Geceyi televizyonların tanınan simalarından Reha Yeprem ile Almanya’da tanınan gazeteci ve müzik dünyasının yakından bilinen ismi Monika Eckert birlikte sundu. Almanca ve Türkçe sunumlarla sahnedeki akışı yöneten ikili, farklı kültürlerden gelen performansları birbirine bağladı.
Salonu dolduran sanatseverler, diplomatik temsilciler, yerel yöneticiler ve sivil toplum kuruluşlarının temsilcileri, iki saat boyunca adeta dünyanın farklı renkleri arasında bir yolculuğa çıktı.

Anlamlı Mesajlarla Başlayan Gece

Programın resmi açılışında Stuttgart Belediyesi Sosyal İşler, Sağlık ve Entegrasyon Dairesi’nden sorumlu Belediye Başkanı Dr. Alexandra Sußmann ile Baden-Württemberg Eyaleti LBE-BW e.V Yönetim Kurulu Başkanı Muammer Akın selamlama konuşmaları gerçekleştirdi.

Organizasyonu tebrik eden Sußmann, şu sözleri sarf etti:
“Bugün bu festivalle bu şehirde, Stuttgart’ta tam da doğru yerdesiniz. Çünkü Stuttgart kültürde çeşitlilik demek. Biz çok kültürlülük içinde barış içinde birlikte yaşayan çok uluslu bir şehiriz. Ve bu festival bugün bunu temsil ediyor. Son günlerde bazılarını tanıma imkânı buldum. Bana çok coşku veren şey, aile gibi olmaları. Bana çok ilham verdi ve beni çok mutlu etti. Özellikle bu kadar genç insanın kültürleri üzerinden…

Konuşmaların ardından Muammer Akın tarafından Dr. Alexandra Sußmann’a Kazakistan’dan özel olarak getirilen geleneksel bir kabartma tablo hediye edildi.

“Haydi Başlasın!” ile Perde Açıldı

Kısa bir tanıtım filminin ardından sahne, tüm katılımcıların yer aldığı “Haydi Başlasın!” gösterisiyle coşkulu bir açılışa ev sahipliği yaptı. Klejvi ve Karolina’nın öncülüğündeki performans, Porsche Arena’yı dolduran seyircilerden büyük alkış aldı. Ardından ev sahibi ülke Almanya’yı temsilen Adelka, Nika, Amalia ve Eric’in sergilediği Alman dansı, gecenin uluslararası ruhunu yansıtan ilk performanslardan biri oldu.

Bükreş’ten Stuttgart’a Uzanan Başarı Hikâyesi

Programda ayrıca geçtiğimiz günlerde Romanya’nın başkenti Bükreş’te düzenlenen Colors of Voices Türkçe Şarkı Yarışması ve Colors of Voices Yerel Dil Şarkı Yarışması finallerinde derece elde eden öğrenciler de sahne aldı. Bir yılı aşkın süredir hazırlık kamplarında birlikte çalışan gençler, Stuttgart’ta solo ve koro performanslarıyla büyük beğeni topladı.

Nefes: Dünyanın Ritmi Porsche Arena’da Yankılandı

Gecenin ilk bölümü olan “Nefes”, modernize edilmiş Anadolu danslarıyla başladı. Ardından sahneye çıkan Afrika ekibi, “Magic in the Air” performansıyla salonun enerjisini zirveye taşıdı. Kaylan, Melisa, Nashe, Lavandre, Ethan ve Naomi’nin ritim dolu koreografileri izleyicilerden yoğun alkış aldı.

Bölüm; mistik atmosferiyle dikkat çeken Semah dansı, yalnızca Fransız öğrencilerin yer aldığı “Dernière Danse” performansı ve Adelina’nın seslendirdiği “That That” ile devam ederek kültürlerin müzik aracılığıyla nasıl buluşabileceğini gözler önüne serdi.

Dombralı Kazak Dansı Şovu büyük ilgi gördü

ABD’den katılan 10 yaşındaki Namık Dombra performansı ile büyük ilgi gördü. Kazakistan’dan gelen ekib Dombra eşliğinde son zamanlarda büyük ilgi gören Kazak Dansı’nı sahneledi. Dans katılımcılardan büyük ilgi gördü.

Medeniyetler ve Kültürler: İnsanlığın Ortak Mirası

İkinci bölüm olan “Medeniyetler ve Kültürler”, Manon, Valeria, Valerya, Adelina ve Naomi’nin sahnelediği “Birlikte Kurduk” adlı dramatik performansla açıldı. İnsanlığın ortak değerlerini konu alan gösteri, gecenin en anlamlı bölümlerinden biri olarak öne çıktı.

Asya, Avrupa, Amerika ve Afrika kıtalarını aynı sahnede buluşturan “Medeniyet Pazılı” koreografisi büyük ilgi görürken, Amelia ve Irsa’nın yorumladığı Bizet’nin ünlü Habanera aryası izleyicilerden uzun süre alkış aldı.

Selma, Magda ve Nur’un seslendirdiği Kürtçe potpori, Avicii anısına hazırlanan özel performans ve Erzurum yöresine ait türkülerin yer aldığı halk oyunları gösterisi, kültürel çeşitliliğin gece boyunca hissedilmesini sağladı.

İnsanın Değeri: Evrensel Mesajlar, Ortak Duygular

Aranın ardından başlayan “İnsanın Değeri” bölümü, bireyin evrensel değerine vurgu yapan performanslarıyla dikkat çekti.

Eric ve Roman’ın gitar eşliğinde seslendirdiği Metallica’nın “Nothing Else Matters” yorumu, gecenin en etkileyici anlarından biri olarak hafızalara kazındı. Fania ve Nashe’nin yorumladığı “This Is Me”, farklılıkların kabulü ve insan onurunun korunması mesajıyla salondan büyük destek gördü.

Nashe ve Lavandre’nin liderliğindeki “Devr-i Âlem” dans gösterisinin ardından Tayland, Endonezya, Kazakistan ve Belarus’u temsil eden öğrenciler sahne aldı. Kazakistan’a özgü Dombra performansı ve Belaruslu öğrencilerin düeti, izleyicilere farklı kültürlerin zenginliğini bir kez daha hissettirdi.

Umut: Tek Ses, Tek Yürek

Programın son bölümü olan “Umut”, gecenin duygu yoğunluğunu en üst seviyeye taşıdı.

Adelka’nın piyano eşliğinde Karolina, Melisa ve Klejvi tarafından seslendirilen “We Are The Champions”, koronun da katılımıyla Porsche Arena’yı adeta tek bir sese dönüştürdü. Anadolu’nun farklı renklerini sahneye taşıyan Anadolu Mozaik dansı ve Klejvi ile Coni’nin yorumladığı “Hicran ve Ümit” performansı büyük beğeni topladı.

