Basri Doğan | Amsterdam

Hayat bazen öyle insanlar çıkarır ki karşınıza, geriye dönüp baktığınızda onların bıraktığı izlerin ne kadar derin olduğunu ancak yokluklarında anlarsınız. Bazı insanlar yaptıkları işle, bazıları başarılarıyla, bazıları ise güzel ahlakı, samimiyeti ve insanlığıyla hafızalarda yer eder. İşte değerli dostum, yapımcı, yönetmen ve gazeteci Hakan Şahinli de bu güzel insanlardan biriydi.

2015 yılından bu yana Hollanda’da yaklaşık 11 yıldır aynı yolda yürüdüğümüz, aynı idealleri paylaştığımız, sayısız habere, programa ve sosyal projeye birlikte imza attığımız kıymetli dostumun vefat haberi yüreğimizi derinden yaraladı. Sadece bir meslektaşımı değil, aynı zamanda sırdaşımı, yol arkadaşımı ve kardeş bildiğim çok değerli bir insanı kaybettim.

Hakan Şahinli, televizyonculuğu sadece teknik yönüyle bilen bir yayıncı değildi. Kameranın arkasındaki emeğin, fedakârlığın ve sorumluluğun ne anlama geldiğini bilen gerçek bir profesyoneldi. Yönetmenlikten görüntü yönetmenliğine, montajdan canlı yayın organizasyonlarına kadar televizyonculuğun hemen her alanında büyük bir birikime sahipti. Ancak onu farklı kılan, bilgi ve tecrübesini hiçbir zaman kendisine saklamamasıydı. Bildiklerini paylaşmaktan mutluluk duyan, genç gazetecilere yol gösteren, her zaman çözüm üreten bir gönül insanıydı.

Türkiye’de yaşanan zor süreçlerin ardından Hollanda’ya gelen Hakan, hayata küsmek yerine yeniden ayağa kalkmayı tercih etti. Yıllarca emek verdiği televizyon kurumu olan Samanyolu Televizyonunun bir gecede kapatılmasına, meslek hayatının ağır darbeler almasına rağmen umudunu hiçbir zaman kaybetmedi. “Nerede olursak olalım, doğru habercilikten vazgeçmeyeceğiz.” diyerek çalışmalarına Hollanda’da devam etti.

Bu süreçte Hollanda Devlet Televizyonu NOS Yayın Yönetmeni Sayın Jan Ponsen ile birlikte kendisini ziyaret ettiğimiz günü hiç unutamıyorum. Hakan, yaşadığı mağduriyeti büyük bir vakar içerisinde anlattı. Bir televizyon kanalının nasıl kapatıldığını, yılların emeğinin nasıl yok edildiğini ve basın özgürlüğünün nasıl ağır yara aldığını tek tek paylaştı.

Onu dinleyen Hollandalı medya temsilcileri ve gazeteciler büyük bir şaşkınlık yaşadı. Basın özgürlüğünün demokrasinin temel taşlarından biri olduğunu ifade ederek Hakan’a desteklerini dile getirdiler. O gün, Hakan’ın sadece yaşadığı mağduriyet değil; vakur duruşu, nezaketi ve mesleğine olan bağlılığı da herkesin takdirini kazandı.

Kısa süre içerisinde Hollanda’ya uyum sağlaması gerçekten takdire şayandı. Hollanda vatandaşlığını aldı, kendi medya şirketini kurdu ve ülkenin medya çevrelerinde saygın bir isim hâline geldi. Gittiği her toplantıda televizyonculuk alanındaki bilgi ve deneyimini paylaşıyor, hazırladığı yayınları ve projeleri anlatıyor, meslektaşlarının beğenisini kazanıyordu.

Bizim dostluğumuz yalnızca haber peşinde koşmakla sınırlı değildi. Hakan, insan ilişkilerine büyük önem verirdi. Sürekli, “Beni Hollandalı dostlarla buluştur.” derdi. Bunun üzerine zaman zaman kahvaltılar, çay sohbetleri ve dost meclisleri düzenlerdik. Bu buluşmalar sadece tanışma toplantıları değil; kültürlerin kaynaştığı, dostlukların pekiştiği güzel anlara dönüşürdü.

Bu dostlarımız arasında Hollandalı mali müşavir ve yazar Cees Buys de vardı. Hilversum’daki evinde sık sık bir araya gelir; medya, gazetecilik, demokrasi, kültür ve geleceğe dair projeler üzerine uzun sohbetler ederdik. Birlikte yeni fikirler üretir, ortak çalışmalar planlardık. Dostluklarımız sofralarda da devam ederdi. Zaman zaman birlikte maklube programları düzenler, aynı sofranın etrafında farklı kültürlerden insanlarla kardeşlik iklimini paylaşırdık.

Hakan Şahinli’nin vefat haberi Hollandalı dostlarımızı da derinden etkiledi. Çünkü onlar Hakan’ı yalnızca başarılı bir gazeteci olarak değil; güvenilir, samimi ve dürüst bir insan olarak tanıyorlardı.

Hollandalı mali müşavir ve yazar Cees Buys, acısını şu sözlerle dile getirdi:

“Hakan Şahinli çok değerli bir insandı. Onun vefatı beni derinden üzdü. Acınızı yürekten paylaşıyorum. Hakan’ın Hollanda’nın Zaandam kentinde defnedilmesi bizleri de mutlu etti. Bugün onun ruhu için dua edeceğim. Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.”

Son on bir yıldır birlikte takip ettiğimiz IBC Amsterdam RAI Uluslararası Yayıncılık Fuarı, Hakan’ın mesleğine olan tutkusunu en güzel yansıtan yerlerden biriydi. Dünyanın en gelişmiş yayın teknolojilerini inceler, yeni kamera sistemlerini, canlı yayın altyapılarını ve dijital medya çözümlerini büyük bir heyecanla takip ederdi. Onunla fuarı gezmek adeta bir eğitim gibiydi. Her standın hikâyesini bilir, her teknolojiyi en ince ayrıntısına kadar anlatırdı. Mesleğini seven insanların gözlerindeki heyecan Hakan’ın yüzünde her zaman görülürdü.

