmaz, bu durumun nesiller arası bir biyolojik aktarıma dönüştüğü uyarısında bulundu.

Pornografik bağımlılıkların beyin yapısında yol açtığı tahribatı ve dijital dünyadan (cep telefonu uyarıcıları gibi) gelen sürekli stimülasyonun kognitif sistemi nasıl felç ettiğini analiz eden Yılmaz, konferans salonunun ısıtma sistemlerinden sosyal hayata kadar her alanda bağımlılığın bozucu etkilerini örnekledi. “Bugün her şeyin ters gittiği” tespitiyle modern yaşamın çıkmazlarına değinen Yılmaz, dinin koruyucu ve rehabilite edici ikliminin bu küresel krizle mücadelede sahip olduğu vazgeçilmez role vurgu yaparak, akademik perspektifi manevi bir koruma kalkanıyla taçlandırdı.

“Bağımlılık Sebep Değil, Bir Sonuçtur”

Bir diğer kritik perspektifini, bağımlılık olgusunu bir “insan hikâyesi” ve “toplumsal yansıma” olarak ele alan Nevbahar Dergisi Dosya Editörü ve Duygu Koçu Elif Nesibe Temiz sundu. Uzun yıllara dayanan gazetecilik ve dergicilik tecrübesiyle konunun “nedensellik haritasını” çıkaran Temiz; “Bağımlılık bir sebep değil, aslında bir sonuçtur.” tespitiyle oturumun en can alıcı paradigmalarından birini kurguladı. İçimizdeki anlam boşluğunu doldurma telaşının ve sınırsız istekler ile sınırlı ihtiyaçlar arasındaki çatışmanın insanı bu tuzağa nasıl açık hale getirdiğini sistematik bir çerçevede anlatan Temiz, özellikle ilişki bağımlılığını “O olmazsa ölürüm!” dramı üzerinden analiz etti. İstismar ve acıların bağımlılık riskini nasıl beslediğine dikkat çeken Temiz, “bir kereden bir şey olmaz” yanılgısına karşı kognitif bir uyarıda bulunarak, bireysel farkındalığın ve doğru arkadaş çevresinin koruyucu gücüne vurgu yaptı.

Varoluşsal Bunalım ve Anlam Arayışı

Dr. Adem Akıncı, bağımlılığı modern insanın ruhsal açlığını baskılama aracı olarak ele aldı. Teknolojik gelişmelere rağmen insanın hiç olmadığı kadar yalnız ve tedirgin olduğunu belirten Akıncı, bağımlılıkla mücadelenin gücünün “Neden yaşamalıyım?” sorusuna verilen cevabın derinliğiyle ölçüldüğünü ifade etti.

Haz Kıskacında Tükenen Mutluluk

Oturumun son konuşmacısı olan kalp cerrahı Prof. Dr. Mehmet Ateş, haz ve mutluluk arasındaki o kritik dikotomiyi masaya yatırdı. Bağımlılığa zemin hazırlayan “hedonik döngünün” anatomisini çıkaran Ateş, anlık haz arayışlarının hakiki mutluluğu nasıl tükettiğini felsefi ve tıbbi bir perspektifle sundu.

Wayne Township Community Center’ı dolduran yüzlerce katılımcının yoğun ilgisi ve sorularıyla zenginleşen birinci oturum, Dr. Hasan Ahmet Gökçe’nin tematik kapanış konuşmasıyla sona erdi. “Sessiz Çığlık” temasına vurgu yapan Gökçe, bağımlılığın görünmez yüzünü aydınlatmanın toplumsal bir ödev olduğunu belirterek mikrofonu ikinci oturumun moderatörü Dr. Mehmet Tuna’ya devretti. Sempozyum, öğleden sonra gerçekleştirilen ve dijital bağımlılıklardan diaspora ailelerindeki risk faktörlerine kadar geniş bir perspektifin sunulduğu ikinci oturumla devam etti.