Irsa ve Adelina’nın tüm koroyla birlikte seslendirdiği “İşte Geldik!”, salonu dolduran binlerce kişinin alkışlar eşliğinde gecenin zirve anlarından biri oldu.

“Yeni Bir Dünya” ile Final

Gecenin finalinde Makhraj ve Valeria’nın öncülüğünde tüm katılımcılar sahnede buluştu. Hep birlikte seslendirilen “Yeni Bir Dünya”, farklı dillerin ve kültürlerin ortak bir umut etrafında birleşebileceğini gösteren güçlü bir finale dönüştü.

Sahne ışıkları yavaşça sönerken Porsche Arena’da yalnızca bir gösterinin değil, farklı kıtalardan gelen gençlerin kurduğu dostlukların, ortak hayallerin ve kültürler arası anlayışın yankısı kaldı.

IFLC 2026’nın Stuttgart’ta sahnelenen “Yeryüzü Senfonisi”, sanatın evrensel dili ile dünyaya bir kez daha şu mesajı verdi: Farklılıklar ayrıştırmak için değil, birlikte daha güzel bir dünya kurmak için vardır. Salonu dolduran binlerce kişinin ayakta alkışladığı final, bu mesajın izleyicilerde güçlü bir karşılık bulduğunu bir kez daha ortaya koydu.

YAYIN LİNKİ:

Stuttgart’ta Dünya Tek Sahnede Buluştu: IFLC’nin “Yeryüzü Senfonisi” Geceye Damgasını Vurdu yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Fransa Heyetinin Konsolosluk, Parlamento ve Belediye Ziyaretleri

IFLC kapsamında Fransa’dan gelen iki öğrenci ve beraberlerindeki mentor, ilk olarak Stuttgart Fransa Konsolosluğu’nu ziyaret etti. Görüşmede öğrenciler, IFLC süreci ve festival çalışmaları hakkında yetkililere bilgi verdi. Programı ilk kez burada detaylı olarak tanıyan konsolosluk yetkilileri, daha önce katılımları kesin değilken, görüşmenin ardından festivale katılma kararı aldıklarını bildirdi.

Fransa heyeti aynı gün eyalet parlamentosunu da ziyaret etti. Hristiyan Demokrat Birlik (CDU) Milletvekili Schweizer, öğrencileri karşılayarak kendileriyle görüştü. Schweizer’ın sosyal medya hesabı için öğrencilerin kendi dillerinde kendilerini tanıttığı kısa bir video çekimi yapıldı. Videonun yakın tarihte milletvekilinin hesabında yayınlanacağı belirtildi. Ziyaret, öğrencilerin getirdikleri hediyeyi takdim etmesiyle sona erdi.

Günün bir diğer kabulü Stuttgart Belediyesi Sosyal İşler, Sağlık ve Entegrasyondan Sorumlu Başkanı Dr. Alexandra Sußmann tarafından gerçekleştirildi. Öğrencileri makamında ağırlayan deneyimli yönetici, heyetle yakından ilgilenerek detaylı bir görüşme gerçekleştirdi. Öğretmenlerini ve IFLC’yi “ikinci aileleri” olarak tanımlayan ve iyi derecede İngilizce konuşan öğrenciler, Entegrasyon Başkanı’na merak ettikleri konular hakkında sorular yöneltti. Görüşme sonunda takdim edilen hediyeleri kabul eden Dr. Sußmann, IFLC final programına bizzat katılarak bir selamlama konuşması yapacağını teyit etti.

Endonezya Konsolosluk Heyeti Lessing-Schulen’de Ağırlandı

Endonezya Konsolosluğu heyeti, Lessing-Schulen’e bir ziyaret gerçekleştirdi. Ziyaret kapsamında heyete; IFLC’nin 20 yılı aşkın geçmişi, dünya genelindeki faaliyetleri, eğitim çalışmaları ve Hizmet Hareketi hakkında sunum yapıldı.

Farklı milletlerden öğrenci ve mentorların ortak çalışmalarını inceleyen heyet üyeleri, programın küresel kapsamını bu ziyaretle öğrendiklerini belirtti. Heyette yer alan ve 50 yıllık diplomasi geçmişi olduğunu ifade eden bir yetkili, çalışmalardan etkilendiğini dile getirdi. Ziyaretin ardından Endonezya heyeti, IFLC’ye planlanandan daha geniş bir katılım sağlama ve gelecek uluslararası programlar hakkında bilgilendirilme talebinde bulundu.

Romanya Delegasyonu Konsoloslukta Kabul Edildi

IFLC Romanya Delegasyonu, Stuttgart Romanya Konsolosluğu tarafından makamlarında misafir edildi. Konsolosluk yetkililerinin öğrencilerle gerçekleştirdiği soru-cevap bölümünde, öğrenciler IFLC sürecindeki deneyimlerini aktardı. Konsolosluk yetkililerinin ikramlarda bulunduğu kabul, karşılıklı görüş alışverişinin ardından tamamlandı

IFLC Öğrencilerinden Anlamlı Parlamento ve Diplomasi Ziyaretleri yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yaklaşık 20 ülkeden gelen 130 genç yetenek, sanatın birleştirici gücünü tek bir sahnede dünyaya ilan edecek.

Bükreş’teki Büyük Coşku Stuttgart’a Taşınıyor

“Yeryüzü Senfonisi” ana gösterisi öncesinde festival heyecanı geçtiğimiz hafta sonu Romanya’da başladı. 3-4 Haziran tarihleri arasında başkent Bükreş’te düzenlenen Colors of Voices Türkçe ve Colors of Voices Yerel Dil Şarkı Yarışmaları’nın büyük finalleri büyük bir coşkuyla tamamlandı.

Buradaki finallerde dereceye girmeye hak kazanan öğrenciler, Stuttgart’taki dev sahnede de performanslarını sergileme fırsatı bulacak. Farklı kıtalardan gelen gençler, bir yıl boyunca planlanan çalışmalarını bu hazırlık kampında bütünleştirerek Stuttgart sahnesi için son hazırlıklarını tamamlıyor.

5 Kıtadan Evrensel Katılım

Afrika, Avrupa, Pasifik, Orta Asya ve Amerika kıtalarından katılımın sağlanacağı IFLC 2026, festivalin evrensel vizyonunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Yaklaşık iki saat sürmesi beklenen bu dev gösteri;

• Dans, müzik ve sahne sanatlarını harmanlayacak,

• Kültürlerarası diyaloğu ve ortak insanlık değerlerini merkeze alacak,

• Gençler arasında kalıcı dostlukların ve kültürel bağların kurulmasına zemin hazırlayacak.

Her katılımcının kendi coğrafyasına ait ezgi ve ritimleri taşıyacağı etkinlik; farklı dillerin, renklerin ve kültürlerin uyum içinde bir arada var olabileceğini kanıtlayacak.