Bunun yanında sosyal sorumluluk projelerinde de en ön safta yer aldı. Amsterdam’da kurduğumuz iftar çadırlarının canlı yayınlarının hazırlanması, görüntü kalitesinin artırılması ve YouTube üzerinden dünyanın farklı noktalarına ulaştırılması konusunda hiçbir maddi karşılık beklemeden gönüllü destek verdi. Gece gündüz demeden çalıştı. Yorulmayı hiç düşünmedi. Onun için önemli olan hizmet etmek ve faydalı olabilmekti.

Hakan, çevresindeki herkese karşı güler yüzlüydü. Kimseyi kırmaz, kimsenin kalbini incitmezdi. Yardım isteyen herkese zaman ayırır, elinden gelen desteği mutlaka verirdi. Bu yüzden dost çevresi sadece Türklerden oluşmuyordu. Hollandalılar, farklı milletlerden gazeteciler ve medya çalışanları da onu aynı sevgi ve saygıyla anıyor.

Geride üç erkek ve bir kız olmak üzere dört evlat bıraktı. Onlar, Hakan’ın en büyük emanetidir. Rabbim yavrularına sabır, güç ve güzel bir gelecek nasip etsin. Bizler de dostları olarak onların her zaman yanında olacağız.

Hayatın en acı gerçeği ölüm… Ancak bazı insanlar öldükten sonra da yaşamaya devam eder. Güzel hatıralarıyla, yetiştirdiği insanlarla, yaptığı hizmetlerle ve bıraktığı eserlerle…

Hakan Şahinli de işte böyle bir ömür yaşadı. Sessizce çalıştı, gösterişten uzak yaşadı, insan kazanmaya gayret etti ve ardında hayırla yâd edilecek bir isim bıraktı.

Bugün bir dostumuzun vefatı ile yıkıldık . Fakat onun dürüstlüğünü, çalışkanlığını, sabrını, mücadele azmini ve güzel ahlakını hiçbir zaman unutmayacağız.

Rabbim kendisine sonsuz rahmetiyle muamele eylesin. Kabri nur, makamı âli olsun. Peygamber Efendimize komşu eylesin.

İyi ki seni tanıdık Hakan kardeşim…

Bize kattığın değerler, kurduğun dostluklar ve bıraktığın güzel hatıralar yaşamaya devam edecek.

Bir hesap daha ahirete kaldı…

Bizler de bir gün aynı yolun yolcusu olacağız. Geriye ise sadece yaptığımız iyilikler, bıraktığımız güzel izler ve insanların gönlünde kurduğumuz yer kalacak.

Allah rahmet eylesin. Mekânın cennet, makamın âli olsun güzel kardeşim. Ahirette yeniden buluşmak duasıyla…

Bir Hesap Daha Ahirete Kaldı… yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Cohésions Fransa tarafından 21–26 Temmuz 2026 tarihleri arasında Almanya’nın Paderborn bölgesindeki Geseke-Eringerfeld’de düzenlenen “Kişisel ve Birlikte Gelişim ve Sosyalleşme Kampı”, yaklaşık 435 katılımcıyı bir araya getirdi. Kampın en dikkat çeken yönü, lise ve üniversite öğrencilerinden oluşan rehberlik grubuyla yetişkin ve aile programlarının aynı kamp ortamında buluşması oldu.

Fransa’nın farklı şehirlerinden gelen ailelerin, gençlerin ve çocukların katıldığı organizasyon; manevî gelişim, eğitim, aile hayatı, toplumsal sorumluluk, diyalog, sanat ve sosyalleşme başlıklarını tek bir çatı altında birleştirdi.

Rehberlik Grubu ile Başlayan Bütüncül Organizasyon

Kamp programı, ailelerin iştirakinden önce lise ve üniversite öğrencilerine yönelik gerçekleştirilen özel bir rehberlik kampı ile başladı. Gençler bu aşamada kendi eğitim ve gelişim süreçlerini sürdürürken, ailelerin katılımıyla başlayan ana kamp döneminde de çocuk ve gençlik faaliyetlerinde aktif sorumluluklar üstlendi.

Böylece organizasyon, yalnızca farklı yaş grupları için ayrı programların uygulandığı bir düzenlemenin ötesine geçerek; yılların tecrübesine sahip yetişkin Hizmet gönüllüleriyle bu anlayışı geleceğe taşıyacak genç neslin aynı ortamı, aynı sofraları, aynı ibadet ve sohbet iklimini paylaştığı bir tecrübe aktarımı zeminine dönüştü.

Gençler; rehberlik ekibi olarak farklı yaş gruplarındaki çocuklar için eğitim, oyun, spor ve gelişim faaliyetleri hazırlayarak ailelerin seminer ile sohbet programlarına daha verimli katılmasına imkân sağladı.

Manevî Hayat ve Müzakereler Günlük Akışın Merkezinde

Kampın günlük akışı, manevî programlar ile eğitim ve sosyal faaliyetlerin dengeli şekilde harmanlanması üzerine kuruldu. Güne teheccüd ve sabah namazıyla başlayan katılımcılar; Evrâd ü Ezkâr, Kur’ân-ı Kerîm okumaları, Risale-i Nur müzakereleri ve manevî okumalar gerçekleştirdi.