Bağımlılığın Ontolojik Sürgününe “Sessiz” Bir Başkaldırı: Çağlayan Sempozyumu’na Yoğun İlgi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Genç Adam’ın Sedasıyla Başlayan Yolculuk

Program, aksiyon ve idealizmin sembolü olan “Genç Adam” şiiri ve ruhları şahlandıran “Namın Duyulsun” eseriyle heyecan dolu bir başlangıç yaptı. Birmingham ve Londra’daki salonları hınca hınç dolduran katılımcılar, programın ilk dakikalarından itibaren yüksek bir manevi atmosfere dahil oldu.

Eşrefpaşa’nın Mertliğinden Asr-ı Saadet’in Sabrına

Gecenin en dikkat çekici bölümlerini ise tarihin farklı dönemleri arasında köprü kuran tiyatro performansları oluşturdu.
İzmir’in o meşhur Eşrefpaşa semtinde, kabadayılıktan gönül erliğine uzanan o samimi dönüşümün anlatıldığı kahvehane skeci izleyicileri hem gülümsetti hem de düşündürdü.
“Sabır – Asr-ı Saadet” başlıklı piyeste, Mekke müşriklerinin Müslümanlara uyguladığı Şi’b-i Ebî Tâlib boykotu ile bugünün mağduriyetleri arasındaki sarsıcı benzerlikler sahnelendi.
“Musibetler Çağı” ve KHK mağdurlarını konu alan “Umut” skeci ise güncel dramları ve bu dramlar karşısındaki dik duruşu sanatın diliyle meydanlara taşıdı.

Müzikal Şölen: Hicran ve Ümit’den Yeni Bir Dünya’ya

Müzikal bölümde sahne alan sanatçılar, performanslarıyla geceye damga vurdu. Genç sanatçıların uyarladığı “Uyan Ey Gözlerim” izleyicileri içsel bir yolculuğa çıkardı. Program boyunca solo ve koro olarak seslendirilen “Meselem”, “Şevk Yolu” ve “Hicran ve Ümit” gibi eserler, salondaki coşkuyu zirveye taşıdı.

Müzikal bölümde sahne alan sanatçılar ise performanslarıyla geceye damga vurdu. Cem Karaca anısına seslendirilen “Oh Be” ve “Resimdeki Gözyaşları” eserleri, salonda nostaljik ve güçlü bir atmosfer oluşturdu. Halk müziğinden “Yekte” ile başlayan potpori, Anadolu’nun zengin ezgilerini sahneye taşırken; ska tarzında yorumlanan “Sen Bak İşine” şarkısı geceye enerjik ve farklı bir renk kattı.

Müslüm Gürses’in unutulmaz eseri “Biz Babadan Böyle Gördük” güçlü yorumuyla büyük alkış alırken, sanat müziği potporisi ise klasik Türk müziğinin zarafetini programa taşıdı. “Uyan Ey Gözlerim” ile başlayan ilahi potporisine iki küçük semazenin eşlik etmesi, geceye ayrı bir manevi derinlik kattı. “Şevk Yolu” ve “Hicran ve Ümit” gibi eserler de salondaki coşkuyu zirveye taşıdı.

Programın önemli anlarından biri ise ev sahibi ülke öğrencilerinden yetenekli bir kız öğrencinin arp performansı oldu. Genç sanatçının icrası, salondaki misafirlerin gönüllerini mest etti.

“Uzayan Bir Şafak” ve Kutlu Final

Gecenin manevi mühürlerinden biri de Fethullah Gülen Hocaefendi’nin “Uzayan Bir Şafak Sonrası” şiirinin seslendirilmesi oldu. Çekilen her türlü çilenin ardından gelecek olan aydınlık günlerin müjdelendiği bu anlarda duygusal anlar yaşandı.
Program, artık bir gelenek haline gelen ve yeni bir dünyanın inşasına olan inancı haykıran “Yeni Bir Dünya” şarkısıyla, tüm salonun eşliğiyle son buldu. Bu görkemli finalle birlikte Mefkûre Yolcuları, Hollanda ile başlayan Avrupa turnesini İngiltere’nin kalbinde büyük bir başarıyla tamamlamış oldu.