“Bir Performans Değil, Bir Manifesto”

Organizatörler, “Yeryüzü Senfonisi”nin yalnızca bir sahne gösterisi olmadığının altını çiziyor. Bu büyük buluşma, insanlığa yönelik güçlü bir manifesto niteliği taşıyor: Çatışma yerine uyum, ayrılık yerine birliktelik, ötekileştirme yerine karşılıklı anlayış ve saygı.

Stuttgart sahnesinde yükselecek bu senfoni, dünyaya yalnızca müzikle değil; umutla, dostlukla ve ortak bir gelecek hayaliyle seslenecek.

Canlı Yayın Linki:

IFLC 2026 İçin Geri Sayım Başladı: Porsche Arena’da “Yeryüzü Senfonisi” Yankılanacak yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Türkiye’nin yakın tarihinde hukuk, siyaset ve toplumsal yapı üzerinde en derin izleri bırakan dönemlerden biri, şüphesiz “Tenkil Süreci” olarak adlandırılan ve 15 Temmuz 2016 tarihi ile başlayan süreçtir. Tek adam rejiminin taşlarını adım adım döşeyen AKP Rejimi ve ortakları, 15 Temmuz’dan sonra kitlesel bir boyuta ulaşan tasfiye, tutuklama ve hak ihlalleri silsilesiyle tenkil sürecini başlatmıştır.

Arapça kökenli bir kelime olan ve “herkese ibret olacak şekilde cezalandırma, uzaklaştırma, ortadan kaldırma veya bastırma” anlamlarına gelen “tenkil”, günümüzde muhalif veya sakıncalı ilan edilen toplumsal grupların devlet eliyle sistematik bir şekilde dışlanmasını, sivil ölüme mahkûm edilmesini ve hapsedilmesini ifade eden bir kavramdır. Bu süreçte yaşanan hak ihlallerini, hayatını kaybedenlerin hikayelerini ve geride kalanların acılarını kayda geçirmeyi amaçlayan en önemli sivil hafıza merkezlerinden biri de Tenkil Memorial platformudur. Bu dijital veritabanı, adli raporların, mevcut istatistiklerin ve siyasi söylemlerin arkasında kalan insani dramları görünür kılarak kolektif hafızanın korunmasında hayati bir rol üstlenmektedir.

15 Temmuz 2016 tarihinden sonra ilan edilen Olağanüstü Hâl (OHAL) ile kurumsallaşan süreç, Türkiye’de adalet mekanizmasının ve temel insan haklarının radikal bir biçimde dönüştüğü bir döneme tekabül etmektedir. Bu süreçte çıkarılan haksız ve hukuksuz Kanun Hükmünde Kararnameler (KHK), anayasal güvenceleri askıya alarak yüz binlerce insanın hayatını doğrudan etkilemiştir. İşte Tenkil Memorial aşağıda ifade etmeye çalışacağımız konular sonucunda hayatı kaybedenlerin yer aldığı önemli bir platform olmuştur.

Sivil Ölüm ve KHK Rejimi

KHK’lar aracılığıyla 130 binden fazla kamu görevlisi (öğretmenler, akademisyenler, hakimler, savcılar, diplomatlar ve emniyet mensupları) herhangi bir adil yargılama, savunma hakkı tanınmaksızın ve somut delil gösterilmeksizin mesleklerinden ihraç edilmiştir. Bu ihraçlar yalnızca bir iş kaybı anlamına gelmemiş; ihraç edilen bireylerin pasaportlarına el konulmuş, kamuda veya özel sektörde yeniden çalışmaları engellenmiş ve sosyal güvencelerden mahrum bırakılmışlardır. Adeta”sivil ölüm” mahkum edilen bireyler ve ailelerinin toplumsal olarak izole edilmesini ve ekonomik olarak çökertilmesi hedeflemiştir. Öyle ki mevcut rejim haklarında hiçbir delil olmadan bu masum insanların işsiz ve aşsız kalmalarını, “Ağaç kabuğu yesinler” diyecek kadar ileri götürmüştür.

Türkiye Cumhuriyet tarihinin en yoğun terör soruşturmalarına sahne olmuştur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve Birleşmiş Milletler (BM) raporlarında sıkça eleştirilen “geniş ve muğlak terör tanımı” kullanılarak, yasal ve rutin faaliyetler (bir bankaya para yatırmak, bir sendikaya üye olmak, yasal bir derneğin faaliyetlerine katılmak veya belirli bir mobil uygulamayı kullanmak) geriye dönük olarak suç unsuru haline getirilmiştir. Milyonlarca insan hakkında adli işlem yapılmış, yüz binlerce kişi gözaltına alınmış veya tutuklanmıştır. Mahkemelerin “Siyasetin köpeği” haline gelmesi, savunma hakkının kısıtlanması ve masumiyet karinesinin yok sayılması, adil yargılanma hakkını tamamen ortadan kaldırmıştır.

İşkence, Kayıplar ve Zorla Kaçırılmalar

90’lı yılların karanlık uygulamalarını andıran zorla kaybetme ve kaçırma vakaları, bu dönemin en ağır hak ihlalleri arasında yer almıştır. Ankara’nın göbeğinde veya uluslararası operasyonlarla Balkanlar’dan, Afrika’dan ve Orta Asya’dan Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) ve yerel istihbarat örgütlerinin iş birliğiyle yasa dışı şekilde kaçırılan masum insanlar, aylarca gizli merkezlerde tutularak ağır işkencelere maruz bırakılmıştır. İşkence ve kötü muamele, resmi gözaltı merkezlerinde ve cezaevlerinde sistematik bir baskı aracı olarak yeniden üretilmiştir.

Hicret ve Göç Trajedileri

Yasal yollarla yurt dışına çıkışları engellenen, ülkede kalmaları halinde ise hapsedilme veya sivil ölüm tehdidiyle karşı karşıya olan on binlerce insan, çareyi Meriç Nehri veya Ege Denizi üzerinden yasa dışı yollarla Türkiye’yi terk etmekte bulmuştur. Bu tehlikeli yolculuklar, aralarında bebeklerin, çocukların ve kadınların da bulunduğu onlarca insanın boğularak can vermesiyle sonuçlanan büyük trajedilere yol açmıştır.

Tenkil Memorial, yukarıda özetlenen süreçte hayatını kaybeden, kaybedilen veya ağır hak ihlallerine uğrayan bireylerin verilerini toplayan, doğrulayan ve arşivleyen bir dijital belgeleme çalışmasıdır. Bu platformda AKP rejiminin ve ona destek olan resmi ve gayri resmi makamların sessizlikle geçiştirdiği, hatta ana akım medyanın kriminalize ederek unutturmaya çalıştığı yaşam hikayelerini kayıt altına alarak geleceğe dönük bir hakikat ve adalet zemini oluşturmayı amaçlamaktadır.