Süreç boyunca Kur’ân-ı Kerîm hatimleri, El-Kulûbü’d-Dâria, Cevşen ve Tevhidnâme okumaları yapılırken; vakit namazları ve tesbihatlar ortak buluşma noktalarını oluşturdu. Gün içerisinde ise seminerler, kitap müzakereleri, vaaz izlemeleri, aile ve çocuk programları ile spor ve sosyal aktivitelere yer verildi.

default

Uzman İsimlerden Zengin Seminer Programı

Yetişkin programında farklı alanlardan uzmanların iştirak ettiği seminer ve müzakere oturumları düzenlendi:

Sami Akarsu: “Hizmette Keyfiyet Takibi ve Hocaefendi’nin Kasetleri” başlıklı sunumunda Hizmet’in eğitim ve sohbet geleneğini, insan yetiştirme anlayışını ve geçmişten bugüne aktarılan tecrübeleri ele aldı.

Kur’ân Akademisi Oturumu: Prof. Dr. Muhittin Akgül, Prof. Dr. Yunus Serin ve Dr. Tacettin Kayaoğlu; dinî ilimler ile sosyal, beşerî ve fen bilimlerinin bir arada düşünülmesinin Kur’ân’ın daha kapsamlı anlaşılmasına sunacağı katkıları örneklerle değerlendirdi.

Harun Çelik: “Hizmet İnsanının Bir Günü ve Huzurlu Aile” sunumunda manevî hayat, hizmet sorumluluğu, günlük yaşam ve aile arasındaki dengeye değinerek ailenin değer aktarımındaki rolünü ve eşler arası istişareyi vurguladı.

Osman Yüksel: “Entegrasyonda Kendi Değerlerimizi Muhafaza” başlığı altında Avrupa’da yaşayan Müslümanların topluma aktif katılımı ile öz kimliklerini koruma dengesini aktardı.

Alper Alasağ ve Cemil Yıldırım: “Yaşadığımız Toplumda Müslüman Topluluklarla İlişkilerimiz Nasıl Olmalı?” oturumunda aktif vatandaşlık, farklı Müslüman gruplarla ilişkiler ve ortak iyiliğe katkı konularını işledi.

Sanat, Müzik ve Kapanış Programı

Sanatın diyalog dili olarak ele alındığı bölümde Dr. M. Refii Kileci, İslami sanatlar ve hat sanatı üzerine bir sunum gerçekleştirerek bu mirasın yeni nesillere aktarılmasının farklı kültürlerle iletişimdeki rolüne dikkat çekti. Sanatçı Mehmet Özçelik ise Türk halk müziği eserlerinden oluşan bir dinleti sunarak, Fethullah Gülen Hocaefendi’nin Kırık Mızrap şiirlerini besteleme sürecine ilişkin hatıralarını paylaştı ve bestelenen eserleri seslendirdi.

Altı günlük programın kapanışında ise gençlerin hazırladığı Kur’ân tilaveti, şiirler, ilahiler ve sahne gösterileri yer aldı. Özellikle gençlerin hazırladığı “Benim İçin Hizmet Nedir?” başlıklı kısa tiyatro gösterisi dikkat çekti. Organizasyon, okunan hatimlerin duası ve kapanış konuşmalarıyla tamamlandı.

Cohésions Fransa’dan Kuşakları Buluşturan Yaz Kampı: Gençler ve Yetişkinler Aynı Manevî İklimde Buluştu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ

Sen, o zalimlerin işlediklerinden, sakın Allah’ın habersiz olduğunu zannetme! O, sadece onları, dehşetinden gözlerinin donup kalacağı bir güne ertelemektedir. (İbrahim, 14/42)

              اِتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ 

“Mazlumun bedduasından sakın. Çünkü onunla Allah arasında hiçbir perde yoktur.” (Buhârî, Zekât 1)

Muhterem Müslümanlar! Hutbemiz, “Zulüm ve Zulme Karşı, Allah’ın (c.c.) Adeti Sübhaniyesi”  hakkında olacaktır.

Adalet mülkün temeli, zulüm, bu temele yerleştirilmiş bir dinamit; Adalet hemen her konuda dengeyi koruma ve itidalli olmanın Kur’ân kaynaklı adı; zulüm ise her alanda dengeleri alt-üst etmenin ürperten unvanıdır. Adalet Hakk’ı ve halkı hoşnut etmenin en emin yolu, zulüm, bu yolda yürekleri hoplatacak bir gulyabâni; adalet evrensel barışın en sağlam köprüsü, zulüm insanî ufku kirleten bayağılığın en aşağısı…

İnsanın hür ve muktedir olması, ona başkalarına zulmetme hakkını vermez; kuvvet, hakkın emrinde olduğu sürece değerler üstü değer kazanır; hürriyet de başkalarının haklarına saygılı davranıldığı ölçüde hakikî kıymetini bulur ve kalıcı olur.

Zulüm ile şimdiye kadar kimse payidar olmamıştır; olmuş gibi görünenlerin de yanına kalmamıştır. Atalarımız ne hoş söylerler: “Zulm ile âbâd olanın âhiri berbâd olur.”

Aslında, böyle birinin evvelinin de âhirinin de berbâd olduğu açıktır; – asrımızda bunun birçok örneğini mevcuttur – zira zulmün, bazen küfrün önünde bir günah hâline geldiği de olur ki, işte o zaman “gayretullah”a dokunur ve eden de hemen bulacağını bulur. Doğrusu insan küfre karşı mesafeli bulunduğu kadar zulümden de uzak durmalıdır; zira Allah nezdinde mazlumun âhı bir duâdır ve bu duânın kabulü de ilâhî adaletin muktezasıdır. Dememişler mi:

Zâlimin zulmü varsa mazlumun da Allah’ı var

Bugün halka cevretmek kolay, yarın Hakk’ın divanı var.

Rabbimiz zalime mühlet verir; ancak onu asla unutmaz!

Verilen o mühlet zalimin kurtuluşu değil, ahiretteki tüm bahaneleri ellerinden alan ilahi bir adalettir. Onlar serbestçe koşturduklarını sanırken, aslında kendi felaketlerini büyütürler. إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا “Biz onlara sadece günahlarını arttırsınlar diye mühlet veriyoruz.” (Âl-i İmrân, 178) Ayeti buna işaret eder.

