Belki de… | Ahmet Selim

İkazım kendime, sonra umuma,
Bu hayat fılçımış, kâr etmez yama,
Keyfini kaçırmak istemem ama;
Belki bu son gündür, belki son cuma…

Algı-vergi, iş-güç.. dünyalık mezat,
Olanla olması gereken tezat,
Neler gördüm, neler yaşadım bizzat,
Belki bu son gündür, akşama azat…

Varlığın hacmi var, kütlesi sıfır,
Arzular, hayaller ufuktan aşkın.
Allah’ın rahmeti cennete sınır,
Belki bu son gündür, düşünen şaşkın..

Dünyanın derdine dalıp bunaldık,
Daldıkça derine nefessiz kaldık.
Huzuru; para pul, şan şöhret sandık,
Belki bu son gündür, akşama gerçek…

Ey kalbim sen nesin?.. Her şeyi unut,
Gözlerini kapa, nefesini tut,
Musalla da duran şu sessiz tabut;
Ya benim, ya senin,ya sevdiğimin…

Hizmetten | Ahmet Selim