Veritabanı Kategorileri ve Güncel İstatistikler

Tenkil Memorial’de yer alan verilere göre, Tenkil süreci kapsamında hayatını kaybedenlerin sayısı 1200’ü aşmış durumdadır. Sürekli güncellenen platform, bu ölümleri ve ihlalleri metodolojik bir titizlikle şu kategoriler altında sınıflandırmaktadır:

Hastalıkla Ölüm (466 Vaka): Erken teşhis ve tedavi imkanlarının engellenmesi, cezaevi koşullarının elverişsizliği veya ihraç sonrası yaşanan yoğun stres ve üzüntüye bağlı gelişen ölümcül hastalıkları kapsar.

Tutuklu Ölümleri (124 Vaka): Cezaevlerinde gerekli tıbbi müdahalenin zamanında yapılmaması, ilaçların verilmemesi veya kasıtlı ihmaller sonucu koğuşlarda meydana gelen vefatlardır.

Sürgünde Ölüm (94 Vaka): Türkiye’yi terk etmek zorunda kalarak sığındıkları yabancı ülkelerde, yaşadıkları travmaların, hasretin ve zorlu yaşam koşullarının tetiklediği sağlık sorunları nedeniyle yaşamını yitiren bireylerdir.

Kayıp ve Kaçırılma (38 Vaka): Devletin kayıt dışı birimleri veya uluslararası istihbarat operasyonlarıyla zorla alıkonulan ve akıbetleri uzun süre gizlenen kişilerin kayıtlarıdır.

Meriç ve Ege’de Ölüm (38 Vaka): Sınırı geçmeye çalışırken sularda boğulan veya donarak vefat eden çocuk, kadın ve erkeklerin oluşturduğu hazin bilançodur.

Suikast ve Linç ile Ölüm (26 Vaka): Sürecin yarattığı toplumsal kutuplaşma ve nefret söyleminin neticesinde hedef gösterilerek öldürülen veya darp edilen bireylerdir.

Gözaltında Ölüm (8 Vaka): Emniyet müdürlüklerinde veya gayriresmi gözaltı merkezlerinde ilk sorgu esnasında meydana gelen şüpheli ölümler ve işkence sonucu vefatlardır.

Diğer Ölümler (292 Vaka): Yaşanan bunalımlar neticesinde gerçekleşen intiharlar, güvencesiz çalışmak zorunda kalınan işlerdeki kazalar ve dolaylı trajediler bu grupta toplanmıştır.

Platformun kronolojik arşiv yapısı incelendiğinde, ihlallerin yıllara göre dağılımı şu şekildedir: 2016 (82), 2017 (83), 2018 (167), 2019 (119), 2020 (127), 2021 (118), 2022 (75), 2023 (62), 2024 (74), 2025 (57) ve 2026’nın ilk ayları itibarıyla 8 vaka sisteme işlenmiştir. Bu süreklilik, Tenkil’in geçici bir OHAL uygulamasından ziyade, zamana yayılan ve sistematik olarak sürdürülen bir devlet politikası haline dönüştüğünü kanıtlar niteliktedir.

Yaşam Öyküleri Üzerinden Hak İhlallerinin Somutlaşması

İstatistikler kitlesel kırımları ve sosyolojik dönüşümleri anlamamıza yardımcı olsa da, trajedinin gerçek boyutunu ancak bireysel insan hikayelerine bakarak kavrayabiliriz. Tenkil Memorial sitesinde yer alan portreler, adaletsizliğin faturasını doğrudan hayatlarıyla ödeyen toplumun farklı kesimlerinden insanları karşımıza çıkarmaktadır.

Öreneğin, Güven Türkoğlu ve Gülcan Aracı. Zonguldak’ın Alaplı ilçesinde yaşayan KHK’lı öğretmen Güven Türkoğlu, mesleğinden ihraç edildikten sonra amansız bir kanser hastalığına yakalanmış ve uzun süren mücadelesinin ardından 21 Mart 2026 tarihinde (Ramazan Bayramı’nın ikinci günü) vefat etmiştir. Benzer şekilde Sivas’ta görev yapan öğretmen Gülcan Aracı, KHK ile ihraç edilmesinin hemen ardından eşinin tutuklanmasıyla büyük bir yıkım yaşamıştır. Yaşadığı yoğun üzüntü ve stresin tetiklediği kanser hastalığı nedeniyle 22 Nisan 2017’de hayata gözlerini yuman Aracı, cezaevindeki eşiyle son bir kez dahi görüştürülmemiş ve ardında üç küçük çocuk bırakmıştır. Bu iki örnek, KHK’ların yalnızca idari bir tasarruf olmadığını, insan bedeninde ölümcül hastalıklara yol açan ağır birer psikolojik şiddet enstrümanı olduğunu göstermektedir.

Tenkil sürecinin en masum mağdurları şüphesiz çocuklardır. Bolu’da yaşayan 15 yaşındaki lise öğrencisi Sümeyra Gelir, KHK’lı öğretmen annesinin tutuklanarak hapse gönderilmesi üzerine küçük yaşta kardeşlerinin bakımını üstlenmek zorunda kalmıştır. Ağır sorumluluklar ve aile parçalanmasının getirdiği psikolojik yük altında sağlığını kaybeden Sümeyra, 3 Nisan 2025’te vefat etmiştir. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisi olan 21 yaşındaki Ayşe Afra Koca ise geleceğin doktor adayıydı. Babasının tutuklanması ve süreç içerisinde maruz kaldıkları sistematik baskılar nedeniyle derin bir üzüntü yaşayan Ayşe Afra, yakalandığı kanser hastalığından kurtulamayarak 12 Eylül 2020’de Burdur’da hayatını kaybetmiştir.

Sürecin küresel boyutunu gösteren en çarpıcı vakalardan biri eğitimci Hasan Hüseyin Günakan’ın hikayesidir. Kosova’da öğretmenlik yapan Günakan, 29 Mart 2018 tarihinde MİT ve Kosova İstihbaratı’nın ortaklaşa düzenlediği, uluslararası hukuku ve yerel yasaları çiğneyen yasa dışı bir operasyonla kaçırılarak Türkiye’ye getirilmiştir. Türkiye’de çıkarıldığı mahkemede casusluk suçlamasından beraat etmesine rağmen, soyut örgüt üyeliği iddiasıyla 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına çarptırılmıştır. Resmi raporlara giren işkence tespitlerine rağmen Günakan halen cezaevinde tutulmaktadır. Bu vaka, Türkiye’deki hak ihlallerinin sınırları aşarak egemen devletlerin hukuk sistemlerini dahi dejenere edebilecek bir boyuta ulaştığını göstermektedir.