Kur’ân-ı Kerim adalet ve ubûdiyet üzerinde durduğu kadar zulüm ve haksızlığa da vurguda bulunur, çok geniş bir zulüm tablosu çizer, onu çeşitlendirir ve her türünden sakınmamızı ister:”Kâfirler Bize değil, kendilerine zulmediyorlardı.”  (Bakara,57) diyerek, haksızlığın dönüp zalimin başına dolanacağını vurgular; “O münkirler zâlimlerin ta kendileridir.” (Bakara, 254) fermanıyla zulüm ile küfrün bir vâhidin iki yüzü olduğuna dikkati çeker; “Allah zâlim bir toplumu hidayete erdirmez.” Saf/61;9  tehditkâr ifadesiyle zulmün de tıpkı kibir ve inhiraf gibi imandan mahrumiyete sebebiyet verdiğini/vereceğini hatırlatır; “Halkı zalim olan ülkeleri cezaya çarptırdığı zaman Rabbinin çarpması işte böyle olur! Şüphesiz ki O’nun çarpması pek acı, pek çetindir!” (Hûd,102) kahır televvünlü fermanıyla tarih boyu şirazeden çıkanların mutlaka cezalandırıldıklarını haber verir; “Zulmedenleri o korkunç sayha çarpıverince, bulundukları yerde dize geldiler.” (Hûd, 67) ihbar-ı sübhânîsiyle haksızların her zaman helâk edildiklerini / edileceklerini tekrarlar ve bizi kendimize gelmeye çağırır.

En´am suresinin 42, 43, 44 ve 45. Ayetlerinde zalimlere Allah’ın muamelesi şöyle anlatılmaktadır; Allah önce nasihat için Resuller gönderiyor, sonra bela musibet veriyor ki, tövbe edip Allaha yönelsinler, bütün bunlardan bir netice çıkmayınca dünyanın bütün nimet ve güçlerini onlara veriyor, onlar kendilerini çok güçlü hissettiklerinde derdest edip perişan ediyor.

Senden önce de birtakım ümmetlere resuller gönderdik. Dinlemediler: Hakka dönüş yapsın, suçlarının affı için niyaz etsinler diye onları çetin bir yoksulluk, hastalık ve sıkıntılarla cezalandırdık. (42)

 Bâri, kendilerine şiddetimiz geldiği vakit yalvarsaydılar, tövbe etseydiler! Fakat heyhât! Onların kalpleri kaskatı olmuş, şeytan da yapmakta oldukları mâsiyet ve günahları kendilerine süslemiş, cazip göstermişti. (43)

Kendilerine verilen öğütleri terk edip unutunca üzerlerine her şeyin, her zevk ve nimetin kapılarını açtık. Nihayet kendilerine verilen bu genişlik ve serbestlikle tam ferahlandıkları sırada, ansızın onları kıskıvrak yakaladık da bir anda bütün ümitlerini kaybediverdiler! (44)

Hz. Peygamber (s.a.s.), bu âyeti açıklamak üzere söyle buyurur: “isyanına devam ettiği halde, Allah’ın böyle bir kuluna dünyadan arzu ettiği şeyleri verdiğini görürsen, bil ki bu sadece istidraçtan ibarettir. İstidraç; kâfirin cezasını arttırmak için Allah’ın ona bol nimet ve mühlet vermesidir. Sonra da “felemma nesû…” (bu âyeti) sonuna kadar tilâvet etti.”

Alemlerin Rabbi Allah’a hamd olsun ki böylece, zulmedip duran o gürûhun arkası kesildi. (45)

Bunlar gibi daha onlarca âyât-ı beyyinât, zalimin dünyevî ve uhrevî akıbetini hatırlatmanın yanında, Hud suresi 113. Ayette “Bir de sakın zulmedenlere meyletmeyin, sempati duymayın!Yoksa size ateş dokunur.” Buyurarak, onlara en küçük bir meylin dahi ebedî hüsrana sebebiyet vereceğini ısrarla vurgular ve bize sürekli adalet ve istikamet içinde olmayı salıklar.

Zulüm mevzuunda İnsanlığın İftihar Tablosu’nun beyanları da ayrı bir önem arz etmektedir: “Allah zalime mehil üstüne mehil verir, bir kere de onu derdest etti mi, artık iflah etmez.”  (Müslim, Birr, 61)

“Ümmetimden iki zümre şefaat yüzü görmez: Zulümle oturup kalkan zâlim ve dinde aşırılıklara düşen dengesiz kişi.” (Taberânî, el-Mu’cemü’l-Kebîr, 8/281, 20/214)

“Müslüman Müslümanın kardeşidir, ona haksızlık yapmaz ve onu kendi yalnızlığıyla baş başa bırakmaz.”  (Buhârî, Mezâlim, 3) 

Bugün birçok coğrafyada, zulüm, başına adâlet külâhını geçirmiş.. hıyanet, hamiyet libasını giymiş.. menfaat üzerine dönen canavar siyaset ise iktidar olmuş. Bize düşen, bütün benliğimizle bir kere daha Allah’a yönelmek, yüce mefkûremiz adına harekete geçmek ve kusursuz bir sa’y ü gayretle yola devam etmektir. Biz kendimize gelip duyguda, düşüncede, ruhta ve gönülde dirileceğimiz, dirilip içtimaî adaleti gerçekleştireceğimiz âna kadar yeryüzündeki yaşanan korkunç mezâlim böyle devam edeceğe benzer. Yapılması gerekli olan şeyleri yapmadan ne kaderi tenkit ne de şuna-buna sövüp saymakla, hiçbir problem halledilemez. İlâhî adalet her zaman vardı, şimdi de var; ama o, adaletten pay alma liyakatine göre lütfedilir.. bir vakt-i merhûna bağlı tecelli eder.. zulmün gayretullaha dokunmasıyla harekete geçer.. aktif bekleyip bakalım; “Mevlâ görelim neyler/Neylerse güzel eyler.” (İbrahim Hakkı)