Avrupa Turnesinde Muhteşem Final: Mefkûre Yolcuları İngiltere’de Gönülleri Fethetti yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Konferansın açılışında Ercan Karakoyun ve İrfan Kumru, barışın eğitim yoluyla inşa edilmesi gerektiğine dikkat çekerek, okulların bu süreçte merkezi bir rol üstlendiğini vurguladı.

Barış: Süreç, Sorumluluk ve Çatışma Yönetimi
Akademik oturumlarda barışın çok boyutlu yapısı ele alındı. Prof. Dr. Uli Jäger, barışı dinamik bir süreç olarak tanımlarken; empati ve belirsizlikle başa çıkabilme becerisinin önemine değindi. Prof. Dr. Meron Mendel, “seçici empati” kavramı üzerinden, farklı tarafların acılarını birlikte görebilmenin barış için kritik olduğunu ifade etti. Prof. Dr. Elisabeth Naurath, dinler arası eğitimin demokratik bilinçle ilişkisini vurgularken, Prof. Dr. Christoph Weller çatışmaların yapıcı şekilde yönetilmesinin toplumsal barış için belirleyici olduğunu belirtti. Prof. Dr. Norbert Frieters-Reermann ise barış eğitiminin bilişsel olduğu kadar duygusal boyutuna da dikkat çekti.

Eğitim Pratiğinden Bulgular
Sahadan gelen katkılarda, eğitim kurumlarının karşı karşıya olduğu güncel zorluklar ele alındı. Dr. Samet Er, gençler arasında artan radikalleşme eğilimlerine ve dijital medyanın etkilerine dikkat çekti. Mustafa Üyrüs, sosyal eşitsizlikler ve artan çeşitliliğin eğitim üzerindeki etkilerini değerlendirdi. Bünyamin Baykuş ise çok kültürlü okul ortamlarında yürütülen uygulamalardan örnekler sundu.

Konferansın ikinci gününde gerçekleştirilen atölye çalışmaları, barış eğitiminin pratikte nasıl uygulanabileceğine odaklandı. Katılımcılar, farklı başlıklarda deneyim paylaşımında bulunarak somut öneriler geliştirdi.

Konferansın genel değerlendirmesinde öne çıkan ortak görüş, barışın yalnızca teorik bir kavram olmadığı; eğitim, diyalog ve karşılaşma yoluyla sürekli olarak inşa edilmesi gereken bir süreç olduğuydu. Berlin’de gerçekleştirilen bu buluşma, eğitim alanında barış odaklı yaklaşımların geliştirilmesi açısından önemli bir katkı sundu.

Barışın İnşası Sınıfta Başlar: Berlin’de Güçlü Bir Mesaj Yükseldi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

 اِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْاَبْتَرُ . فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ . إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ

“Biz gerçekten sana verdik kevser! Sen de Rabbin için namaz kıl ve kurban kesiver! Doğrusu, seni kötüleyendir ebter! (Kevser Suresi; 1-3)

Hutbemiz, “Allah’a ve İnsanlara Yaklaşmaya Vesile Olan Kurban İbadeti” hakkındadır.

Kurban; Sözlükte “yaklaşmak veya Allah’a yakınlık sağlamaya vesile olan şey” demektir. İslâmî terminolo-jide: “ibadet niyetiyle, belli bir zamanda, belirli şartları taşıyan hayvanı usulünce kesmek” demektir.