İstanbul Başakşehir Koleji müdürü İshak Göğebakan, KHK ile ihraç edildikten sonra Belçika’ya hicret etmek zorunda kalmıştır. Belçika’da kanser tedavisi gördüğü sırada Covid-19’a yakalanan Göğebakan, 11 Kasım 2020’de 49 yaşında gurbette vefat etmiştir. Hak ihlalleri yalnızca doğrudan adli işlem görenleri değil, onların geniş aile çevrelerini de girdabına almıştır. Erzurumlu tanınmış esnaf ve hayırsever Sacit Çalık, sırf Bank Asya’ya para yatırdıkları iddiasıyla Elazığ’da tutuklu bulunan kardeşlerini ziyaret etmek üzere yola çıktığında geçirdiği feci bir trafik kazasında, yanındaki bebek dahil olmak üzere 5 kişiyle birlikte hayatını kaybetmiştir. Cezaevlerinin uzak şehirlere taşınması ve ailelerin yollarda perişan olması, bu dönemin gizli kalmış cezalandırma yöntemlerinden biridir.

Üniversite memurluğundan ihraç edildikten sonra tutuklanan Ahmet Aksoy (55) ise hapishaneden tahliye olduktan sonra maruz kaldığı ağır haksızlıklara ve toplumsal dışlanmaya dayanamayarak Kırıkkale’de beyin kanaması geçirip vefat etmiştir. Aksoy’un durumu, cezaevinden çıksalar dahi insanların üzerindeki “sakıncalı” etiketinin kaldırılmadığını ve sivil ölümün tahliyeden sonra da devam ettiğini sembolize etmektedir.

Haber: Nurullah KAYA

Tenkil Memorial: Bir Sivil Kırımın Dijital Tanığı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

İmkânsızlıklardan Geleceğin Bilim İnsanlarına

Geçmişte yaşanan zorlu süreçlerin ardından Almanya’da çalışmalarını sürdüren gönüllü eğitimciler ve eğitim-teknoloji alanındaki projeleriyle tanınan Yunus Karaca, sınırlı imkânlara rağmen gençleri bilim ve teknolojiyle buluşturmaya devam etti. Daha önce öğrencileri farklı projelerle NASA yarışmalarına hazırlayan ve Ahmet Daştan’ın sunduğu “Tutunanlar” programına da konuk olan Karaca, bu anlamlı ziyaretin organizasyonunda da önemli bir rol üstlendi.

2023 yılında öğrencileri yeniden NASA projelerine hazırlamak için büyük bir mücadele verilmiş, maddi imkânsızlıklar nedeniyle GoFundMe üzerinden bir yardım kampanyası düzenlenmişti. Toplumun küçük destekleriyle yaklaşık 2000 Euro toplanmasına rağmen, mülteci statüsü kaynaklı vize engelleri nedeniyle birçok öğrenci Amerika’ya gidememiş ve sadece iki öğrenci projeye katılabilmişti. Aylar boyunca yarışmaya hazırlanan öğrencilerin bir kısmı hayallerini ertelemek zorunda kalsa da çalışmalar durmadı; gençler projeler üretmeye, İngilizce sunumlar yapmaya ve bilimsel çalışmalarına kararlılıkla devam etti.

Mütevazı Buluşma Dev Bir Organizasyona Dönüştü

Yıllar süren bu ısrarlı mücadelenin ardından dikkat çekici bir gelişme yaşandı. Yaklaşık 26 yıl boyunca NASA’daki JPL Invention Challenge organizasyonunun koordinatörlüğünü yürüten ve yarışma kurallarının hazırlanmasında aktif rol alan Paul McNeal, Avrupa ziyareti öncesinde Yunus Karaca ile iletişime geçti. Küçük bir şehirde yapılması planlanan mütevazı buluşma, kısa sürede unutulmaz bir organizasyon halini aldı.

Paul McNeal ve eşi, bir buçuk gün boyunca gençlerle yoğun bir program geçirdi. Öğrenciler; NASA’daki gerçek proje süreçleri, mühendislik deneyimleri ve uzay araştırmaları hakkında doğrudan ilk ağızdan bilgi alma fırsatı yakaladı. Bilim, mühendislik, uzay teknolojileri ve inovasyon odaklı söyleşiler katılımcılardan büyük ilgi gördü.

“Küçük Bir NASA Paneli”

Program kapsamında öğrenciler, Ay ve Mars çalışmaları ile uzay teknolojileri üzerine hazırladıkları kendi projelerini İngilizce olarak sundular. Gelecek planlarına dair sorularıyla etkinliği adeta küçük bir NASA paneline dönüştüren gençlerin vizyonu ve bilgi seviyesi, Paul McNeal’ı şaşırttı. Almanya’ya küçük yaşlarda gelen çocukların bugün dört dil konuşabilen, özgüven sahibi ve bilimsel hedefleri olan gençlere dönüşmesi Amerikalı misafirlerde büyük bir hayranlık uyandırdı.

Bilimsel Başarı, Türk Misafirperverliği ile Buluştu

Organizasyon sadece bilimsel içeriğiyle değil, sunduğu insani ve sıcak atmosferle de hafızalara kazındı. Bölgedeki Türk aileleri McNeal ve eşini evlerinde ağırlarken, yerel Türk işletmeleri de organizasyona gönüllü destek sağladı. Gönüllülerden Mustafa Kula’nın koordinasyonu ve ailelerin hazırladığı ev yemekleri eşliğindeki sıcak ev sahipliği Amerikalı çifti duygulandırdı. Paul McNeal’ın ziyaret sırasında ifade ettiği, “Turistik yerlerden çok insanlarla tanışmak istiyorum” sözleri ise programın ruhunu özetleyen en önemli vurgu oldu.

Son Durak Stuttgart Lessing Okulları

Ziyaretin ikinci gününde heyet, Stuttgart Lessing Okulları’nı ziyaret etti. Genel Müdür Ömer Akpunar’ın ev sahipliğinde gerçekleşen bu durakta da öğrenciler, Paul McNeal ile birebir sohbet etme ve geliştirdikleri projeleri paylaşma fırsatı buldu.

Bir zamanlar imkânsızlıklar ve vize engelleri nedeniyle NASA’ya ulaşmakta zorluk yaşayan öğrenciler, bugün NASA’nın en kıdemli isimlerinden birini kendi şehirlerinde ağırlamayı başardı. Hizmet gönüllülerinin eğitimdeki ısrarı, dayanışması ve umut dolu mücadelesi, bu buluşmayı sıradan bir ziyaretin ötesine taşıyarak büyük bir başarı hikayesi olarak kayıtlara geçirdi.