Hutbemizi Efendimizin   sabah ve akşam yaptığı duası ile bitirelim; “Allahım, zulmetmekten, zulme uğramaktan, birinin hukukunu çiğnemekten, biri tarafından hukukumun çiğnenmesinden Sana sığınırım.”  (Buhârî, Mezâlim, 8) 

Cuma Hutbesi | Zulüm ve Zulme Karşı Allah’ın (c.c.) Adeti Sübhaniyesi    WORD

Cuma Hutbesi | Zulüm ve Zulme Karşı Allah’ın (c.c.) Adeti Sübhaniyesi     PDF

Cuma Hutbesi | Zulüm ve Zulme Karşı Allah’ın (c.c.) Adeti Sübhaniyesi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Dini inançları nedeniyle baskı ve zulme uğrayan bireyleri ve toplulukları gündeme taşımayı hedefleyen vakıf, Saraçoğlu’na özellikle kız çocuklarının eğitim hakkı konusundaki çalışmaları ve Ali Ünal’ın mahkumiyetine ilişkin farkındalık oluşturma gayretleri nedeniyle ödül takdim etti.

Törende konuşan Saraçoğlu, ödülünü 15 Temmuz’un onuncu yıl dönümünde, kendisinin “haksız yere mahkûm edildiğini” ifade ettiği kişilere ve Ali Ünal’a ithaf ettiğini belirtti.

Programın tam kaydına aşağıdaki bağlantıdan erişilebiliyor; Saraçoğlu’nun konuşması videonun 1:36:00 dakikasında başlıyor:

ABD’de “Amerika’nın 250. Yılı” Ödül Töreninde Mehmet Saraçoğlu’na Ödül yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Haber | Akif Çevik

Avrupa Birliği’nin temellerinin atıldığı, Hollanda’nın Limburg eyaletinin başkenti Maastricht, tarihi bir buluşmaya daha ev sahipliği yaptı. Stichting Harmonie Limburg tarafından Maas Nehri üzerinde seyreden Ark van Noach (Nuh’un Gemisi) bünyesinde ilk kez düzenlenen “Noachs Pudding – Birlikte Yaşama ve Diyalog Buluşması”, farklı inanç, kültür ve toplum kesimlerini ortak insani değerler etrafında bir araya getirdi.

Bu anlamlı program; yalnızca sembolik bir nehir yolculuğu değil, farklılıkları ayrışma sebebi değil toplumsal bir zenginlik olarak gören vizyonuyla Avrupa’nın geleceğine umut aşılayan ortak bir diyalog yolculuğuna dönüştü.

Nuh’un Gemisi: Ortak İnsanlık Değerlerinin Sembolü

Programda konuşma yapan Roermond Piskoposluğu Dinler Arası Diyalog Temsilcisi Diyakon Pieter van de Laarschot, Nuh kıssasının insanlığın ortak vicdanını yansıtan evrensel değerine dikkat çekti. Maas Nehri üzerinde ilerleyen bir gemide bulunmanın sembolik anlamına değinen Van de Laarschot, suyun hem hayat veren hem de yıkıcı olabilen doğasını hatırlatarak Nuh’un Gemisi’nin; kurtuluşun, güvenin, buluşmanın ve yeniden başlamanın simgesi olduğunu ifade etti.

Kutsal kitaplardaki Nuh kıssalarını karşılaştıran konuşmacı, tüm metinlerin insanlığı adalet, merhamet ve sorumluluğa davet ettiğinin altını çizerek şu önemli vurguyu yaptı:

“Gerçek diyalog, herkes aynı düşündüğünde değil; insanların birbirini gerçekten dinlemeye hazır olduğu zaman başlar.”

Papa Fransuva’nın, “Barış, karşılaşmalar sayesinde inşa edilir.” sözünü de hatırlatan Van de Laarschot, tüm insanlığı karşılaşma gemileri ve diyalog köprüleri kurmaya davet etti.

Nuh’un Aşuresi: Farklılıkların Birlikte Oluşturduğu Bereket

Programın bir diğer konuşmacısı, Panningen’de dil koçluğu yapan Germain Cruisberg ise Nuh’un Aşuresi’nin (Noachs Pudding) taşıdığı derin sembolik anlama odaklandı. Büyük tufandan sonra gemide kalan farklı malzemelerin bir araya gelmesiyle hazırlanan aşurenin, bugün farklı kültürlerin kurabileceği ortak yaşamın en güçlü simgesi olduğunu dile getirdi.

Cruisberg; başkalarını kendimiz kadar değerli görmenin, karşılıklı saygının, önyargılardan arınmanın ve farklılıkları kabul etmenin birlikte yaşama sanatının temel harcı olduğunu vurguladı.

“Aynı dünyada geleceği birlikte inşa etmek” idealiyle düzenlenen bu tarihi buluşma; paylaşılan hayat hikayeleri, samimi sohbetler ve ikram edilen Nuh’un Aşuresi eşliğinde, Maastricht semalarında barış ve hoşgörü rüzgarları estirdi.

Avrupa Birliği’nin Doğduğu Maastricht’te “Çoklukta Birlik” Ruhu: Nuh’un Gemisinde Birlikte Yaşama ve Diyalog Buluşması yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

SECU, Sfera ve Waterwall vakıflarının ortak organizasyonuyla Utrecht, Almere ve Muiden kentlerinde düzenlenen “Hz. Nuh’un Gemisi (Ark van Noach)” programları, farklı inanç, kültür ve yaşam görüşlerinden yüzlerce insanı aynı gemide buluşturdu. Hollanda’da birlikte yaşama kültürüne katkı sunmayı amaçlayan ve üç farklı bölgeden hareket eden toplam 15 gemide, yaklaşık 800 katılımcı bir araya gelerek ortak gelecek için güçlü bir dayanışma mesajı verdi.