Kurban kesmek, Kitap, Sünnet ve icmâ-ı ümmet ile sabittir. İlk kurban ibadeti, Hz. Adem’le (a.s.) başlamıştır. Hz. Âdem’in iki oğlundan birinin, sahip olduğu imkânların en değerlisinden kestiği kurbanın, Allah tarafından kabul edildiğini, diğerinin ise servetindeki en değersiz şeyi kurban etmesinden dolayı, Hak katında kabul görmeyip reddedildiğini, Kur’an Maide Suresinin 27. Ayetinde bize bildirmektedir.

Kurban, Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in büyük imtihanı başarıyla geçmeleri sonunda, Cenab-ı Hakkın lütfuyla bugünkü formata dönüşmüştür.

Peygamber Efendimiz (s.a.s), hicretten itibaren on yıla yakın bir süre hep kurban kesmiş,hiç terk etmemiş ve ümmetinden de kesmelerini istemiş ve şunları ifade buyurmuşlardır: “Hâli-vakti yerinde olduğu halde (dinî ölçüye göre zengin sayıldığı halde), kurban kesmeyen kişi bizim musallâmıza (namazgâhımıza) yaklaşmasın.”. (Tirmizi Edahi, 11) “İnsanoğlu Allah nezdinde, kurban gününde kurban kesmekten daha sevimli bir iş işlememiştir.”. (Tirmizi, Edahi 1)

“Hayvanın iyi ve güzelini kurbanlık olarak seçin, çünkü o sırat köprüsünde size bineklik yapacaktır.” (Münavî, Feyzu’l-Kadir, 1/496.)

“Ey insanlar, her sene her ev halkına -imkan varsa- kurban kesmek vâciptir” gibi ifadelerle de bu gereklilik önemle vurgulan-mıştır. (İbn Mâce, “Eḍâḥî”, 2; Tirmizî, “Eḍâḥî”, 18)

Allah Resulü (s.a.s); Kurban Bayramı günü Hz. Âişe için bir sığır kurban etti.” (Cem’ül Fevaid/ Kurban /H. No: 3834)

Veda Haccında ise 100 deve kurban etmiş, bunlardan bazılarını ümmetinden kurban kesemeyenler adına kesmiştir. (Taberanî, Mucemu’l-Kebir, 3/182)

Ayetlerden ve hadislerden çıkardıkları delillerle hareket eden fakihler, gerekli şartları taşıyanların Kurban Bayramı’nda kurban kesmelerini vâcip görürler.

Ebû Hanîfe ye göre; kurban vaciptir. Hanefilerde, hüküm açısından uygulamada vaciple farz arasında fark yoktur. Yani farz gibi uygulanması gerekir. Terk eden haram işlemiş olur ahirette cezası vardır.

İmam Şafiî’ye göre; kurban müekked sünnettir. Yani bir nevi vucubiyet ifade etmektedir. Netice itibari ile iki büyük mezhep imamı da aynı hükmü veriyorlar.

Vefat eden bir insanın ardından onun adına sadaka verildiği, hac yapıldığı gibi, sevabını o kimseye bağışlamak üzere kurban da kesilebilir.

“Hz. Ali (r.a.), birisi Peygamber Efendimiz için olmak üzere iki tane koç keserdi. Kendisine bunun sebebi sorulduğunda; “Allah Resulü bana yaşadığım müddetçe kendisine kurban kesmemi vasiyet etti.” asla bunu terk etmem!” demiştir. (Ebu Davud, Edahî, 1)

Peygamber Efendimizin, Hz. Ali’ye kendisi için kurban kesmesini vasiyet etmesi, O’nun adına kurban kesilmesini sevdiğine delalet eder. Bu itibarla imkânı olanların sevgili peygamberimiz için kurban kesmesi çok yerinde bir davranıştır. (Tehanevî, İ’laüs’Sünen)

Kurban, geçmişte ve hal-i hazırda verilen nimetlere şükür, gönülleri kazanmaya ve dolayısıyla da rıza-i ilahiye bir vesile, fert, aile, ülke, millet ve bütün insanlık bağlamında başımıza gelmesi muhtemel belalara karşı da sigorta ve paratoner hükmündedir.