“NASA’ya Gidemediler… Yıllar Sonra NASA Onlara Geldi” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yoğun ilgi gören programda konuşan Bedrettin Uğur kısıtlı imkanlarla yapılan gazetecilik ve hak arama mücadelelerinde bahsederek; “Türkiye’de medya ve basın organlarına yapılan gasp ve zulümlerin neticesinde ülkesini terk etmek zorunda bırakılan gazeteciler olarak bizler ortaya birşeyler koynak durumundaydık.

Gazetecilik mesleği sadece para kazanmak değil onurlu bir duruş sergileyip insan hakkını ve hukukunu savunmayı gerektirir. Bizler dahil toplumun farklı kesimlerinden insanların yaşadığı zulümler var. Bizler bu zulümleri karşılaştırmadan, mağdurun kimliğine bakmaksızın herkesi savunmak için mücadele edilmesi gerektiğini düşünüyoruz” dedi.

Uğur ayrıca; muktedirlerin ülkede hukuk ve adalet adına birsey bırakmadıklarına değinerek; “ülkenin ve kurumların resmen canını okudular, insanımızı, ailelerimizi, çocuklarımızı ağlattılar. Ama bizler hiçbir zaman duruşumuzu bozmadık, değişmedik ve inandığımız değerler, evrensel kriterler çerçevesinde mücadelemize devam ediyoruz” dedi.

Gazeteci Sevinç Özarslan ise mağduriyetlerin duyurulması için verilen mücadelenin öneminden bahsederek tedbir de ifrat ve tefritlere dikkat edilmesi gerektiğini vurguladı. Özarslan ayrıca sahadan çok olumlu feedbackler aldığını belirterek yazılabilecek seviyede olan herşeyi yazmaya gayret gösterdiklerini söyledi. Özarslan;
“X platformunda yapılan mücadelelerde tag’lara katılmaya vaktim yok diyenler instagram ve Tiktok’da harcadıkları zamanı mağdur aileler için kullanamıyorlar, bende Instagram da vakit harcıyorum ve empati yapabiliyorum” dedi. Magdur yakınları ile yaptığı görüşmelerden örnekler veren Özarslan’ın anlatımları karşısında salonda yer yer duygusal anlar yaşandı.

Bu mağduriyetlere bizzat maruz kalmış olan Av. Elif Özge Hendekçi ise programda hamilelik ve doğum sürecinde yaşadığı zorlukları katılımcılarla paylaştı. 3 aylık hamile iken cezaevine giren ve hukuksuzlukları bizzat yaşayan Hendekçi yaklaşık 5 yıl bebeği ile birlikte hukuksuz bir sekilde cezaevinde kaldığını belirtti. Sosyal medya desteğinin cezaevinde iken daha çok anladığını ifade eden Hendekçi; “Bazı savcıların ve hakimlerin sosyal medyada yazılanlardan nasıl etkilendiklerine bizzat şahit oldum ve tahliye olup Türkiye’yi terkettikten sonra sosyal medyayı aktif kullanmaya devam ediyorum” dedi.

Konuşmacılardan Prof. Hüseyin Demir; Türkiye’deki adaletsizliklerden bahsederek; “Ülkemizdeki yapılan hukuksuzluklar, yapılan zulümlerin getirdiği magduriyetlere değindi ve Avrupa’da yapılan hak arayışı mücadelelerindan bahsetti. Beş cephede uluslarlarasi çalışmalar yaptıklarını anlatan Demir; başta Strazburg’ta AIHM olmak üzere Viyana (Agit), Kiel Akademik Konferans, Irland ve Oslo’da çalışmalar yaptıklarından vurguladı.

Bu görüşmeler de; Yalçınkaya sonrası süreç, hukukun araçsallaştırılması, yeniden yargılamanın engellenmesi,
kitlesel cezalandırma pratiği,
sınır ötesi baskı (transnational repression) gibi konular uluslararası kamuoyuna taşınmaya çalışılıyor.

24 Haziran 2026 Çarşamba günü Strazburg AHIM önünde her yıl olduğu gibi yine bu yilda adalet buluşmasının gerçekleştirilecek.

Hasan Karayel-Leipzig

Leipzig Medya Buluşması gerçeķleştirildi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Yılda Bir Gün Değil, Bir Ömür Boyu Vefa: Fethullah Gülen Hocaefendi’nin Dilinden Anne-Baba Hakkı yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Konferansın açılışında Ercan Karakoyun ve İrfan Kumru, barışın eğitim yoluyla inşa edilmesi gerektiğine dikkat çekerek, okulların bu süreçte merkezi bir rol üstlendiğini vurguladı.

Barış: Süreç, Sorumluluk ve Çatışma Yönetimi
Akademik oturumlarda barışın çok boyutlu yapısı ele alındı. Prof. Dr. Uli Jäger, barışı dinamik bir süreç olarak tanımlarken; empati ve belirsizlikle başa çıkabilme becerisinin önemine değindi. Prof. Dr. Meron Mendel, “seçici empati” kavramı üzerinden, farklı tarafların acılarını birlikte görebilmenin barış için kritik olduğunu ifade etti. Prof. Dr. Elisabeth Naurath, dinler arası eğitimin demokratik bilinçle ilişkisini vurgularken, Prof. Dr. Christoph Weller çatışmaların yapıcı şekilde yönetilmesinin toplumsal barış için belirleyici olduğunu belirtti. Prof. Dr. Norbert Frieters-Reermann ise barış eğitiminin bilişsel olduğu kadar duygusal boyutuna da dikkat çekti.

Eğitim Pratiğinden Bulgular
Sahadan gelen katkılarda, eğitim kurumlarının karşı karşıya olduğu güncel zorluklar ele alındı. Dr. Samet Er, gençler arasında artan radikalleşme eğilimlerine ve dijital medyanın etkilerine dikkat çekti. Mustafa Üyrüs, sosyal eşitsizlikler ve artan çeşitliliğin eğitim üzerindeki etkilerini değerlendirdi. Bünyamin Baykuş ise çok kültürlü okul ortamlarında yürütülen uygulamalardan örnekler sundu.

Konferansın ikinci gününde gerçekleştirilen atölye çalışmaları, barış eğitiminin pratikte nasıl uygulanabileceğine odaklandı. Katılımcılar, farklı başlıklarda deneyim paylaşımında bulunarak somut öneriler geliştirdi.

Konferansın genel değerlendirmesinde öne çıkan ortak görüş, barışın yalnızca teorik bir kavram olmadığı; eğitim, diyalog ve karşılaşma yoluyla sürekli olarak inşa edilmesi gereken bir süreç olduğuydu. Berlin’de gerçekleştirilen bu buluşma, eğitim alanında barış odaklı yaklaşımların geliştirilmesi açısından önemli bir katkı sundu.