Farklı toplumsal kesimlerin aynı masada buluştuğu etkinliklerde, diyalog ve karşılıklı anlayış ön plana çıktı. SECU Vakfı Diyalog Koordinatörü Deniz Hanım, programın temel amacını şu sözlerle ifade etti:

“Hollanda’da birlikte yaşama sanatına katkı sağlamak amacıyla yıl boyunca çok sayıda diyalog ve toplumsal buluşma programı düzenliyoruz. Hz. Nuh’un Gemisi etkinlikleri de bunların en anlamlı örneklerinden biridir. Gemilerde farklı inançlardan, kültürlerden ve toplumsal kesimlerden insanlar bir araya geliyor; barış, hoşgörü, karşılıklı saygı ve farklılıklarla birlikte yaşama konusunda güçlü mesajlar veriyor. Bu programların en önemli mesajı ise şudur: Hepimiz aynı gemideyiz. Farklılıklarımız bizi ayırmamalı; tam tersine ortak geleceğimizi birlikte inşa etmemiz için bir zenginlik olmalıdır.”

Farklı İnançlardan Ortak Mesaj: Diyalog ve Birlikte Yaşama

Programlarda Yahudilik, Hristiyanlık ve Hümanizm temsilcilerinin yaptığı konuşmalar katılımcılar tarafından ilgiyle takip edildi. Emekli haham Lody van den Kamp, bağ kurmanın sadece ortak yönleri bulmak değil, farklılıkları anlayarak birlikte yaşamayı öğrenmek olduğunu vurgulayarak, “Bağ kurmak sadece benzerlikleri aramak değildir; farklılıklarımızı görerek onlarla birlikte yaşamayı öğrenmektir,” dedi. Van den Kamp, Türk, Fas, Surinam, Yahudi ve Hristiyan topluluklarının bu ülkenin eşit vatandaşları olduğunu belirterek sunulan birlikte yaşama fırsatının güçlendirilmesi gerektiğini dile getirdi.

Hristiyanlığı temsilen konuşan Arjan Groen, Hz. Nuh kıssasının Tevrat, İncil ve Kur’an’daki ortak yönlerine dikkat çekerek katılımcılara, “Eğer bu dünyanın sonunun çok yakın olduğunu bilseydiniz, bugün ne yapardınız?” sorusunu yöneltti ve gemideki yabancıların birbiriyle derin sohbetler başlatmasına vesile oldu.

Hümanizmi temsilen konuşan Erie Brouwer ise etkinlik için kaleme aldığı şiirle, farklılıklerin bir engel değil, bir köprü olabileceğini vurguladı: “Her zaman aynı dili konuşmuyoruz ama yine de birbirimizi anlayabiliyoruz. Farklılık bazen bir mesafe değil, bir köprü olabilir.” Brouwer, barışın samimi bir merak ve küçük bir tebessümle başladığını hatırlattı.

Beş Binden Fazla Kişiye Aşure İkram Edildi

Paylaşma ve dayanışmanın simgesi olan aşure ikramları, etkinliğin en anlamlı dilimlerinden birini oluşturdu. Program kapsamında hazırlanan tam 5.135 kişilik aşure; eğitim kurumları, kütüphaneler, sosyal yardım kuruluşları ve sivil toplum örgütleri aracılığıyla toplumun geniş kesimlerine ulaştırıldı. Gönüllüler ise bu ikramları komşularına dağıtarak birlik ve beraberlik mesajını doğrudan mahallelere taşıdı.

Organizatör vakıflar, bu buluşmaların sadece sembolik bir tekne gezisi olmadığını, önyargıların azaldığı ve toplumsal güvenin inşa edildiği kalıcı bir diyalog platformu oluşturduğunu belirtti. Gelecek yıllarda bu anlamlı etkinliği daha fazla şehirde yaymayı hedefleyen tertip komitesi, programı tüm katılımcıların paylaştığı şu ortak deklarasyonla noktaladı: “Farklılıklarımız ne olursa olsun, hepimiz aynı gemideyiz.”

Utrecht’te 15 Gemi Aynı Geleceğe Yelken Açtı: “Hepimiz Aynı Gemideyiz” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ  

وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ

“Biz mutlaka sizi biraz korku ile, biraz açlık ile yahut mala, cana veya ürünlere gelecek noksanlıkla deneriz. Sen sabredenleri müjdele!” (Bakara;155)

                       أَشَدُّ النَّاسِ بَلاَءً اَلْأَنْبِيَاءُ، ثُمَّ الْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ 

“Belanın en şiddetlisi başta peygamberlere, sonra da seviyesine göre diğer insanlara gelir.” (Tirmizî, zühd 57; İbn Mâce, fiten 23)

Muhterem Müslümanlar! Hutbemiz, imtihanlar karşısında tavrımız hakkında olacaktır.

Kulluk bir imtihandır.  Allah’ın imtihanı, tarihin hemen her döneminde olmuştur, günümüzde de İslam’a hizmet eden insanların imtihanları olmaya devam edecektir. Gerçek bir mü’min, her hâdiseyi müteâl iradenin bir muamelesi kabul ederek, başına gelenleri imtihan sayar; imtihanları tevekkül ve teslimiyetle karşılar, yolunu kesen töre bilmezlere insanlık dersi verir ve Hakk’ın rızasını tahsil etme hedefine doğru ilerler. Çözüm adına en son noktasına kadar sebeplere riayet eder.

Musibet karşısındaki temel disiplin; onun Cenâb-ı Hakk’ın emirber bir neferi olduğunu düşünmek ve şikâyet ifade eden sözlerden kaçınmaktır. Özellikle musibetin gelip çarptığı ilk anlarda sızlanmaların şikâyete dönüşmemesi için sükûtu tercih etmek lazımdır.