Dünyanın farklı yerlerindeki savaş ve terör havasının hasıl ettiği endişeleri de düşünerek, kurban mevsimini çok iyi değerlendirmeliyiz. Kesilen kurbanlar yeryüzünün dört bir yanında akıtılan kanları durduracak bir paratoner olarak da görülebilir, Hak katında böyle bir vesile sayılabilir ve Cenâb-ı Hakk’ın rahmetinden bu da beklenebilir. “Yapılan hizmetler ve Kurban faaliyetlerinin hepsi, Cenâb-ı Hak’ın rahmet ve inayet kapısının tokmağına dokunmadır. O (c.c.) dualara ne zaman icabet edeceğini ancak kendi bilir. Kurban Bayramı bir taraftan muhtaçlara yardım açısından çok iyi değerlendirilmeli, diğer yandan da o mübarek ve önemli ibadet herkese sevdirilmeli, herkes ona özendirilmelidir…

Yaşadığımız süreçte Cenab-ı Hakk bir sekine ve sabır verdi, yapılması muhtemel yanlışlıklardan korudu. Sonunda da “mağduriyet serasına alarak dünyanın her yerinde”hizmet etme imkanları lütfeyledi. Cenâb-ı Hakkın üzerimiz-deki sayısız, hesapsız nimetlerini düşünerek; kurban kesmek için çareler aramalıyız, kesmemek için değil.

Kurban bir ibadettir, en azla yetinmek yerine gücümüz ne kadarına yetiyorsa o kadar çok kurban kesmek daha uygundur. Efendimizin (s.a.s) uygulamalarını ve hadislerini nazarı itibara alacak olursak, bugün gücü nispetinde on, yüz, hatta yüzlerce kurban himmet eden insanların, bir sünneti ihya ettikleri söylenebilir.

Bazı coğrafyalarda yaşayanlar olarak – “Devletten yardım alıyorum, zaten yardımlarla geçiniyoruz, bize kurban kesmek düşmez demek” yerine; “her şeyimizi kaybetmişken bu güzel ortamlarda yaşama ve hizmet etme imkânı lütfeden Rabbimize şükür için kurban kesmeliyim”, şeklinde düşünmemiz daha isabetlidir.

Günümüzde kurban ibadeti, Dünyanın değişik yerlerinde gönüllere ulaşma adına önemli bir vesile hâline gelmiştir. İhtiyaç sahiplerine giden kurbanlar sadece birkaç kilo et olmaktan çıkıp, ulaştığı her yerde gönül köprüleri kurmuştur.

Özellikle eşleri hapishanelerde bulunan mâsumlara, dünyanın fakir ülkelerinde hayatlarını devam ettirmek zorunda kalan ve fakirliğin zirvesinde bulunan miskinlere kurban, küçük de olsa bir ikram anlamına gelmektedir. Bugüne kadar bir tane kurban kesenler, mümkünse iki tane kessin; gücü yeten insanlar üç tane kessinler, ihtiyaç olan yerlere göndersinler. İmkânı olan herkes, hassaten ülkemizde yardım bekleyen insanlara ve Yusuf çocuklarına bayram neşesi yaşatılmasına mutlaka iştirak etmelidirler. Bütün bunlar; mümin olmanın şiarı ve gereği olduğundan bizim vazifemiz ve ihtiyaç sahiplerinin de bizim üzerimizdeki hakkıdır.

Rabbimizden niyazımız; Mağdur edilen ailelerinin ihtiyaçlarını namerde muhtaç olmayacak şekilde gidersin. Bu Kurban Bayramı’nda da; kalbi kırıkların, boynu büküklerin, ihtiyaç sahiplerinin imdadına, halisane koşabilmeyi bizlere nasip eylesin.