Barışın İnşası Sınıfta Başlar: Berlin’de Güçlü Bir Mesaj Yükseldi yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

Gazeteci ve yazar M. Nedim Hazar, uzun bir aranın ardından yeni hikâye kitabıyla okurla buluştu. Hazar’ın 14 yıl sonra yayımlanan ilk hikâye kitabı olan Beni Görürsen Ağla, Avrupa’da geçen insan hikâyelerini merkeze alan bir öykü kitabı olarak dikkat çekiyor. Daha önce “Leprom”, “Turuncu Hüznün Kokusu” ve “Ben Sonra Ağlarım” adlı üç hikâye kitabı yayımlanan Hazar’ın yeni çalışması, yazarın yaklaşık 10 yıldır yaşadığı Almanya’da kaleme aldığı ilk hikâye kitabı olma özelliğini taşıyor. Mira Publishing tarafından yayımlanan kitap, göç, sürgün ve insanın yeni bir hayata tutunma mücadelesini farklı karakterlerin hikâyeleri üzerinden anlatıyor.

Avrupa’da kesişen kaderler                                                                                                                                                        Kitap, adını Elbe Nehri’nin kurak dönemlerinde ortaya çıkan ve üzerinde “Beni görürsen ağla” yazılı tarihi “Açlık Taşı”ndan alıyor. Bu sembolik ifade, yazarın anlattığı hikâyelerde modern dünyanın görünmeyen acılarına bir metafor olarak karşımıza çıkıyor. Öykülerde Almanya’nın küçük şehirlerinde kesişen hayatlar anlatılıyor. Bir Kürt gencinin kırılan hayalleri, Suriyeli bir annenin sessiz çığlığı, Avrupa’da sürgün hayatı yaşayan karakterlerin iç dünyaları ve farklı coğrafyalardan gelen insanların ortak kaderi kitabın ana temasını oluşturuyor.

Göçün insanî yüzü
Hazar, kitabında göç olgusunu istatistikler veya politik tartışmalar üzerinden değil, insanın iç dünyasından anlatmayı tercih ediyor. Almanya’nın taşrasında geçen hikâyeler, farklı kültürlerden insanların bir göçmen yurdunda kesişen hayatlarını gözler önüne seriyor. Bu mekân, bir zamanlar akıl hastanesi olarak kullanılan ve daha sonra mülteci yurduna dönüştürülen bir bina olarak öykülerde önemli bir sembol haline geliyor. Yazarın anlatımında acı ile mizah, trajedi ile umut iç içe ilerliyor. Öykülerde bir evsiz Alman’ın trajik hikâyesi, zihinsel engelli bir çocuğun hayatla kurduğu saf bağ ya da bir tren istasyonunda karşılaşılan kırılgan hayatlar, göç deneyiminin insani boyutunu güçlü bir şekilde yansıtıyor.

Modern zamanların tanıklığı
Beni Görürsen Ağla, yalnızca bir hikâye kitabı değil; aynı zamanda çağımızın göç ve sürgün deneyimine dair bir tanıklık olarak görülüyor. Kitap, kimliğini ve geçmişini geride bırakmak zorunda kalan insanların yeni bir hayata tutunma çabasını anlatırken, okuru insanlığın ortak kaderi üzerine düşünmeye davet ediyor. Avrupa’da yaşayan bir yazarın gözünden kaleme alınan bu hikâyeler, modern zamanların “muhacirleri”nin sesini edebiyat aracılığıyla duyurmayı da amaçlıyor.

Kitaba ulaşma linki:

BENİ GÖRÜRSEN AĞLA

M.Nedim Hazar’dan Sürgünün Hikâyeleri: “Beni Görürsen Ağla” yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.

İşte bu bakış açısı, Asr-ı Saadet’teki hadiselerin yalnızca tarihsel birer hatıra değil, her çağda yeniden hissedilebilen ve yaşanabilen bir hakikat ve bir pusula olduğunu gösteriyor; Stuttgart’taki o buluşmada hissedilen derin atmosfer de sanki bu zamansız hakikatin bugüne yansıyan bir tezahürü gibiydi.

Kapıdan içeri adım atan herkes, daha ilk anda alışıldık bir toplantıya değil, daha derin bir buluşmaya geldiğini hissediyordu. Salonda tarif edilmesi zor bir sükûnet, konuşmaların arasında dolaşan bir içtenlik ve bütün bu görünmeyen unsurları bir arada tutan güçlü bir maneviyat vardı. İnsanlar konuşuyordu ama sesler yükselmiyordu; herkes, farkında olmadan aynı saygı çizgisinde buluşuyordu. Sanki orada yalnızca insanlar değil, bir iklim ağırlanıyordu: Efendimiz’in (sav) hayatından süzülen, incelikle taşınmış bir ruh hâli…

Bu program sıradan bir etkinlik değildi, adı konulmuş bir davetti: Efendimiz (sav) Sempozyumu. Bir anlatma çabası kadar, bir hatırlama; bir hatırlama kadar da bir kendine dönme gayreti.

On iki genç, dört mentör eşliğinde, yaklaşık altı ay boyunca bu yükü omuzladı. Ama aslında bu sürenin arkasında bir yıl süren daha geniş bir hazırlık, bir inşa süreci vardı. Bu hazırlık, sadece metinlerin hazırlanması, kaynakların taranması değildi. İnsan, Efendimizi (sav) anlatmaya niyet ettiğinde, fark etmeden kendi içini de gözden geçirmeye başlar. Bu yüzden yapılan çalışma, bilgiyle sınırlı kalmadı; düşünceyle, duygu ile ve yer yer iç hesaplaşmalarla, murakebe hisleriyle derinleşti.

Bu çabanın arkasında, gençlerin motivasyonunda Üstad’ın o tanıdık çağrısının izini görmek mümkündü: “Eğer istersen gel… Asr-ı Saadet’e, Ceziretü’l-Arab’a gideriz. Hayalen olsun onu vazife başında görüp ziyaret ederiz”

Bu davet, gençleri sadece tarihî bir bilgiye değil, bir zamanın ruhuna yöneltti. Onlar da bu çağrıya cevap verirken, kuru bir anlatının sınırlarını aşmaya çalıştılar. Bir metni aktarmaktan çok, bir hayatı anlamaya; bir dönemi tarif etmekten çok, o dönemin taşıdığı anlamı bugüne taşımaya yöneldiler, siyer felsefesini kavrayıp Hocaefendi’den öğrendikleri şekliyle O’nın açık bıraktığı uçlardan günümüz meselelerine çözümler sunmaya gayret ettiler.