İnanan bir insan, Resûl-i Ekrem  (sallallâhu aleyhi ve sellem) Efendimiz’in: “Sükûtu tefekkür, bakışı ibret ve konuşması da hikmet olan kurtulmuştur.” (ed-Deylemî, el-Müsned 1/421) beyanı istikametinde, eşya ve hâdiseleri ibret nazarıyla süzmeli, konuşmadan önce durup tefekkür etmeli ve konuşacağı zaman da hep hikmet incileri döktürmelidir. Öyleyse, bir bela ve musibet isabet edince yapılması gereken, önce iradî olarak susmak, hâdisenin çehresindeki kaderî yazıları okumaya çalışmak, düşünmek, ondan mesajlar çıkarmak, sonra kulluk âdâbına uygun şekilde konuşmak ve mutlaka sabırlı davranmaktır.

İnsanların ebedî nimetlerden nasipleri, Hak yolunda çektikleri meşakkat ve çile nispetinde olacaktır. Ahiretteki mükâfatın büyüklüğü ölçüsünde, burada bir kısım zorluklar yaşanacaktır. Aslında Allah Teâlâ, her bela ve musibeti, neticesi itibarıyla mü’min kulları için bir rahmet vesilesi ve arınma vasıtası kılmıştır. Elverir ki, insan, zâhiren çirkin yüzlü hâdiseler karşısında kadere taş atmasın ve Cenâb-ı Hak’tan şikâyetçi olmasın.

Özellikle belaya maruz kalınan vakitlerde, bütün varlığı yaratan Allah’ın kendi mülkünde dilediği tasarrufu yapabileceğini düşünmek ve “Biz Allah’a âidiz.” diyerek malı, canı ve her şeyi Allah’a teslim etmek musibetlerin üstesinden gelmek için muazzam bir güç kaynağına dayanmak demektir. (Bakara, 156) Bu itibarla da, musibetten hemen sonraki sükut ve tefekkür faslını, Allah’a iltica ve O’na arz-ı hâlde bulunma safhası takip etmelidir.

Binaenaleyh her mümin; dinini yaşarken, yolunda pek çok engellerin bulunacağını, bunları sabır ve dua ile aşması gerektiğini çok iyi bilmelidir. Bazen imtihan müddeti uzun olabilir ama Allah’ın (celle celâluhû), kendisine acz ü fakr içinde ilticâ edenlerin dualarını reddetmeyeceğine, er ya da geç dualara karşılık vereceğine Mü´minin inancı tam olmalıdır. Bizim Cenab-ı Hak’tan istediğimiz de, dünyada imtihanı kazanıp bizi Müslümanlar olarak aziz kılmasıdır. Bizden gayret olunca O’nun (celle celâluhû) nasıl karşılık verdiğine tarih ve hâl-i âlem şahittir. Ama Cenab-ı Hak’tan istediğimiz bu husus belirli bir sabrı gerektirmektedir; çünkü başarı ve muvaffakiyet de ancak sabretmekle mümkün olacaktır.

Unutmayalım ki, her halimize nigehbân olan Rabbimiz her an bize bakmaktadır. Buna karşılık bizim önümüzde de yapılacak bir sürü iş ve kendilerine el uzatılmasını bekleyen insanlar vardır.

İnsanlığın İftihar Tablosu (aleyhi ekmelüttehâyâ) bilhassa Mekke döneminde çok büyük musibetlerle karşı karşıya kalmıştır; kavmi tarafından yalanlanmış, işkencelere maruz bırakılmış, ölümle tehdit edilmiş ve hatta kendisine komplolar kurulmuştur. Diğer taraftan, kendisinin, ailesinin güzîde fertlerinin ve ashab-ı kiramın hapsedilmekten işkenceye, hastalıktan ölüme kadar pek çok imtihanına şahit olmuştur. Fakat, Rehber-i Ekmel Efendimiz, hiçbir zaman kaderi tenkit mânâsına gelebilecek bir şikâyette bulunmamıştır. Belki çok incindiği anlarda, “Allahım, güçsüzlüğümü, zaafımı ve insanlar nazarında hakir görülmemi Sana şikâyet ediyorum…”diyerek, Mevlâ-yı Müteâl’e hâlini arz etmiş O’nun rahmetine sığınmıştır. (İbn Sa’d, et-Tabakâtü’l-kübrâ 1/211-212)

Diğer peygamberlerin başlarına da pek çok musibet gelmiştir. Fakat onların hepsi, belalar karşısında kendilerine yakışan hâl ve tavırları ortaya koymuşlar, Allah’a teveccühlerinde hep edepli ve olabildiğine saygılı davranmışlardır.

Hz. İbrahim; hayatı hep imtihan içinde geçmiş ve geçirdiği bütün imtihanlarda muvaffak olmuş bir insandır. Onun hayatı bu şekilde hep imtihan üstüne imtihanla geçmişti. Ama o, bunların hepsine katlanmış, bu imtihanların hepsinde derin bir teslimiyet ve tevekkül içinde bulunmuştu. Zevcesini -o gün için hiç kimsenin ve hiçbir şeyin olmadığı bir yerde- bırakıp arkasını dönüp gittiğinde, zevcesi onun arkasından şöyle sesleniyordu: “Ey İbrahim! Bunu Rabbin mi emretti?” Hz. Hacer annemiz teselli istiyordu. Hz. İbrahim: “Evet Rabbim emretti!” deyince o yüce kadın: “İyi o zaman git! Rabbim beni zayi etmez” diyordu.