Cuma Hutbesi | Allah’a Yakınlığın ve Teslimiyetin Sembolü Kurban İbadeti   WORD

Cuma Hutbesi | Allah’a Yakınlığın ve Teslimiyetin Sembolü Kurban İbadeti.   PDF

Cuma Hutbesi | Allah’a Yakınlığın ve Teslimiyetin Sembolü Kurban İbadeti yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Gazeteci ve yazar M. Nedim Hazar, uzun bir aranın ardından yeni hikâye kitabıyla okurla buluştu. Hazar’ın 14 yıl sonra yayımlanan ilk hikâye kitabı olan Beni Görürsen Ağla, Avrupa’da geçen insan hikâyelerini merkeze alan bir öykü kitabı olarak dikkat çekiyor. Daha önce “Leprom”, “Turuncu Hüznün Kokusu” ve “Ben Sonra Ağlarım” adlı üç hikâye kitabı yayımlanan Hazar’ın yeni çalışması, yazarın yaklaşık 10 yıldır yaşadığı Almanya’da kaleme aldığı ilk hikâye kitabı olma özelliğini taşıyor. Mira Publishing tarafından yayımlanan kitap, göç, sürgün ve insanın yeni bir hayata tutunma mücadelesini farklı karakterlerin hikâyeleri üzerinden anlatıyor.

Avrupa’da kesişen kaderler                                                                                                                                                        Kitap, adını Elbe Nehri’nin kurak dönemlerinde ortaya çıkan ve üzerinde “Beni görürsen ağla” yazılı tarihi “Açlık Taşı”ndan alıyor. Bu sembolik ifade, yazarın anlattığı hikâyelerde modern dünyanın görünmeyen acılarına bir metafor olarak karşımıza çıkıyor. Öykülerde Almanya’nın küçük şehirlerinde kesişen hayatlar anlatılıyor. Bir Kürt gencinin kırılan hayalleri, Suriyeli bir annenin sessiz çığlığı, Avrupa’da sürgün hayatı yaşayan karakterlerin iç dünyaları ve farklı coğrafyalardan gelen insanların ortak kaderi kitabın ana temasını oluşturuyor.

Göçün insanî yüzü
Hazar, kitabında göç olgusunu istatistikler veya politik tartışmalar üzerinden değil, insanın iç dünyasından anlatmayı tercih ediyor. Almanya’nın taşrasında geçen hikâyeler, farklı kültürlerden insanların bir göçmen yurdunda kesişen hayatlarını gözler önüne seriyor. Bu mekân, bir zamanlar akıl hastanesi olarak kullanılan ve daha sonra mülteci yurduna dönüştürülen bir bina olarak öykülerde önemli bir sembol haline geliyor. Yazarın anlatımında acı ile mizah, trajedi ile umut iç içe ilerliyor. Öykülerde bir evsiz Alman’ın trajik hikâyesi, zihinsel engelli bir çocuğun hayatla kurduğu saf bağ ya da bir tren istasyonunda karşılaşılan kırılgan hayatlar, göç deneyiminin insani boyutunu güçlü bir şekilde yansıtıyor.

Modern zamanların tanıklığı
Beni Görürsen Ağla, yalnızca bir hikâye kitabı değil; aynı zamanda çağımızın göç ve sürgün deneyimine dair bir tanıklık olarak görülüyor. Kitap, kimliğini ve geçmişini geride bırakmak zorunda kalan insanların yeni bir hayata tutunma çabasını anlatırken, okuru insanlığın ortak kaderi üzerine düşünmeye davet ediyor. Avrupa’da yaşayan bir yazarın gözünden kaleme alınan bu hikâyeler, modern zamanların “muhacirleri”nin sesini edebiyat aracılığıyla duyurmayı da amaçlıyor.

Kitaba ulaşma linki:

BENİ GÖRÜRSEN AĞLA

M.Nedim Hazar’dan Sürgünün Hikâyeleri: “Beni Görürsen Ağla” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.