Sempozyumun temel yaklaşımı da bu çizgide şekillendi: “Hz. Peygamber’in (sav) hayatını ve sünnetini, günümüz dünyasının meseleleriyle birlikte düşünmek… Onu geçmişte bırakılmış bir örnek olarak değil, bugünün sorularına cevap verebilecek canlı bir rehber olarak ele almak…”

Bu çerçevede ele alınan ilk konu “Peygamberi Adalet ve Eşitlik Anlayışı” oldu. Ancak burada anlatılan adalet, kuru bir hukuk düzeni değil; insanın insana bakışındaki denge, hakkı teslim ederken kalbin taşıdığı sorumluluktu. Adalet, bir sistemden çok bir vicdan meselesi olarak ele alındı.

Ardından “Efendimiz (sav)’in Hayatında Sebeplere Riayet” konusu geldi. Tevekkül ile tedbir arasındaki o hassas denge, hayatın en somut örnekleri üzerinden ortaya kondu. İnsan, kaderine inanırken, sebepleri ihmal etmeme sorumluluğunu da taşımak zorundaydı.

“Peygamber Efendimizin Modeline Göre Günümüzde İş Ahlakı” başlığında ise modern dünyanın en çok yıpranan alanlarından biri ele alındı. Kazancın sadece sonuçla değil, süreçle; sadece başarıyla değil, dürüstlükle ölçülmesi gerektiği vurgulandı.

“Kriz Zamanlarında Sabır ve Hikmet” konusu, insanın en kırılgan anlarına ışık tuttu. Sabır, burada edilgen bir bekleyiş değil; dağılmadan ayakta kalabilme gücü, doğruyu kaybetmeden ilerleyebilme iradesi olarak ele alındı.

“Nebevi Rehberlik Perspektifinde Avrupa’da Genç Olmak” başlığı, özellikle içinde bulunulan coğrafyanın gerçekliğine temas etti. Kimlik, aidiyet ve yön arayışı içindeki gençlerin, nebevî rehberlik ile nasıl bir denge kurabilecekleri sorgulandı.

“Hz. Peygamberin Psikososyal İyileştirme ve Denge Yaklaşımı” konusu, insanın iç dünyasına açılan bir kapıydı. Kırılmış bir ruhun nasıl onarılabileceği, yalnızlaşmış bir bireyin nasıl yeniden denge bulabileceği, peygamberî örnekler üzerinden değerlendirildi.

Eğitim başlığı altında “Eğitimde Peygamberi Metot” ele alındı. Burada eğitim, bilgi aktarmaktan ibaret bir süreç olarak değil; insanın insana temas ettiği, karakterin şekillendiği bir inşa süreci olarak ortaya kondu.

“Peygamber Efendimiz’in (sav) Çocuk Eğitimindeki Metot ve İlkeleri” ise bu inşanın en hassas alanına odaklandı. Çocuğa yaklaşımın, geleceğe yaklaşım olduğu; sevgi, sabır ve anlayışın bu sürecin temelini oluşturduğu vurgulandı.

“Ashâb-ı Suffe ve Nebevî Eğitim Modeli” başlığı, tarihten bugüne uzanan bir eğitim örneğini gündeme taşıdı. İmkânların sınırlı olduğu ama ufkun genişlediği bir ortamda yetişen insanların, nasıl kalıcı etkiler bıraktığı üzerinde duruldu.

“Efendimizin Seferleri” konusu, sadece askerî bir tarih anlatımı olarak değil; strateji, liderlik ve ahlaki duruşun birlikte değerlendirildiği bir çerçevede ele alındı. Bu seferler, insanın kendi sınırlarını aşma mücadelesinin de bir yansıması olarak okundu.

“Bir Arada Yaşamanın Peygamberi Modeli: Medine Vesikası” başlığında ise Medine toplumu örneği üzerinden, farklılıkların bir çatışma unsuru değil, bir arada yaşamanın zenginliği olarak nasıl değerlendirilebileceği ortaya kondu. 

Son olarak “Peygamberimizin Barış Diplomasisi: Hudeybiye’den Günümüze” konusu ele alındı. Hudeybiye, yüzeyde bir geri adım gibi görünse de, derinlikte uzun vadeli bir kazanımın kapısını aralayan bir örnek olarak değerlendirildi.

Sempozyum boyunca dikkat çeken en önemli husus, gençlerin konularına olan hâkimiyetleri kadar, bu konuları içselleştirmiş olmalarıydı. Zaman zaman seslerin titremesi, cümlelerin yarım kalması, gözyaşlarının konuşulanların önüne geçmesi, bu sürecin sadece akademik bir çalışma olmadığını açıkça gösteriyordu. Bu, aynı zamanda bir bağ kurma, bir yakınlaşma, bir etkilenme süreciydi.

Bu noktada Hocaefendi’nin işaret ettiği “reçete” anlayışı, programın görünmeyen omurgasını oluşturuyordu. İnsan, sorunlarına çözüm ararken çoğu zaman uzaklara yönelir. Oysa en temel kaynak, çoğu zaman göz ardı edilir. Hz. Peygamber’in (sav) hayatı, bu anlamda bir eczane gibidir; her derdin karşılığı orada, ama insan çoğu zaman o raflara bakmayı ihmal eder. Nitekim Hocaefendi bu hakikati şu sözleriyle ifade eder: “Bütün bunlar ile sürekli gel-gitler yaşayacağız; o duygular bizi hırpalarken, hemen beri tarafta bu türlü reçeteleri elimize alarak Cenâb-ı Risâlet-penâhînin eczanesine müracaat ederek, Yâ Rasûlallah! Benim böyle bir derdim var; efendim, bunun reçetesi nedir? falan diyeceğiz. O da belki diyecek ki: Sen benim Siyer’imi okumadın mı?!.”

Bu yüzden dile getirilen “sen benim Siyer’imi okumadın mı?” ifadesi, bir serzenişten çok bir yönlendirme olarak anlam kazanmaktadır. Bu, insanı yeniden kaynağa, yeniden başlangıca çağıran bir sorudur; modern zamanların dağınıklığı içinde unutulan o asli istikameti yeniden hatırlatan, kalbi ve zihni aynı merkeze toplayan bir davettir.

Stuttgart’ta gerçekleştirilen bu Efendimiz (sav) Sempozyumu, sadece bilgi aktarılan bir program olmadı. Bu çalışma, gençlerin geçmiş ile bugün arasında bir köprü kurma çabası olarak ortaya çıktı. İçinde hem düşünceyi hem duyguyu taşıyan bu süreç, katılımcılar üzerinde kalıcı bir etki bıraktı.

Ve belki de en önemlisi şuydu:
O gün orada, sadece bir Peygamber (sav) anlatılmadı.
Bir hayat, yeniden anlaşılmaya çalışıldı.

Yorum : İsmet Macit

NEBEVÎ MODELİN GÜNÜMÜZE YANSIMALARI: STUTTGART SEMPOZYUMU yazısı ilk önce Hizmetten üzerinde ortaya çıktı.