Günümüzün Müslümanı da, başına gelen imtihanlarda ve yapması gerekenler karşısında; aynı sebat, aynı dayanıklılık ve aktif sabırla beklerse, Cenab-ı Hak onu yalnız bırakmayacaktır. Zira O (celle celâluhû), hiçbir zaman kendisine tevekkül edenleri terk etmemiştir ve etmeyecektir. Binaenaleyh başımıza gelen her şeyin bir imtihan olduğunu düşünmeli ve bunlara karşı da sabretmeliyiz. Sıkılıp bunaldığımızda, başkasına değil Rabbimize sığınmalı ve Hz. Yakub gibi: “إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللهِ  Ben sıkıntımı, keder ve hüznümü sadece Allah’a arz ediyorum” demeliyiz.  (Yusuf, 12/86) 

Bir başka hususta; insan, başına gelen belaları bile kendi hata ve günahlarından bilmeli; halini Cenâb-ı Hakk’a arz ederek ve nefsinin oyunlarından dert yanarak istiğfara yönelmeli ve rahmet-i ilâhiyeyi celbetmenin yollarını araştırmalıdır.  İlla şekvâ edecekse, nefsini Cenâb-ı Hakk’a şikâyet etmelidir. Hâlis bir kula yakışan, ilâhî icraattan şikâyet değil, her zaman kendisinden daha aşağı derecelerde bulunan biçareleri düşünüp hâline hamdetmektir

Bizler de bu dünyada ağır bir imtihan altında bulunuyoruz. Öbür âlemi bütünüyle kazanma veya -hafizanAllah- büyük bir kısmı itibariyle her şeyi kaybetme gibi bir durumumuz söz konusu. Burada ancak sabredenler, yerini, tavrını hiç değiştirmeyenler Allah’ın tevfikiyle muvaffak olacaklardır.

Allah kötülük düşünenlere doğru yolu göstersin, şer güçlerin şer planlarını kendi başlarına geçirsin, bizi istikametten ayırmasın, bizi şu zor zamanda kazananlardan eylesin…

Cuma Hutbesi | İmtihanlar Karşısında Tavrımız    WORD

Cuma Hutbesi | İmtihanlar Karşısında Tavrımız     PDF

Cuma Hutbesi | İmtihanlar Karşısında Tavrımız yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

HİZMET HAREKETİ’Nİ YENİDEN HEDEF ALAN GERÇEKLİKTEN UZAK SÖYLEMLER VE ON YILDIR SÜREN HUKUKSUZLUKLAR ÜZERİNE ZARURİ BİR AÇIKLAMA

AfSV-ACIKLAMA-13-TEMMUZ-2026_1

AFSV’den 15 Temmuz ve Süregelen Hukuksuzluklar Üzerine Yeni Açıklama yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Mehmet Ali Şengül Hoca, adıyla değil adanmışlığıyla anılan bir gönül insanıydı. “Samsunlu” sıfatı yalnız bir şehir değil, sadakatin coğrafyasıydı onun için. Zamanın omzuna sadece bir takvim değil, bir dava şuuru bırakanlardandı. Adı Hizmet olan o dava, kelimelerle değil; harlarla, hicretlerle, çileyle, gözyaşlarıyla yazılmıştı.

O, alkışlardan değil, sükûttan beslenmişti. Fırtınanın ortasında deniz feneri gibi duran; dalgaların ortasında yılmayan, yıkılmayan bir sadakat abidesi. Ne öne geçti ne geri düştü; hep olması gereken yerde, hep en altta, hep yükün altında, sırtında Asr-ı Saadetten emanet bir yük.

Bir gece… Hocaefendi, birlikte kaldıkları evin mütevazi kütüphanesinden bir çizgi romanı okuyup kapattıktan sonra çıkardığı dersi özetleyen bir soru sormuştu M Ali Hocama. “En altta durmaya var mısın?” Bu bir cümle değil, bir yemin gibiydi. Dertli yol arkadaşı, o günden sonra bir ömrü kuyunun dibinde tuttu. Omzunu dayanak yapan, yükü sessizce taşıyan sabır halkasının en nadide şahsi olarak.

O hep yaşadığını anlattı, yaşayarak anlattı. Görünmedi ama yol gösterdi. Çünkü bilirdi: Gerçek hizmet, vitrinlerde değil, kulislerde değil; gece secdesinde, zindanın soğuk duvarlarında, hicretin taşlı yollarında büyürdü.

O, Hocaefendi ile kelimelerle değil, susuşla anlaştı. Aynı secdeye baş koydu, aynı yükü sırtladı. Biri göğe baktı, diğeri yerin yükünü omuzladı. Ve şimdi biz, o yükün mirasçılarıyız… Bir yönüyle müthiş bir baht diğer yönüyle ne ağır bir sorumluluk.

Kimsenin olmadığı yerde “ben varım” dememin erdemini, herkesin olduğu yerde rütbesiz er gibi hizmet etmenin tevazuunu öğrendik ondan.

Rabbine kavuşmak için ruhu ötelere kanat çırptığında ardında ne servet ne saltanat bıraktı… Bıraktığı miras nasır bağlamış bir alnın secdede bıraktığı iz, hizmette tüketilen nefesti. Dünyalık mirası mı? İşte vasiyetinde eşine ve evlatlarına söylediği: “Evlatlarım, size dünyalık bir şey bırakmadım…”Bu, bir yoksunluk değil; bir asaletti. Zira o, geride alnı terle, kalbi sabırla yoğrulmuş bir vefa bıraktı.

Bugün o yok. Ama adı, müesseselerin köşelerinde, hicret yollarında, sabah dualarında hâlâ yankılanıyor.

Sanki bizi ziyarete gelmiş de her zamanki tevazuu ile bizi dinlediği bir istişarenin en heyecanlı yerinde sesleniyoruz ona:

Ey Samsunlu Hocam…
Gözün arkada kalmasın.
Senin sadakatinle yürüyoruz.

ve hâlâ.. Tek sevdamız var: Hizmet

ZAMANI AŞAN SADAKAT: MEHMET ALİ ŞENGÜL HOCA yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Cuma Hutbesi | İsraf yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.